η Αχίλλειος Πτέρνα

Εχθές δημοσίευσε στην Athens Voice ο Αχιλλέας Πεκλάρης αυτό το άρθρο που παραλληρίζει δύο τραγωδίες: τους ακτιβιστές στην Γάζα και τους υπαλλήλους της Μαρφίν. Ξέρεις, δεν θέλω να σου πω πόσο καλός φίλος μας είναι ο Αχιλλέας και πόσο ανοιχτόμυαλος και φιλειρηνιστής. Δεν θέλω καν να μείνω σε όσα είπε, γιατί αυτή είναι η γνώμη του, δημοσιεύτηκε έτσι, ως opinion writing και όχι ως news που θα έπρεπε να έχουν την δημοσιογραφική αντικειμενικότητα της απλής μετάδοσης και την σέβομαι την γνώμη του, γιατί αν μη τι άλλο είναι ο μόνος που ξέρω να έχει ταξιδέψει ως το Ισραήλ και με ενδιαφέρει πολύ η αίσθηση που αποκόμισε.

Αυτό που πραγματικά με σόκαρε είναι η αντίδραση των αναγνωστών. Μπες στην σελίδα της εφημερίδας αλλά και στην ανάρτηση στο facebook και μάθε εκτός των άλλων ότι: “αν ήταν όλοι έτσι σαν τον Αχιλλέα θα μιλούσαμε τώρα φαρσί” –που αν δεν απατώμαι είναι Περσική γλώσσα, αλλά φαντάζομαι για εμάς είναι όλοι απρόσωποι Άραβες– και ότι σύσσωμοι οι Ισραηλινοί είναι αιμοσταγείς δολοφόνοι, χωρίς να ξεχωρίζουμε την κυβέρνηση από τον λαό και χωρίς να κρατούμε μια επιφύλαξη για τις εξαιρέσεις βρε παιδί μου, γιατί είχα γνωρίσει κι ένα ζευγάρι Ισραηλινών σε κάτι γενέθλια ένα μεσημέρι στο Los Angeles και μου φάνηκαν μια χαρά παιδιά, δεν ήξερα ότι έπρεπε να έχω το νου μου και να μην τους γυρνάω την πλάτη.

Αφού διάβασα όλο το κατεβατό από τις προσωπικές επιθέσεις τις οποίες θεωρώ απαράδεκτες (ο εκτεθειμένος δημοσιογράφος είναι ο εύκολος στόχος, αν έχεις να πεις κάτι σαν αναγνώστης που διαφωνεί, καλύτερα να κριτικάρεις τα επιχειρήματά του και όχι τις προσωπικές επιλογές του) συνειδητοποίησα ότι:

– ούτε ένας από τους διαφωνούντες δεν είπε τίποτα για την Μαρφίν, όπου και κατέληγε το άρθρο, παρόλο που όλους μας έχουν φέρει οι δουλειές μας  μπροστά από το καμένο πεζοδρόμιο εκεί στη Σταδίου. Είναι αστείο πόσο παγιωμένες απόψεις έχουν όλοι για ένα διεθνές θέμα, πόσο εύκολα χαρακτηρίζουν τους άλλους λαούς σαν δολοφόνους ή ζώα (όπως είπε περήφανα ένας Έλληνας της διασποράς για όοολους τους Άραβες), πόσο απαξιωτικοί είμαστε για τους διεθνείς οργανισμούς, αλλά για τα δικά μας ζώα και τους δολοφόνους, τίποτα. Μου θυμίζει τις “φιλειρηνικές” πορείες αλληλεγγύης που έχω δει να περνούν κατά καιρούς από το κέντρο και τα συνθήματα συνήθως στρέφονται εναντίον των Αμερικάνων, ενώ ο υποτιθέμενος σκοπός τους είναι να προωθήσουν μηνύματα αγάπης και ειρήνης για ΟΛΟ το κόσμο. Όπως έχω καταλάβει από τις πορείες αυτές και τα πανώ των αστείων κομουνιστών της Ελλάδας, πρέπει να κλαίμε με το δράμα μερικών λαών, αλλά να προωθούμε το μίσος προς κάποιους άλλους, ανάλογα με το πού γέρνει η κοινή γνώμη αυτόν τον καιρό, κι αυτός είναι σύντροφοι ο τρόπος να ανοίξει ένας πολιτισμικός διάλογος που θα φέρει ειρήνη.

