I’m a survivor

Πίσω στον πολιτισμό των πεζοδρομίων και του πλήρους σήματος στο blackberry μου, μπορώ να δηλώσω με υπερηφάνεια πως επέζησα. Είχα άπειρες near death experiences, όπως εκείνο το πρωινό που ξυπνήσαμε αρκετά νωρίς ώστε να πετύχουμε τα loons στην φωλιά τους ΠΡΙΝ βγουν για το κολύμπι της ημέρας (θάνατος από υπερκόπωση ), ή την ώρα που κάθισα πάνω στην προβλήτα για να κουνήσω τα πόδια μου μέσα στο νερό της λίμνης με την χάρη των pin up girls ακριβώς τη στιγμή που περνούσε μια τεράστια χελώνα κολυμπώντας εκεί που θα βουτούσα τα πολύτιμα δαχτυλάκια μου (θάνατος από πρόωρο καρδιακό επεισόδιο).

Κατά τα άλλα:

Τα κατάφερα και κατέβηκα από την ασφάλεια του μπαλκονιού στην άγρια φύση κι έχω και αποδείξεις.

Βέβαια, μετά το turtle incident, ήθελα να τρέξω με όλη μου την δύναμη πίσω.

Και το έκανα.

Ορκίστηκα πως θα περάσω τις υπόλοιπες διακοπές μου σ’ αυτόν τον καναπέ, ή στον απέναντι, ανάλογα με το που έχει ίσκιο.

Think again! Σε διακοπές με Αμερικάνους, δεν μπορείς να αράξεις με την μεγαλειώδη ελληνική έννοια. Αν καθίσεις σε ένα μέρος πολλή ώρα έρχονται και παίρνουν το σφυγμό σου ανήσυχοι ότι έχεις πάθει κάτι. Όχι, δεν έχω πάθει ηλίαση, όχι δεν έχω τίποτα εναντίον σας, μια κακή χρονιά στο γραφείο είχα και τώρα απλώς θέλω να διαβάσω τις επόμενες 300 σελίδες του βιβλίου μου ανενόχλητη.

Αυτό το “ανενόχλητη” δεν μεταφράστηκε καλά και μετά από λίγο με είχαν κουβαλήσει ως το ταχύπλοο για να πάμε στο πιο απόμερο σημείο της λίμνης που μπορούμε να δούμε την φωλιά των καραφλών αετών.

Εκτός από την φωλιά, είδα στην άμμο και τα απομεινάρια των γευμάτων τους: κεφάλια ψαριών, μικρά κοκαλάκια αγνώστου ταυτότητας και ένα άδειο κέλυφος χελώνας. Ένιωσα σχεδόν άσχημα για όσα είχα σούρει στην χελώνα νωρίτερα κι έκανα ένα μικρό μνημόσυνο.

Πίσω στην αιώρα!

Μερικές μέρες αργότερα, όταν είδαν ότι παθαίνω κρίσεις άσματος από τον καθαρό αέρα και τα σπορ, με πήγαν στην κοντινότερη πόλη –1,5 ώρα απόσταση. Το Hayward είναι ξύλινο, γραφικό, αγαπημένος προορισμός των παραθεριστών της γύρω περιοχής (έχει πολλέεεεες λίμνες) και ένα από τα πολλά μέρη του Γουισκόνσιν που κρύβονταν οι γκάγκστερ των ’30s. Ο αστικός μύθος θέλει κάποια εξοχικά να έχουν και τρύπες από τις σφαίρες που έφευγαν αδέσποτες σε συμπλοκές. Μάλιστα ο Αλ Καπόνε είχε ένα σπιτάκι εδώ κι ερχόταν όταν σκούραιναν τα πράγματα στο Σικάγο. Makes sense. Ποιος θα τον έβρισκε μέσα στη ζούγκλα;

Την μέρα που πήγαμε πάντως η πόλη ήταν γεμάτη λευκούς πλούσιους αμερικάνους με μαύρισμα που απέκτησαν πάνω στα σκάφη τους και χαβανέζικα πουκάμισα.

