a good case of the Mondays

Θα μπορούσε να ήταν μια κακή μέρα για κάθε εργαζόμενο που σέβεται τον εαυτό του και δεν έχει κανένα σεβασμό για το μπλε-γκρι τύπου εφορία συνδυασμό, το χρωματικό θέμα του κτιρίου του, ΑΛΛΑ, λέω να κάνω την διαφορά και ανακηρύξω την Δευτέρα ως την αγαπημένη μου μέρα.

Και μπορώ να το υποστηρίξω με σοβαρά δημοσιογραφικά  επιχειρήματα:

1) Η παρουσίαση του Chic & Ethic Lab στο Media Camp πήγε εντυπωσιακά καλά. To nerd μέσα μου χαιρόταν και μόνο που ήταν κτίριο της Microsoft και σχεδόν μετά από κάθε αστείο ήθελα να φωνάξω bazinga! και να γελάσω μόνη μου. Αλλά έμεινα σοβαρή και εδώ βρίσκονται οι αποδείξεις.

2) Μόλις έμαθα ότι έγινα τακτικό μέλος της Ένωσης Δημοσιογράφων και τώρα μπορώ να βγάλω διεθνή ταυτότητα και θα ήθελα πολύ να συνεχίσω με διαδικαστικά αλλά βαριέμαι και που τα γράφω και τέλος πάντων όταν ετοιμάζεσαι να μετακομίσεις σε άλλη ήπειρο το μυαλό σου γεμίζει τέτοιες άχρηστες οργανωτικές λεπτομέρειες.

3) Το trivia της ημέρας: οι κούτες ΝΟΥΝΟΥ έχουν 5 στρώσεις χαρτονιού, ενώ οι υπόλοιπες το πολύ μέχρι 3.

4) Είδα την καινούργιασυλλογή Winter Kate της Nicole Richie και αποφάσισα πως ήρθε η ώρα να βγω από την ντουλάπα και να φωνάξω περήφανη: μου αρέσουν πολύ οι συλλογές των σελέμπριτις, όπως μου αρέσουν κι αυτές οι ίδιες και ανά πάσα στιγμή αν τσεκάρεις τις καρτέλες στον browser θα έχω το Oh, no they didn’t! ανοιχτό και δεν μπορώ να ντρέπομαι άλλο γι’ αυτό! Δύο καινούργιες εμμονές: τα καρέ μαλλιά και τα καπέλα.

5) Εχθές το βράδυ έκανα την επανάστασή μου και αντί να γυρίσω σπίτι να γράψω, πήγα με τα κορίτσια του Chic&Ethic στο Meet Market κι έφυγα με ένα χειροποίητο σαπούνι που μυρίζει πικραμύγδαλο και ένα ζευγάρι πλαστικά σκουλαρίκια που μου θυμίζουν τα κοκαλάκια που είχα μικρή. Όποια μεγάλωνε στα ’80ς θα θυμάται τα σετ με πλαστικά καπέλα, καρδούλες και χειλάκια σε διάφορα χρώματα για τα κοτσιδάκια. Τα περισσότερα από αυτά χάθηκαν για πάντα στο προαύλιο του 8ου δημοτικού Νέου Ηρακλείου, αλλά αυτά θα τα κρατήσω για πάντα:

6) Τα γενέθλια του Will ήταν μεγάλη επιτυχία, όπως και το κέικ με ταχίνι που έφτιαξα και είμαι περήφανη.

7) Το τεύχος έχει τελειώσει, τώρα που μιλάμε τυπώνεται και έτσι ξεκινά η μόνη χαλαρή εβδομάδα του μήνα, η πιο χαρούμενη εβδομάδα των ρεπό και της αγωνίας να πιάσουμε το καινούργιο τεύχος στα χέρια μας. Αν πιάναμε και τα δώρα του καλά θα ήταν, αλλά για να πάρω μια κινέζικη πετσέτα με λογότυπο Marie Claire, θα πρέπει να πάω στο περίπτερο –κι άντε μετά να πείσεις τον ψιλικατζή της γειτονιάς, που σε ξέρει από τότε που τα πλαστικά καπέλα εποχής ήταν ακόμα σετ στα μαλλιά σου,  ότι δεν λες ψέματα, δουλεύεις σ’ αυτ’ο το περιοδικό, αλήθεια!

