1 month anniversary

Πριν ένα μήνα κατάφερα να κοιμηθώ σε σχήμα pretzel για να αντέξω το ταξίδι που κράτησε σχεδόν 20 ώρες.

Μερικές φορές μου φαίνεται σαν να έχουν περάσει 2 χρόνια, σαν να είμαι έτοιμη να γυρίσω στην Αθήνα για διακοπές, γιατί έχω κουραστεί τόσο πολύ από την μετακόμιση και την προσαρμογή. Και μετά βλέπω πως είναι ΜΟΝΟ ένας μήνας.

Και πρέπει να περάσει ένας ΑΚΟΜΑ μήνας μέχρι την απελευθέρωση του Will από την Τούρκικη ομηρία  και την επιστροφή του στο σπιτικό μας. Αν κρατήσει κι αυτός ο μήνας δυο χρόνια θα αυτοπυρποληθώ για διαμαρτυρία δίπλα στον ξεχασμένο χίπι στην γωνία του δρόμου που κρατάει ένα τεράστιο χαρτόνι όπου έχει γράψει με χρωματιστούς μαρκαδόρους BRING OUR TROOPS HOME.

Πάω να ετοιμαστώ για το πρώτο μου open air concert στην Αν Άρμπορ.

Leave a comment

Filed under American woman?, On leaving.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s