– και μετά θυμήθηκα: γιατί να μάθουν να συζητούν με κανόνες αυτοί οι άνθρωποι; Γιατί να μην κάνουν προσωπικές επιθέσεις; Γιατί να μην βρίζουν; Αφού κανείς δεν τους έμαθε στο σχολείο τους κανόνες ενός διαλόγου. Όπως κανείς δεν τους έμαθε ότι η μισή υποχρέωσή τους είναι να ακούν και μετά να απαντούν. Αλλά ο Ελληνάρας που τα ξέρει όλα, δεν χρειάζεται να ΑΚΟΥΣΕΙ κανέναν. Ούτε καν να κρατήσει μια επιφύλαξη ότι ο άλλος έχει κάποιο point. Ούτε καν να πάρει τον χρόνο του να σκεφτεί. Όοοοοοχι χρυσό μου, εγώ θα σου πω ποιος φταίει στο μεσανατολικό, εγώ θα σου πω πόσο άχρηστος είναι ο ΟΗΕ, εγώ θα σου πω τι έπρεπε να είχες γράψεις κύριε Πεκλάρη, παρόλο που μπορεί να είμαι λογιστής κι εσύ ο δημοσιογράφος, αλλά εγώ τα ξέρω όλα.

Ένας τέτοιος που τα ήξερε όλα, καθόταν πίσω μου στο Altamira σήμερα το μεσημέρι. Το κινέζικο πιάτο το έβρισκε πολύ λάθος, γιατί είχε πάει 10 μέρες στην Κίνα και μέσα σ’ αυτές τις δέκα μέρες έμαθε όλα τα μυστικά της Κινέζικης κουζίνας και τώρα μπορεί να κρίνει τα πάντα. Και αυτή η ανάλυση ακολουθούσε την άλλη, του πόσο φανταστική χώρα είναι η Ελλάδα (είναι, αν έχεις τον χρόνο και τα χρήματα να τρως έξω στη μέση μιας εργάσιμης μέρας) και πόσο ασφαλής η Αθήνα, “πανάσφαλη” σύμφωνα με τα λεγόμενά του, που μπορείς να κυκλοφορήσεις 2 η ώρα έξω και να μην σου συμβεί τίποτα (obviously δεν έχει περάσει ποτέ από την πλατεία Θεάτρου), ενώ τότε σε ένα άλλο του ταξίδι στην Χιλή γινόταν χαμός κλπ, κλπ, κλπ. Η εκνευριστική φωνή του ξερόλα που νιώθει ότι είναι ασφαλής η Αθήνα γιατί νομίζει ότι τα σύνορά της είναι ο ΟΤΕ στην Κηφισίας και πάνω, είναι το μεγάλο κακό αυτού του δύσμοιρου τόπου.

Οι τύποι που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα, που μπορούν να λύσουν το Μεσανατολικό σε ένα υβριστικό μήνυμα στο facebook και να σου εξηγήσουν τις γαστριμαργικές συνήθειες ενός δισεκατομμυρίου ανθρώπων μετά από 10 μέρες στα τουριστικά εστιατόρια, είναι οι τύποι που ξεχνούν την ευθύνη τους για την Μαρφίν και την οικονομική κατάρρευση της χώρας, ενώ ετοιμάζονται να τα ρίξουν όλα στους Αμερικάνους και τους Εβραίους, έτσι για να μην νομίζεις ότι δεν ξέρουν και τις μυστικές συνωμοσίες εναντίον της ένδοξης χώρας μας.

Και ο Αχιλλέας ρωτάει κάπου κάπου στο thread: εσύ τι νομίζεις ότι θα έπρεπε να είχε γίνει αγαπητέ φίλε; Κι εκεί σταματάει η επίθεση. Κανείς δεν έχει καμιά καλή ιδέα, πέρα του ότι οι Ισραηλινοί φταίνε και ο δημοσιογράφος είναι κατάπτυστος. Και προσπαθεί ο κατάπτυστος δημοσιογράφος να βγάλει κάτι επικοδομητικό από όλο αυτό, να ανοίξει ένα “δημόσιο διάλογο” (LOL), να ακούσει και μια γνώμη ρε παιδί μου, αλλά στην καλύτερη εισπράττει ακόμα έναν αφορισμό του ξερόλα ή την απάντηση του πολύ βιαστικού που “έχει σπαταλήσει 1 ώρα σε όλο αυτό, δεν προλαβαίνει να γράψει και κάτι ακόμα”.