====================================================

Παρεμπιπτόντως, μια αναγνώστρια του Cosmo μου έκανε friend request στο Facebook και είδα ότι έχει γεννηθεί το 1997.

Το 1997 φορ γκοντς σεϊκ!

Το 1997 τελείωσα το λύκειο και ξεκίνησα το πανεπιστήμιο. Έμεινα μόνη μου για πρώτη φορά. Κάπνιζα 2 πακέτα τσιγάρα την ημέρα και ζούσα μόνο με καφέ και βότκα. Πήγα στην Μύκονο μαζί με τους καινούργιους μου φίλους, πήρα υποτροφία, γνώρισα τον πρώτο Μαλάκα από την μεγάλη αλυσίδα ομοϊδεατών του, ξεκίνησα Ιταλικά, έκανα πίρσινγκ, ταξίδεψα στο εξωτερικό, πήρα κινητό, αποφοίτησα από το Seventeen και άρχισα να διαβάζω τη αμερικάνικη Vogue και το Elle, άκουγα μανιωδώς hip hop, έγραψα ένα αστείο μυθιστόρημα για να διαβάζουν οι φίλες μου στην παραλία, σταμάτησα να κοιμάμαι βάζοντας τις βάσεις για την χρόνια αϋπνία που ακόμα και με ταλαιπωρεί και κάθε φορά που έβγαινα από το σπίτι μου ένιωθα πολύ φανταστική, ένιωθα ότι ο κόσμος ήταν στα πόδια μου κι ότι εγώ μπορούσα να τον κατακτήσω μόλις το αποφάσιζα.

Κι η αναγνώστριά μου ΜΟΛΙΣ γεννιόταν.

Ετοιμάζομαι να περάσω μεγάλη κρίση ηλικίας, γαμώτιςδευτέρεςμουγαμώ.

6 Comments

Filed under First day, Inspire me!, Star system

6 responses to “a good case of the Mondays

  1. Angie

    Θυμάμαι την περίοδο που αρνιόμουν πεισματικά να συμπαθήσω τη Νικολ Ρίτσι, έτσι απο άποψη.

    Τελικά μου γύρισε μπούμερανγκ γιατί τώρα έχω ερωτευθεί τη φάτσα, τα μαλλιά, το στύλ, τα ρούχα, ΟΛΑ της.. (cue αναστεναγμό).

    Για να σε γειώσω κι άλλο, η καινούρια facebook φιλενάδα σου θα μπορουσε να είναι κάλλιστα κόρη σου..

  2. Κι εγώ την αγαπώωωω (την Νικόλ).
    Για την αναγνώστρια δεν ξέρω, μάλλον νιώθω προστατευτικά, μητρικά θα έλεγα.
    &^$&*$!@%$%^#!#@($*^@()$&_@)(&()$@^$@^(@$

    Σ’ ευχαριστώ για την παρατήρηση, θα στο χρωστάω.

  3. Ξαδέέέέέέέέέέέέέέέέ!
    Το ταχινοκέικ ήταν καταπληκτικό!
    Ήξερα ότι κάποτε ο σωστός άντρας θα σε βάλει στην κουζίνα! (χαχαχαχαχαχα)

    Ξέρω και άλλα που έκανες το 1997 αλλά λέω να μην τα γράψω! (Μην το πάρεις ως απειλή, αλλά ξέρεις πόσο μου αρέσουν τα καινούρια σου παπούτσια!!)

    Σε φιλώ

  4. Βασικά δεν με έβαλε στην κουζίνα, απλώς είναι τόσο φανταστικός που τον ακολουθώ όπου κι αν πάει και είχα την ατυχία να του αρέσει να μαγειρεύει. Τι να κάνω κι εγώ, παίζω με τα αλεύρια και τα μίξερ.

    Οι λεπτομέρειες της πενταετίας 1997-2002 πρέπει να πεθάνουν μαζί μας. Κανείς να μην τις μάθει.
    Τα παπούτσια μου νομίζω ότι θα σου πάνε περισσότερο από ότι σε μένα.
    ΧΧΧΧΧ

  5. είσαι θεά!μ αρέσει πολύ ο τρόπος που γράφεις..😀

  6. ε, τώρα θα ψωνιστώ εγώωωωωωω.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s