-6:37.

- Εντάξει, μ’ αυτό θα πάω.

- 6:37 το πρωί, επαναλαμβάνει ο Will μήπως και δεν κατάλαβα.

- Ναι, ναι, μ΄αυτό.

Οι πόρτες ανοίγουν στις 7, το εκδοτήριο στις 9. Στόχος, ένα από τα δωρεάν χαρτάκια που θα επιτρέψουν την είσοδό μου στο κλειστό γήπεδο για την ομιλία του Μπαράκ Ομπάμα για την παιδεία.

- Γιατί θέλεις να πας; O  Δημοκρατικός Σύζυγος ρωτάει αδιάφορα από τον καναπέ.

- Γιατί μπορεί να τον δολοφονήσουν σαν τον Κένεντι και να λέω στα παιδιά μας “τον είχα ακούσει εκείνη την χρονιά”.

Obviously, μόλις είδα το τελευταίο επεισόδιο Pan Am.

-  Ας ελπίσουμε πως δεν θα γίνει κάτι τέτοιο, λέει πολύ σοβαρά ο Δημοκρατικό Σύζυγος κι εγώ επιστρέφω στις προετοιμασίες μου.

Διπλώνω τα ρούχα μου στην καρέκλα. Φτιάχνω πρωινό σε lunchbox. Παίρνω βιβλία και ipod για την αναμονή. Νιώθω πανέτοιμη.

Όταν χτυπάει το ξυπνητήρι είναι ακόμα νύχτα. Σηκώνομαι σχεδόν κεφάτη. Φτιάχνω καφέ και με το αχνιστό θερμός ανά χείρας πάω στην στάση. Το λεωφορείο έρχεται στην ώρα του (duh!) και σε 8 λεπτά είμαι στο κέντρο, περπατάω ως το Union χαρούμενη σαν να έχω βγει μόλις από μπαρ και τότε τους βλέπω: μια θάλασσα από sleeping bags και κυπελάκια καφέ. Ακούω μουσική και γέλια. Τρίβω τα μάτια μου. Προσπαθώ να βρω το τέλος της ουράς που κυκλώνει τρια τετράγωνα. Τρία αμερικάνικα τετράγωνα, το καθένα όσο ένα Αθηναϊκό προάστιο. Μετά από είκοσι λεπτά περπατήματος ακόμα δεν έχω βρει το τέλος. Είναι πάνω από 5.000 άτομα για 3.000 εισιτήρια. Κι εγώ που νόμιζα ότι με το πρώτο πρώτο λεωφορείο θα τους πιάσω σοτν ύπνο. Αυτοί εδώ απλώς δεν κοιμήθηκαν.

Οι πόρτες του Union ανοίγουν και η ουρά κινείται. Ποδοπατούν σκουφιά και κουβέρτες, κάποιο τρέχουν από τα στάρμπακς για να μην χάσουν την παρέα τους, βλέπω ένα ζευγάρι με ένα μωρουδίστικο ριλάξ, είναι όλοι τόσο ενθουσιασμένοι. Κάθομαι ακίνητη και λέω ότι επιτέλους θα βρω το τέλος της ουράς. Μετά από άλλα 10 λεπτά, ακόμα δεν έχουν τελειώσει και όσο φτάνει το μάτι μου βλέπω κι άλλα νυσταγμένα κεφάλια να έρχονται. Ξέχνα αυτό το 5.000. Είναι περισσότεροι. Πολύ περισσότεροι.

Αποφασίζω πως δεν έχει νόημα να μείνω στην ουρά (αν ποτέ έβρισκα το τέλος της) για να απογοητευτώ και επιστρέφω στην στάση του λεωφορείου. Ο γουέλ, με παρηγορώ, θα καλέσω τον Πρόεδρο για τσάι μετά την ομιλία, δυο βήματα είναι το σπίτι μας από το γήπεδο, να πάρει μια ανάσα ο άνθρωπος.

Μπαίνω στο σπίτι μόλις έχει αρχίσει να φωτίζει. Όλοι οι γείτονές μου έχουν αναμένα φώτα, σχεδόν μπορώ να μυρίσω τα μπέιγκελς στην τοστιέρα. Ο Σύζυγος κοιμάται ακόμα, παίρνω το θερμός μου και ένα μάφιν από το luncbox και χαζεύω το ξημέρωμα.

