Falling for you

“Βάζεις το apple cider στην κατσαρόλα με ξυλλάκια κανέλλας, τα βράζεις και το πίνεις”. Κουνάω το κεφάλι μου πάνω κάτω, συμφωνώντας και δοκιμάζοντας να φτιάξω τον πρώτο μου μηλίτη.

Το φθινόπωρο εδώ δεν είναι απλά ένα κεφάλαιο στον Καζαμία της γιαγιάς, είναι μια ευδιάκριτη εποχή με τα δικά της χρώματα, μυρωδιές, συνήθειες, ρούχα και γιορτές. Στην Αθήνα το φθινόπωρο ήταν τρεις βροχερές μέρες πριν πιάσει το “κανονικό” κρύο, δεν είχε καμία αξιοπρέπεια σαν στιγμιότυπο της ζωής μου –ακόμα και αν ορκιζόμουν ότι το αγαπώ πραγματικά. Στο Ann Arbor όμως το φθινόπωρο είναι μια ολόκληρη ιστορία αγάπης.

Κάθε βόλτα μου είναι και μια περιπλάνηση σε ένα σκηνικό ταινίας. Τα δέντρα σε όλο το μήκος των δρόμων καμαρώνουν σε διάφορες αποχρώσεις του κόκκινου και του κίτρινου, τα βήματά μου τρίζουν από τα πεσμένα φύλλα, τα σκιουράκια είναι σε έξαλλη κατάσταση κάνοντας προετοιμασίες για τον χειμώνα και πιάνω τον εαυτό μου να τους μιλάει με baby talk, στις αυλές κρέμονται τα πρώτα φαντάσματα και οι μάγισσες για το Halloween, τα μαγαζιά έχουν γεμίσει με ζαχαρωτά για το trick or treat, τα σούπερμάρκετ σε καλωσορίζουν με αστείες στοίβες από τεράστιες στρογγυλές κολοκύθες που πρέπει να μετατρέψεις σε τρομακτικούς Jack-o-lantern, πίνεις συνέχεια ζεστές σοκολάτες με κόκκινο πιπέρι όπως οι Μάγιας και τρως το μαλακό πορτοκάλι σκουός που μοιάζει με μικρή κολοκύθα αλλά δεν το είχα δοκιμάσει ποτέ στην ζωή μου. Χώνομαι μέχρι την μύτη μέσα στις φούτερ μου και παρατηρώ τον κόσμο σαν κατάσκοπος καρτούν. Κοψοχολιάζω συνέχεια τον Will με τσιρίδες “κοίτα, ΚΟΙΤΑ αυτό το δέντρο, είναι τόσο κόκκινο που νομίζεις πως θα πιάσει φωτιά” λέω, ενώ εκείνος με πιάνει από τον ώμο για να με καθησυχάσει πριν μαζευτεί πλήθος γύρω μου νομίζοντας ότι είμαι street artist και παίζω το μονόπρακτο του ανθρώπου που βλέπει πρώτη φορά φθινοπωρινή σκηνή.

Φοράω τις γαλότσες μου και πηγαίνω να συναντήσω τις καινούργιες φίλες μου σε ένα μπαρ — 5 το απόγευμα είναι η ώρα για κοκτέιλ, όχι καφέ. Εκείνες τραβάνε τα μανίκια τους και συμφωνούν μαζί μου πως τα δέντρα είναι μαγεία, πως το φθινόπωρο είναι η πιο ωραία εποχή του χρόνου, πως η Ann Arbor είναι η πιο ωραία πόλη του κόσμου, πως είμαι ευτυχισμένη και πως η ζωή είναι υπέροχη. Χαμογελάνε με την τρυφερότητα μητέρας που βλέπει το παιδί της να ανακαλύπτει τον κόσμο και με την ίδια μητρική φροντίδα με κατακεραυνώνουν “περίμενε μέχρι να έρθει ο χειμώνας”. Για λίγο μου κόβουν την φλυαρία στην μέση, αλλά ούτε η απειλή των χιονιών δεν είναι ικανή να μετριάσει τον ενθουσιασμό μου τώρα.