Η πρώτη μας στάση ήταν σε ένα τοπικό candy store που φτιάχνει το δικό του fudge.

Μετά όλα κύλησαν με παραδεισένια ευτυχία.

Όταν βρήκα φορέματα που μου άρεσαν και τα χέρια μου απέκτησαν και πάλι κόκκινα σημάδια από σακούλες με ψώνια τότε επιτέλους ξανάγινα ο εαυτός μου.

Και το πλήρωσα ακριβά. Γιατί στην επιστροφή είχε κι άλλες αθλοπαιδιές και εγώ είχα γίνει ο παλιός εαυτός μου και δυσκολεύτηκα να ξαναπροσαρμοστώ.

Η νέα συμφωνία είχε ως εξής: 15 λεπτά πάνω στο τζετ σκι και τα παγωμένα νερά της λίμνης, 1 ώρα μέσα στο hot tub.

10 λεπτά πάνω στο 4Χ4 αυτοκινητάκι που μοιάζει με αυτά του γκολφ αλλά μπορεί να περάσει ακόμα και πάνω από πεσμένους κορμούς, 2 ώρες στο hot tub (λόγω ψυχικής οδύνης).

Το βράδυ της πιο σκληρής μέρας (είχαμε εξερευνήσει όοοοολο το ρυάκι που ενώνει δυο λίμνες με τα πόδια. Ξυπόλυτες. Σε άμμο που βυθιζόταν το πόδι σου και σε γαργαλούσαν τα φυτά. Ακόμα και τώρα που το γράφω μου σηκώνεται η τρίχα), με αντάμειψαν με μια φωτιά στην παραλία. Και η έφηβη της παρέας που είχα μισήσει από τα βάθη της καρδιάς μου την πρώτη που φορά που με πήρε με το τζετ σκι της, μου έδειξε πώς να φτιάχνω σάντουιτς με μαρσμάλοου, κράκερ και σοκολάτα που είναι ό,τι πιο ωραίο έχω φάει στην ζωή μου και έτσι την ξαναγάπησα από την αρχή.

Ξέρεις κάτι; Νομίζω πως τώρα που έχουμε γυρίσει στην πόλη μου λείπει η φύση.

Just kidding!

4 Comments

Filed under City girl going rural., Traveling around the world

4 responses to “I’m a survivor

  1. jerry

    ksadeeeeeeeeeeeeeeeee!
    re ti wraia!
    loipon oi fotos me ta daxtylakia sou einai ola ta lefta! kai proteinw na to kaneis ekthesi :”pou piga ta daxtylakia mou fetos to kalokairi”.

    mari ksade, san na paizeis se tainia eisai!!
    se filw poly!!

    • ta daxtilakia pane pantou! eides gia na ta koroidevoume tosa xronia? siko8ikan ki efigan!

      to 8ema einai, se ti genre anikei i tainia mou????

  2. George

    Diavazontas to odoiporiko sou, se arketa simeia zilepsa: jet ski (peripeteia), fwtia stin paralia (romantiko), ta kefalakia apo ta psaria (peinaw).
    Wraia pernas symmathitria – symfoititria – eniote syggatoike. Otan erthw, mou yposxesai oti tha tin kanoniseis pali auti tin ekdromi? Lew na erthw me parea opote tha me volepsei na leipeis apo to spiti. xa xa xa

    • Simma8iti, simfoititi, eniote syggatoike KAI koumpare, 8a tin kanoniso tin ekdromoula sou kai 8a rikso kai merika agria zoa mesa stin eikona gia na to kanoun pio sinarpastiko.
      min anisixeis, fisika kai 8a leipo — 8a eimai ekei pou exei tsimento, kanonika PLAKOSTROMENA pezodromia kai an8ropous pou pane gia psonia kai oxi gia bird watching!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s