Τα ζηλεύω λίγο αυτά τα παιδιά εκεί έξω από το Union. Όχι, γιατί θα μπουν στην ομιλία, αλλά γιατί πιστεύουν σε κάτι αρκετά ώστε να περάσουν ένα ολόκληρο βράδυ στους -743875683764583 C μέχρι να τους δωθεί η ευκαιρία να το συζητήσουν.

Μιλώντας για νεαρούς αμερικάνους, κάνε κλικ εδώ, για να δεις τον καινούργιο σεβασμό που τους έχω και τον λόγο που οι Green Day είναι στο repeat αυτές τις μέρες.

μια νύχτα στο Detroit.

Actor in a Leading Role

• Demián Bichir in “A Better Life”
• George Clooney in “The Descendants”
• Jean Dujardin in “The Artist”
• Gary Oldman in “Tinker Tailor Soldier Spy”
• Brad Pitt in “Moneyball”

Actor in a Supporting Role

• Kenneth Branagh in “My Week with Marilyn”
• Jonah Hill in “Moneyball”
• Nick Nolte in “Warrior”
• Christopher Plummer in “Beginners”
• Max von Sydow in “Extremely Loud & Incredibly Close”

Actress in a Leading Role

• Glenn Close in “Albert Nobbs”
• Viola Davis in “The Help”
• Rooney Mara in “The Girl with the Dragon Tattoo”
• Meryl Streep in “The Iron Lady”
• Michelle Williams in “My Week with Marilyn”

Actress in a Supporting Role

• Bérénice Bejo in “The Artist”
• Jessica Chastain in “The Help”
• Melissa McCarthy in “Bridesmaids”
• Janet McTeer in “Albert Nobbs”
• Octavia Spencer in “The Help”

Animated Feature Film

• “A Cat in Paris” Alain Gagnol and Jean-Loup Felicioli
• “Chico & Rita” Fernando Trueba and Javier Mariscal
• “Kung Fu Panda 2″ Jennifer Yuh Nelson
• “Puss in Boots” Chris Miller
• “Rango” Gore Verbinski

Art Direction

• “The Artist” Production Design: Laurence Bennett; Set Decoration: Robert Gould
• “Harry Potter and the Deathly Hallows Part 2“ Production Design: Stuart Craig; Set Decoration: Stephenie McMillan
• “Hugo” Production Design: Dante Ferretti; Set Decoration: Francesca Lo Schiavo
• “Midnight in Paris” Production Design: Anne Seibel; Set Decoration: Hélène Dubreuil
• “War Horse” Production Design: Rick Carter; Set Decoration: Lee Sandales

Cinematography

• “The Artist” Guillaume Schiffman
• “The Girl with the Dragon Tattoo” Jeff Cronenweth
• “Hugo” Robert Richardson
• “The Tree of Life” Emmanuel Lubezki
• “War Horse” Janusz Kaminski

Costume Design

• “Anonymous” Lisy Christl
• “The Artist” Mark Bridges
• “Hugo” Sandy Powell
• “Jane Eyre” Michael O’Connor
• “W.E.” Arianne Phillips

Directing

• “The Artist” Michel Hazanavicius
• “The Descendants” Alexander Payne
• “Hugo” Martin Scorsese
• “Midnight in Paris” Woody Allen
• “The Tree of Life” Terrence Malick

Documentary (Feature)

• “Hell and Back Again” Danfung Dennis and Mike Lerner
• “If a Tree Falls: A Story of the Earth Liberation Front” Marshall Curry and Sam Cullman
• “Paradise Lost 3: Purgatory” Charles Ferguson and Audrey Marrs
• “Pina” Wim Wenders and Gian-Piero Ringel
• “Undefeated” TJ Martin, Dan Lindsay and Richard Middlemas

Documentary (Short Subject)

• “The Barber of Birmingham: Foot Soldier of the Civil Rights Movement” Robin Fryday and Gail Dolgin
• “God Is the Bigger Elvis” Rebecca Cammisa and Julie Anderson
• “Incident in New Baghdad”James Spione
• “Saving Face” Daniel Junge and Sharmeen Obaid-Chinoy
• “The Tsunami and the Cherry Blossom” Lucy Walker and Kira Carstensen