Σήμερα το μεσημέρι στο Altamira, με την εκνευριστική φωνή του ασφαλή Αθηναίου στην πλάτη μου, εξομολογήθηκα στον Will πόσο μου αρέσει να το παίζω κι εγώ ξερόλας. Είναι αυτή η ζεστή αίσθηση του να έχεις δίκιο, να κερδίζεις σε ένα διαγωνισμό, να βρίσκεις την σωστή απάντηση σε ένα κουίζ. Δεν ξέρω πότε ξεκινάει, πότε μπαίνει στον τρόπο σκέψης μας και γινόμαστε όλοι τόσο σίγουροι για την γνώμη μας που πρέπει να τη συνοδεύσουμε με χτύπημα της γροθιάς στο τραπέζι. Θυμάμαι πόσο δύσκολο ήταν να παραδεχτώ ότι δεν ξέρω κάτι όταν ξεκίνησα να δουλεύω στα περιοδικά. Είχα γύρω μου μερικούς textbook cases of ξερόλες που αν άκουγαν ότι δεν ξέρω κάτι (που συνήθως ήταν το όνομα ενός λευκού τραγουδιστή που θα είχε πεθάνει από ναρκωτικά, ξέρεις το είδος του ανθρώπου που στον δικό μου κόσμο είναι loser και στον δικό τους μύθος) γινόταν ένα πάρτι με τσιρίδες δήθεν σοκαρισμένες, γουρλωμένα μάτια έκπληξης και φωνές “δεν τον ξέρεις αυτόν;”. Όχι. Δεν τον ήξερα και από τότε που τον έμαθα δεν άλλαξε η ζωή μου. Για την ακρίβεια δεν άλλαξε τίποτα. Εκτός από το γεγονός ότι φλέρταρα με την ιδέα να γίνω κι εγώ έτσι, να κάνω πως τα ξέρω όλα, να σταματήσω να ρωτάω (μια συμπεριφορά που έβρισκα υγιή κάποτε, ξέρεις η περιέργεια που προωθεί την γνώση κλπ, κλπ) και να ψάχνω κρυφά στην wikipedia τις πληροφορίες που χρειαζόμουν ώστε να κουνήσω με σιγουριά το κεφάλι του ξερόλα.

Είπα φλέρταρα με την ιδέα. Αλλά μετά θυμήθηκα ότι εγώ δεν έχω ανάγκη να αποδείξω την μόρφωσή μου με τέτοια φθηνά τρικ, είχα την εμπειρία μου στο πανεπιστήμιο να το λέει. Κι έτσι ήρθε η μεγάλη αποκάλυψη: οι χειρότεροι ξερόλες είναι οι ημιμαθείς και αμόρφωτοι που προσπαθούν μ’ αυτόν τον τρόπο να καλύψουν το κενό της πραγματικής καλλιέργειας. Όπως στους διαφωνούντες του άρθρου του Αχιλλέα, μέσα στους αφορισμούς και τις βρισιές, κανείς δεν είπε κάτι ουσιαστικό, κάτι ιστορικά ακριβές, κάτι που να έχει σχέση με πολιτική, ναυτικούς κανόνες, οτιδήποτε υπάρχει σε ΒΙΒΛΙΑ και όχι στο μυαλό του ξερόλα.

Η γιαγιά μου έλεγε πως αυτός που φωνάζει πιο δυνατά σε έναν καβγά έχει άδικο.

Εγώ έμαθα πως αυτός που γουρλώνει περισσότερο τα μάτια είναι ο πιο αμόρφωτος.

Και σήμερα κατάλαβα πως αυτός που καταδικάζει με την περισσότερη σιγουριά έναν ολόκληρο λαό, είναι πιο αιμοσταγής κι από αυτόν που πάτησε την σκανδάλη. Γιατί αν έχεις τέτοιο μίσος, το μόνο που σου λείπει είναι το όπλο και η ευκαιρία.

8 Comments

Filed under Reading, What's wrong with you?

8 responses to “η Αχίλλειος Πτέρνα

  1. Solero

    Very well said my friend, brilliant reply.
    Ki ena apo ta pio oraia domimena keimena sou pou exo diavasei pote.

    • ase me, eksalli me ekanan eksalli!
      episis, pigame gia ena apoxairetistirio gevma sto Altamira kai olo 8imomoun ta mesimeriana mas meta ta meetings to Cosmo. Kai tora eimaste kai pali kai oi dio freelancers. Ti terastios kiklos itan aftos?

  2. Solero

    in the meantime, o Aris, o kollitos tou Petrou pou einai dimosiografos kai itan mesa sto elliniko ploio, vrisketai stis fylakes tou notiou Israil :S

  3. Tita

    den tha borousa na symfwnhsw perissotero me tin prolalhsasa.

  4. jerry

    Το κείμενό σου σε καθιστά ικανή και για πολιτικό ρεπορτάζ!!! Μπράβο ξαδέ.
    Είναι άθλια τα σχόλια στο κείμενο του Πεκλάρη. Με κάνει να αμφιβάλλω για το αν οι άνθρωποι γνωρίζουν ανάγνωση. Είναι απλό το κόνσεπτ ρε παιδιά: κανείς δεν είπε ότι το Ισραήλ έχει δίκιο, αλλά αφού ξέρουμε ότι θα πυροβολήσουν- άδικα μεν αλλά το ξέρουμε ότι θα το κάνουν, γιατί δεν παίρνουμε όόόόόόλα εκείνα τα μέτρα που θα μπορούσαν να συντελέσουν στην αποφυγή επιπλέον θανάτων…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s