you’ve got mail

Κατεβαίνω σιγά σιγά τα σκαλιά και βγαίνω στο front porch ξυπόλυτη με μαλλιά από το κρεβάτι. Ανοίγω το ξύλινο γραμματοκιβώτιο και βγάζω μια κραυγή ευτυχίας. Ήρθε ο New Yorker μου! Τον σηκώνω με ευλάβεια και από κάτω μία ακόμα έκπληξη: το People! Τα αγκαλιάζω και τα δύο μαζί και ετοιμάζομαι να το σκάσω. Και μετά θυμάμαι: δεν έχω subscription για το People. Κοιτάω το όνομα στην ετικέτα και διαπιστώνω πως είναι της από κάτω. Το αφήνω διστακτικά. Τουλάχιστον ξέρω ότι θα έχουμε πολλά να πούμε με την καινούργια γειτόνισσά μου –όταν γυρίσει από τις διακοπές. Διακοπές ε; Για λίγο σκέφτομαι να το δανειστώ και να το διαβάσω και μετά να κάνω πως δεν ξέρω τίποτα για το έγκλημα, αλλά έτσι δεν έχει πλάκα, θα έχω πολλές τύψεις για να το ευχαριστηθώ.

Παίρνω τον New Yorker που είναι δικός μου, ολόδικός μου (my precious) και τρέχω να φτιάξω καφέ. Αν με ψάχνεις, εδώ θα είμαι  στον καινούργιο πουά καναπέ μου (ο οποίος δεν είναι καινούργιος, ο παλιός είναι με πουά ύφασμα από πάνω) και θα διαβάζω.

Leave a comment

Filed under Reading

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s