Film Editing

• “The Artist” Anne-Sophie Bion and Michel Hazanavicius
• “The Descendants” Kevin Tent
• “The Girl with the Dragon Tattoo” Kirk Baxter and Angus Wall
• “Hugo” Thelma Schoonmaker
• “Moneyball” Christopher Tellefsen

Foreign Language Film

• “Bullhead” Belgium
• “Footnote” Israel
• “In Darkness” Poland
• “Monsieur Lazhar” Canada
• “A Separation” Iran

Makeup

• “Albert Nobbs” Martial Corneville, Lynn Johnston and Matthew W. Mungle
• “Harry Potter and the Deathly Hallows Part 2″ Edouard F. Henriques, Gregory Funk and Yolanda Toussieng
• “The Iron Lady” Mark Coulier and J. Roy Helland

Music (Original Score)

• “The Adventures of Tintin” John Williams
• “The Artist” Ludovic Bource
• “Hugo” Howard Shore
• “Tinker Tailor Soldier Spy” Alberto Iglesias
• “War Horse” John Williams

Music (Original Song)

• “Man or Muppet” from “The Muppets” Music and Lyric by Bret McKenzie
• “Real in Rio” from “Rio” Music by Sergio Mendes and Carlinhos Brown Lyric by Siedah Garrett

Best Picture

• “The Artist” Thomas Langmann, Producer
• “The Descendants” Jim Burke, Alexander Payne and Jim Taylor, Producers
• “Extremely Loud & Incredibly Close” Scott Rudin, Producer
• “The Help” Brunson Green, Chris Columbus and Michael Barnathan, Producers
• “Hugo” Graham King and Martin Scorsese, Producers
• “Midnight in Paris” Letty Aronson and Stephen Tenenbaum, Producers
• “Moneyball” Michael De Luca, Rachael Horovitz and Brad Pitt, Producers
• “The Tree of Life” Nominees to be determined
• “War Horse“ Steven Spielberg and Kathleen Kennedy, Producers

Short Film (Animated)

• “Dimanche/Sunday” Patrick Doyon
• “The Fantastic Flying Books of Mr. Morris Lessmore” William Joyce and Brandon Oldenburg
• “La Luna” Enrico Casarosa
• “A Morning Stroll” Grant Orchard and Sue Goffe
• “Wild Life” Amanda Forbis and Wendy Tilby

Short Film (Live Action)

• “Pentecost” Peter McDonald and Eimear O’Kane
• “Raju” Max Zähle and Stefan Gieren
• “The Shore” Terry George and Oorlagh George
• “Time Freak” Andrew Bowler and Gigi Causey
• “Tuba Atlantic” Hallvar Witzø

Sound Editing

• “Drive” Lon Bender and Victor Ray Ennis
• “The Girl with the Dragon Tattoo” Ren Klyce
• “Hugo” Philip Stockton and Eugene Gearty
• “Transformers: Dark of the Moon” Ethan Van der Ryn and Erik Aadahl
• “War Horse” Richard Hymns and Gary Rydstrom

Sound Mixing

• “The Girl with the Dragon Tattoo” David Parker, Michael Semanick, Ren Klyce and Bo Persson
• “Hugo” Tom Fleischman and John Midgley
• “Moneyball” Deb Adair, Ron Bochar, Dave Giammarco and Ed Novick
• “Transformers: Dark of the Moon” Greg P. Russell, Gary Summers, Jeffrey J. Haboush and Peter J. Devlin
• “War Horse” Gary Rydstrom, Andy Nelson, Tom Johnson and Stuart Wilson

Visual Effects

• “Harry Potter and the Deathly Hallows Part 2″ Tim Burke, David Vickery, Greg Butler and John Richardson
• “Hugo” Rob Legato, Joss Williams, Ben Grossman and Alex Henning
• “Real Steel” Erik Nash, John Rosengrant, Dan Taylor and Swen Gillberg
• “Rise of the Planet of the Apes” Joe Letteri, Dan Lemmon, R. Christopher White and Daniel Barrett
• “Transformers: Dark of the Moon” Scott Farrar, Scott Benza, Matthew Butler and John Frazier

Writing (Adapted Screenplay)

• “The Descendants” Screenplay by Alexander Payne and Nat Faxon & Jim Rash
• “Hugo” Screenplay by John Logan
• “The Ides of March” Screenplay by George Clooney & Grant Heslov and Beau Willimon
• “Moneyball” Screenplay by Steven Zaillian and Aaron Sorkin. Story by Stan Chervin
• “Tinker Tailor Soldier Spy” Screenplay by Bridget O’Connor & Peter Straughan

