it takes two to talgo

Το βιβλίο της ημέρας:

Τάλγκο, του Βασίλη Αλεξάκη.

Δεν ξέρω με ποιον να πρωτοταυτιστώ: με την αφηγήτρια που είναι λίγο κακομοίρα και καταραμένη και ζει μόνη της τον απόλυτο έρωτα; Με τον ξενιτεμένο Έλληνα που παντρεύτηκε αλλοδαπή και πρέπει να απαντήσει στην ερώτηση της μαμάς του πώς λένε το τζατζίκι στα ξένα; Με την αλλοδαπή σύζυγο που κανείς δεν την καταλαβαίνει; Με τον ταύρο ή με τον ταυρομάχο;

Είναι ένα φανταστικό βιβλίο που διάβασα σχεδόν μονορούφι. Είναι ακόμα πιο φανταστικό γιατί μου το έφερε χθες ο Will μαζί με ένα ροζ τριαντάφυλλο για να με παρηγορήσει που ήμουν καναπεδωμένη (κατά το κρεβατωμένη).

Μάλιστα έκανε πως το βρήκε τυχαία επιστρέφοντας από το μάθημα Τουρκικών και του άνοιξα την πόρτα, το βιβλίο και το τριαντάφυλλο ήταν ήδη πάνω εκεί στις κούτες που καλύπτουν το μισό σαλόνι.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, την διαγράφω την ταύτιση με την αφηγήτρια. Ο καιρός που ζούσα μόνη μου καταραμένους έρωτες, πέρασε. Αυτός εδώ είναι κανονικός.

3 Comments

Filed under Reading

3 responses to “it takes two to talgo

  1. jerry

    Καλέ ποιος είναι κανονικός;
    Όχι σε προκαλώ να ρωτήσεις τις φίλες σου αν είναι κανονικός έρωτας αυτός που σου φέρνει πρωινό στο κρεβάτι – ακόμα. Όχι σε προκαλώ!!!
    (Άκου κανονικός!!)

    • Ξαδερφού, πρέπει να διαδώσουμε ότι αυτό είναι το κανονικό.
      Πρωινό στο κρεβάτι και Louboutin στα γενέθλια. Α-πο-λύ-τως κανονινό.

  2. αχ θα κλαψω.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s