Κάπου κάπου ρωτάω: “και τι κάνετε τον χειμώνα;” ενώ εύχομαι να μην μου απαντήσουν κάτι σαν σκι, πατινάζ ή οτιδήποτε απέχει πάνω από 30 βήματα από το τζάκι. “Τα ίδια πράγματα που κάνουμε και το καλοκαίρι μόνο με περισσότερα ρούχα”, η Δέσποινα απαντάει υπομονετικά στο υπερκινητικό 5χρονο που κάθεται δίπλα της –εγώ είμαι αυτή και κουνάω τα πόδια μου κάτω από το τραπέζι σε ένδειξη χαράς.

Ζήτησα από τον μπαμπά μου να βάλει πολύ κόκκινο κρασί στα βαρέλια του φέτος γιατί με έχω ήδη φανταστεί να παίρνω ζεστό κρασί με κανέλα και γαρύφαλλο στο θερμός και να τριγυρίζω την πόλη. “Δεν επιτρέπεται η κατανάλωση αλκοόλ στο δρόμο” με προσγειώνει ο Will. “Θα το καμουφλάρω σε κυπελάκι από Starbucks” βρίσκω μια λύση και σχεδόν μπορώ να μυρίσω το ζεστό gluhwein που πίναμε με τις ξαδέρφες στο Βερολίνο κρατώντας το σφικτά και με τα δύο γαντοφορεμένα χέρια μας.

Όταν διάβαζα Αμερικάνους συγγραφείς, πάντα πηδούσα τα κομμάτια με τις περιγραφές της φύσης, του ουρανού, των σύννεφων και των φύλλων στα δέντρα. Ακόμα και να με πίεζα να φτάσω στο τέλος της παραγγράφου, οι γραμμές χοροπηδούσαν, δεν έβρισκα ποτε κανένα ενδιαφέρον. Και τώρα ξέρω γιατί αφιερώνουν (ξοδεύουν όπως έλεγα) τόσο μελάνι στο θέαμα αυτό.

4 Comments

Filed under American woman?, Ann Arbor story

4 responses to “Falling for you

  1. Alia

    Kalimera Giotaki m…Super provlepetai o xeimwnas s…!!
    To proigoumeno post to diavasa kai egw, k hr8an 8umises xafnika apo auti ti gunaika pou den hxera oti eixa…..Alla toses fores pou xemena ekei eixan dhmioyrgh8ei arketes…Ka8arsi htan to keimeno nomizw….
    Se filw polu!

    • Xaxa, 8imamai pou erxotan kai se rotouse apo pou eisai kai posa aderfia exeis KA8E FORA! Den tin petixes sta poly kala tis, alla arketa kala na pei merikes aksexastes atakes!

      Oso gia ton xeimona, 8a deiksei. H 8a ton diaskedaso tromera, i 8a peso se xeimeria narki, i telos panton 8a pao sto LA na ksexeimoniaso kai 8a epistrepso mavrismeni. LOL.

      Polla filiaaaaaaaaa

  2. Efi

    Πόσο συγκλονιστικά ωραίες είναι οι περιγραφές σου! Θέλω τόσο να ζήσω για λίγο (προσέχεις το φόβο;) κάπου εκεί κοντά στη Ν. Υόρκη… Like!🙂 Το χειμώνα, όσο χιόνι και να έχει, θα σε ζηλεύω περισσότερο!!χχχ

    • Για λίγο –όπως το είπες. Όχι 3 μήνες. Αχ, Έφη μουυυυυυυ παγάκι θα σας γυρίσω. Ευτυχώς έχω το plan Β, να πάω στην Σολέρο και να περιμένω εκεί να λιώσουν τα χιόνια.

      Αντί να με ζηλεύεις βγάλε εισιτήρια. Θα είμαι εδώ και θα σου φτιάχνω ζεστό μηλίτη με κανέλα και θα τσιρίζουμε μαζί με τα ωραία τοπία. Ε, ε, ε??? Τι λες?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s