Writing (Original Screenplay)

• “The Artist” Written by Michel Hazanavicius
• “Bridesmaids” Written by Annie Mumolo & Kristen Wiig
• “Margin Call” Written by J.C. Chandor
• “Midnight in Paris” Written by Woody Allen
• “A Separation” Written by Asghar Farhadi

Διαβάζω για 48ωρη απεργία και στα ΜΜΕ. Να σου πω τι σημαίνει αυτό για τα περιοδικά; Σου κρατάνε 2 ημερομίσθια από τον ήδη μειωμένο μισθό και μόλις επιστρέψεις στο γραφείο θα κάνεις –απλήρωτες– υπερωρίες μέχρι τα μαύρα μεσάνυχτα γιατί το τεύχος θα βγει στην ώρα του, ενώ έχεις χάσει 2 εργάσιμες μέρες. Ωραίο σχέδιο Συνδικαλιστές, μια ξεκάθαρη γροθιά στο κατεστημένο. Κι ακόμα δεν ξέρουμε το “γιατί”.

Εν τω μεταξύ, σ’ αυτήν την πλευρά του Ατλαντικού γιορτάζουμε την μέρα του Martin Luther King Jr. Δες και ανατρίχιασε:

Αν με ψάχνεις, εκεί θα ξεχειμωνιάσω.

Χρόνια πολλά ρε φίλη, σου εύχομαι πολλές συναρπαστικές δεκαετίες, της είπα και κλείσαμε το τηλέφωνο γιατί πήγαινε στο Μαλιμπου να γιορτάσει. Σ’ αυτό το σημείο θέλω να κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή για εκείνα τα apple martini του Paradise Cove, που δεν έχω βρει πουθενά αλλού στον πλανήτη.

Και συνεχίζω. Σήμερα λοιπόν, δεύτερη μέρα του καινούργιου εξαμήνου για τον διδακτορικό Σύζυγο, είμαι έτοιμη να ετοιμάσω το καλαθάκι του πικνίκ και να του πάω εφόδια στο κενό ανάμεσα σε Σερβικά, σεμινάρια, και διάβασμα ενός assignment 894356493673047 σελίδων. Πίσω στην ρουτίνα μας λοιπόν. Η οποία μου αρέσει όσο και αν γκρινιάζω για το εφέ. Σίγουρα την προτιμώ από την Αθηναϊκή ρουτίνα του να τρώω ντελίβερι σαλάτες μπροστά στην οθόνη του pc. Χα! Άκου τώρα να δεις, είπα ντελίβερι σαλάτες και θυμήθηκα, το σπίτι μας στην Κωνσταντινούπολη, το καλοκαίρι. Ήμασταν στον 4ο όροφο και από το παράθυρο της κουζίνας βλέπαμε τα παράθυρα μιας εταιρίας. Στις 12 λοιπόν που έφτιαχνα τον πρωινό καφέ μου ή έτρωγα το πρώτο σιμίτ της μέρας, οι κοπέλες απέναντι τσιμπούσαν τα πλαστικά μπολ ντελίβερι στο γραφείο, ενώ πληκτρολογούσαν με το άλλο χέρι. Κι ένιωθα πάντα αυτόν τον κρύο ιδρώτα, τον τρόμο ότι μπορεί να ξαναγυρίσω σ’ αυτήν την ρουτίνα, τρόμο που μόνο κλέβοντας την νουτέλα του Ρετσέπ μπορούσα να ξεπεράσω.

Επιστροφή στην ωραία ρουτίνα μας λοιπόν. Κάνε κλικ εδώ, για να διαβάσεις για τα αμερικανικά μου χριστούγεννα στο Marie Claire. Και για τον λόγο που δεν θα μου δώσουν ποτέ υποκοότητα στις ΗΠΑ.

Και για να μην ξεχνιόμαστε, θέλω να τουϊτάρεις την αγάπη σου προς τα κορίτσια που το ανανενώνουν διαρκώς και τώρα ξενυχτάνε για να προλάβουν και τα τυπογραφεία και τον ρυθμό της online ζωής.  May the force be with you, φίλες.

