Istanbul stories

η φίλη ήρθε και έφυγε, πήρε μαζί της πετσέτες του χαμάμ και σουτζούκ, άπειρα τσάγια και τον έρωτα για την Κωνσταντινούπολη. Μου άφησε πολλές αστείες στιγμές, ένα σακουλάκι με σοκολατάκια που δεν προλάβαμε να τελειώσουμε και την υπόσχεση να επιστρέψει.

και η Πόλη, αυτή η κανούργια γειτονιά όπου ο Υιός έκανε τα πρώτα του βήματα και γιόρτασε τα πρώτα του γενέθλια, έγινε λίγο πιο δική μας, γιατί τώρα έχουμε τριγυρίσει τους  δρόμους της γελώντας νευρικά με αστεία που κανείς άλλος δεν θα καταλάβαινε, γιατί το αγαπημένο καφέ και το ακόμα πιο αγαπημένο πάρκο έχουν αποτυπωθεί και στις δικές της αναμνήσεις.

κι αυτή η ζωή, η δική μας πραγματικότητα των περιπλανήσεων γίνεται λίγο πιο χειροπιαστή όταν τη μοιράζεσαι με τους φίλους που αγαπάς, όταν υπάρχει και στις δικές τους φωτογραφίες.

είναι περίεργο πόσο εύκολα καλομαθαίνεις στην παρουσία της φίλης στο σπίτι, τώρα το δωμάτιό της είναι άδειο και διστάζω να το ξεστρώσω, λες και έχει πεταχτεί για σιμίτ και θα έρθει πίσω όπου να ‘ναι, ακόμα κι ο Ορφέας φαίνεται να την ψάχνει, πού πήγαν όλα αυτά τα καινούργια αντικείμενα που δεν είχε εξερευνήσει και αυτή η βαλίτσα με τα ροδάκια που τόσο του άρεσε να αδειάζει μεθοδικά στο πάτωμα;

===========================================

δεν χρειάζονται όμως και πάρα πολλά βρε παιδί μου, να, μια φίλη από την Αθήνα, μια άλλη φίλη εδώ που πάντα με περιμένει με χαμόγελα, ένα στέκι που ξέρουν τι καφέ πίνεις και δεν χρειάζεται να τα ξαναλές σε σπαστά τούρκια, τα κορίτσια του Vanilla Bakery που σε κερνάνε μωβ cupcakes όταν βλέπουν ότι η μέρα σου δεν πάει καλά και ξαφνικά είναι σαν να ζούσες πάντα εδώ, δεν μπορείς να θυμηθείς άλλη καθημερινότητα χωρίς τις χαριτωμένες γριούλες της γειτονιάς που σε λούζουν με τούρκικες ευχές ακόμα και αφού έμαθαν ότι δεν τις καταλαβαίνεις.

Μέσα στο κλίμα εγκατάστασης ήρθε και μια καινούργια συνεργασία με το Time Out Istanbul (έλα μαμά, είμαι και στα περίπτερα της γείτονος τώρα), ένα front row στην Εδβομάδα Μόδας, μερικά press releases για μια ανερχόμενη εταιρία και νιώθω σχεδόν ντόπια.

Κι εσύ φίλε που σκέφτεσαι να μεταναστεύσεις, πρέπει να βάλεις και την Τουρκία στους πιθανούς προορισμούς, οι δουλειές σε βρίσκουν ακόμα και αν δεν τις ψάχνεις, σκοντάφτεις και βρίσκεσαι με κανούργια πρόταση, είναι σαν την Αθήνα circa 2002, μπαίνεις στα εμπορικά κέντρα και περιμένεις την τσάντα σου να περάσει από το μηχάνημα της ασφάλειας και την χάνεις μέσα στις Chanel και τις Hermes που αργοσέρνονται στον ιμάντα.

IMG_0573

About these ads

1 Comment

Filed under Fashion week, Friends connection, Istanbul story

One response to “Istanbul stories

  1. Στις φωτογραφίες, τις καρδιές και το χαμόγελο. Γυρνάμε το δικό μας τούρκικο sitcom!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s