Empire State of Mind

Στην Νέα Υόρκη αποφάσισα ότι πρόκειται για μια πόλη γεμάτη Αθηναίους: Κορναρίσματα στους δρόμους, σπρωξίματα στα πεζοδρόμια, πατήματα στο μετρό. Θυμήθηκα όλα όσα με εκνεύριζαν στην Αθήνα και τους λόγους για τους οποίους το σκάσαμε με τον Will. Είναι ο πανικός που σου φαίνεται γραφικός και χαριτωμένος όταν είσαι τουρίστας και ψάχνεις πηγές έμπνευσης, αλλά γίνεται ανυπόφορος όταν πρέπει να ζήσεις εκεί και έχεις ραντεβού σε συγκεκριμένες ώρες. Συνήθως έβρισκα αυτόν τον πανικό μέρος της μαγείας της Νέας Υόρκης, αλλά την μία μέρα που θα αργούσα στο σόου της Donna Karan, έγινα κι εγώ ένα τέρας που σπρώχνει γριούλες και ανάπηρους στην άκρη για να περάσει απέναντι πριν αλλάξει το φανάρι. Χμ, δεν θέλω να γκρινιάξω για το βρώμικο μετρό, τις επικίνδυνες περιοχές, την μπόχα των αλόγων από τις άμαξες και την τραγική κίνηση. Θα σου πω για τα άλλα, γι’ αυτά που κρατάς από την πόλη μόνο ως τουρίστας.

Θέλω να σου πω για τον κύκνο που τεντωνόταν στο Central park

για την υπέροχη ιδέα να φτιάξουν ένα πάρκο πάνω στις παλιές υπερυψωμένες γραμμές του τρένου, το High Line, που είναι σαν ένας κήπος που περνάει πάνω από την πόλη

για τους φίλους σου που κάνουν βλακείες στο μουσείο του Μπρούκλιν και πείθουν τον σοβαρό φύλακα να σας βγάλει φωτογραφίες καθώς υποδύεστε τους αρχαίους φιλοσόφους

για το Bryant Park με το καρουζέλ του, όπου κάθεσαι στο γρασίδι περικυκλωμένος από ουρανοξύστες και ακούς όπερα ή συναυλίες της συμφωνικής ορχήστρας της Νέας Υόρκης –δωρεάν φυσικά

για την μυστική μπουτίκ Commes des Garcons στο Chelsea που θυμίζει φουτουριστικό τούνελ

για την πρόσκληση στο ατελιέ ενός νέου σχεδιαστή και τα παπούτσια που εντοπίζεις κατά λάθος και τον παρακαλάς να στα πουλήσει, αλλά σου λέει ότι είναι prototypes και τα χρειάζεται

για την χαρά της περιπέτειας που σε κάνει να γελάς μόνος σου

για την Times Sq, το μέρος που σε κάνει να νιώθεις πως βρίσκεσαι στο κέντρο των πάντων, εκεί όπου ξεκινούν οι πιο δημοφιλείς τάσεις του πλανήτη

Η Νέα Υόρκη εκτός από την πιο συναρπαστική πόλη στον κόσμο, είναι και η πόλη που βγήκα τα πρώτα μου ραντεβού με τον Will. Μέσα στην πτήση της επιστροφής, αντί να στενοχωρηθώ που άφηνα πίσω τα φώτα της, είδα τα φώτα του Μίσιγκαν κι ένιωσα μια περίεργη ανακούφιση, την χαρά της επιστροφής στο σπίτι. Ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα τόσο έντονα ότι το σπίτι μου είναι εδώ πια, στο Αν Άρμπορ. Την επόμενη μέρα ξύπνησα από τον ήχο της βροχής. Αντί να γκρινιάξω για τον καιρό, έβαλα τις πολύχρωμες γαλότσες μου και βγήκαμε βόλτα χαζεύοντας τα κόκκινα φύλλα που γυαλίζουν από τις σταγόνες. Ναι, αυτό είναι το σπίτι μου πια.

3 Comments

Filed under American woman?, On leaving., Traveling around the world

3 responses to “Empire State of Mind

  1. jerry

    Σιγά μη σε λυπηθώ επειδή μύρισες λίγη κοπριά αλόγων!!!
    (άλλωστε είναι άλογα-New Yorkers)

  2. George

    Jerry, look… de tha pw tipota allo. Apla tha symfwnisw mazi sou🙂

    • τι να κάνω, από τότε που έκοψα το κάπνισμα επέστρεψε η όσφρησή μου και όλα μου βρωμάνε!!
      και να με αφήσετε ήσυχη και οι δυο σας με τις εξυπνάδες σας –λέει με χέρι στην μέση.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s