αν εσύ έχεις ήδη γυρίσει στο γραφείο και δεν μπορείς να συμμεριστείς τον ενθουσιασμό μου, ααα, σε καταλαβαίνω, κι εγώ τα ίδια μούτρα θα είχα στην θέση σου, δοκίμασε να κάνεις κλικ εδώ, και να αφήσεις αυτό το κορίτσι να σου φτιάξει αμέσως την διάθεση με ωραία ποστς, ρούχα, φωτογραφίες και μικρές εξομολογήσεις και να σου θυμίσει γιατί αγαπάς ακόμα την Αθήνα.

εν τω μεταξύ θα σου ανοίξω μια παρένθεση εδώ, σε ένα νοσταλγικό μπλαστ φρομ δε παστ, πέρσι τέτοια εποχή, επέστρεφα ξανα-παντρεμένη από το Βερμόντ. Ωραία περνάμε εδώ στην εξοχή, δεν λέω, αυτά σκεφτόμουν σήμερα μέσα στο χιόνι, καθώς έκανα τις ιστορικές αναδρομές μου, όταν θυμήθηκα ότι φέτος έκλεισα 4 χρόνια από τα Χριστούγεννα που έκοψα το κάπνισμα. Τέσσερα χρόνια φίλη και ακόμα που φαίνεται σαν χθες το περίπτερο που είχα ανοίξει στο γραφείο με τα τσούπα τσουπς και τις καραμέλες βουτύρου για να ξεγελιέμαι και να μην κλαίω συνέχεια, ειδικά όταν άκουγα τα γέλια σας από το καπνιστήριο. Άλλες εποχές θα μου πεις κουνώντας με στόμφο το κεφάλι, ούτε εσύ καπνίζεις τώρα, αλλάξαμε συνήθειες, μπαρ και τελικά time zones, αλλά να το ξέρεις, όσες ώρες νωρίτερα κι αν ξεκινάει η δική σου μέρα, το 2012 θα είναι συναρπαστικό. Στο υπόσχομαι.

Πώς ήσουν μικρή και υποκρινόσουν ότι έχεις μαγαζί; Ή ό,τι είσαι πυροσβέστης; Ή ότι όπου να ‘ναι έρχονται να σου πάρουν συνέντευξη; Ε, εγώ κάνω πως είμαι περιοδικατζού. Το αστείο είναι πως είμαι ακόμα γραφιάς σε περιοδικά. Και το πιο αστείο, ότι δεν θα ξαναγύριζα ποτέ στο πραγματικό γραφείο του άγχους και του κλεισίματος. Αλλά, να, εχθές έβλεπα το ντοκιμαντέρ για τον Bill Cunningham και εκεί, σε μια σκηνή που μαλώνει με τον αρτ μπροστά σε ένα μακ για το πού θα πάει κάθε φωτογραφία, ένιωσα μια μικρή νοσταλγία, όχι για τον καβγά, αλλά να, για το δημιουργικό κομμάτι της δουλειάς. Γιατί είναι εκεί και σε γεμίζει με αρκετή ενέργεια ώστε να επιστρέψεις στο γραφείο την επόμενη μέρα οικειοθελώς, αντί να το σκάσεις μέσα στην νύχτα ουρλιάζοντας. Αλλά τώρα, μετά τις περίφημες περικοπές και το κόψιμο των μπάτζετ στο ελάχιστο, η δημιουργία έχει πάει στον πλανήτη με τα χαμένα μπικ και όλοι απλώς προσπαθούν να στείλουν το τεύχος στην ώρα του να τυπωθεί. Και μέσα σ’ αυτό το κλίμα, κάποιοι προσπαθούν να κάνουν το καλύτερο που μπορούν, να συνεχίσουν να δημιουργούν με όρεξη και φαντασία. Σ’ αυτούς πάει το σημερινό ποστ, γιατί είμαι ακόμα στο μουντ των τυπωμένων σελίδων και θέλω να σου πω εσένα, αγαπημένη αναγνώστρια, την επόμενη φορά που θα δεις κάτι και θα σου αρέσει, στείλε ένα ενθαρρυντικό μέιλ σ’ αυτό το περιοδικό και πες το, γιατί έτσι όπως έχουμε φτάσει, οι περιοδικατζούδες θα γίνουν σαν τις θεατρίνες, μόνο από το χειροκρότημα θα ζούμε.

(blast from the past: όταν περίμενα να βγει η ταινία)