από τα αρχεία μας

Πριν 3 χρόνια έγραφα:

 

my · life · in · wuthering · heights

October 11th, 2007.

* * *
Mr Right: The sequel. Τη μία μέρα κρύβει λουλούδια πάνω σε δέντρα όπου σκαρφαλώνει και μετά μου πέφτουν στο κεφάλι. Την άλλη κρύβει παιδικά βιβλία για περιπέτειες με μοβ μαρκαδόρους στο μαξιλάρι μου. Ενίοτε μου πετάει λεμόνια με κρυφά μηνύματα από τον 4ο καθώς περπατάω αμέριμνη στο πεζοδρόμιο της Πεύκων για να πάω στη δουλειά. Κάθε μέρα ανοίγω την τσάντα μου και βρίσκω σημειώματα ή αυτοσχέδιο lunch box. Φοβάμαι ότι ποτέ δεν θα καταφέρω να του ανταποδώσω όλα αυτά που κάνει για να μου φτιάχνει τη διάθεση.

Κατά τα άλλα, έμαθα ένα πολύ σημαντικό μάθημα αυτές τις μέρες: ότι το αμέσως χειρότερο από το κλείσιμο του τεύχους, είναι το ταυτόχρονο κλείσιμο ΔΥΟ  περιοδικών στα οποία δουλεύεις. Και μετά έρχεται η εβδομάδα της τεμπελιάς, αλλά δεν μπορείς να την εκτιμήσεις γιατί ξέρεις τι σε περιμένει σε 28 μέρες πάλι (πόνοι στην μέση και νεύρα, τα ίδια χάλια είναι κλείσιμο τεύχους και περίοδος).

Αλλά έλεγα για τα ωραία πράγματα της ζωής εδώ στην Happyville που έχω μετακομίσει. Σήμερα το καλό νέο είναι πως το amazon έστειλε το Gum Thief, του Coupland, ακριβώς 9 ημέρες μετά την κυκλοφορία του. Αυτό το πράγμα με το amazon έχει γίνει spooky, μετά από μια καταγγελία μου στο customer service με έχουν βασίλισσα με έχουν και τα πάντα έρχονται ΠΡΙΝ την αναμενόμενη ημερομηνία. Στο LA έφταναν δύο εργάσιμες μέρες μετά την παραγγελία μου, και θυμάμαι πόσο φρίκαρα όταν έκανα μια παραγγελία ξημερώματα και λίγες ώρες μετά με περιμένε ένα κουτί στην πόρτα. Το κοιτούσα και δεν το πλησίαζα, ήταν σαν να έχω stalker και το κουτί θα ζωντάνευε και θα με έσφαζε στον ύπνο μου. Το κουτί ήταν τελικά της Sol και όχι, μαμά, δεν έπαιρνα ναρκωτικά τότε.

Πίσω στον Coupland. Ξέρεις αυτές τις συνεντεύξεις που διαβάζεις και κάποιος Φουκαράς Δημοσιογράφος ρωτάει για τον αγαπημένο σκηνοθέτη/συγγραφέα/χρώμα/όνομα/ζώο/πράγμα/φυτό/φαγητό και ο Σπουδαίος Απέναντι απαντάει με αυτοπεποίθηση; Ε, πάντα ένιωθα μια αμηχανία όταν τις διάβαζα και μετά ντρεπόμουν λίγο που εγώ δεν θα μπορούσα να ξεχωρίσω τίποτα αγαπημένο και μετά ένιωθα πολύ κενός άνθρωπος και έτρεχα να κάνω google αυτούς που ξεχώριζε ο Σπουδαίος Απέναντι για να κλέψω ιδέες. Δεν είναι πως δεν μου αρέσει τίποτα, πως δεν έχω προτιμήσεις. Ακριβώς το αντίθετο. Μου αρέσουν πάρα πολλά πράγματα με την ίδια ένταση και τα αγαπημένα τα ξεχωρίζω κάθε φορά ανάλογα με την ψυχολογική μου κατάσταση. Εντάξει, ενίοτε και με το τι είναι στην μόδα και κυρίως με το τι ΔΕΝ είναι στην μόδα. Δηλαδή, πριν λίγο καιρό διάβαζα Κούντερα, αλλά έπιασα τον εαυτό μου να κρύβω το εξώφυλλο όταν ήμουν στο μετρό, λόγω της κατάρας που κουβαλάει αυτός ο άνθρωπος να τον πιάνουν στο στόμα τους οι σιχαμένοι κουλτουριάρηδες-εναλλακτικά ταγάρια.
Εμένα δεν μου έχει πάρει κανείς συνέντευξη ακόμα, αλλά στις φανταστικές συνεντεύξεις που δίνω καθημερινά με αφορμή τα βραβεία λογοτεχνίας που κερδίζω, αυτή η ερώτηση με  βασάνιζε. Ήταν η στιγμή που σταματούσα να ρουφάω τα μάγουλά μου και έχω το καλό προφίλ γυρισμένο προς την κάμερα και μούτρωνα.

Έλα ντε; Ποιος είναι ο αγαπημένος μου whatever;

Δεν ξέρω. Και δεν με νοιάζει. Αυτήν την εβδομάδα είναι ο Coupland, αλλά πιθανότατα θα αλλάξει σε μερικές μέρες. Τουλάχιστον στα 28 ξεπερνάς πολλά τέτοια άχρηστα άγχη, ίσως γιατί επικρατεί το άγχος των 30 και όλα τα άλλα σου φαίνονται αστεία.

Εν τω μεταξύ: Σε περίπτωση που διάβαζες τις περσινές μου περιπέτειες στο LA θα ξέρεις ότι βασικός απόντας ήταν ο μπαμπάς μου. Στην άλλη άκρη του κόσμου εκτίμησα την πιο σημαντική επιρροή της ζωής μου. Και αυτές τις μέρες βλέπω τα κουτιά με τα χάπια πάνω στο coffee table και θυμώνω. Δεν στενοχωριέμαι, θυμώνω, κυρίως από τύψεις. Αλλά εκεί που θυμώνω, σκέφτομαι ότι έχει μπει στη ζωή μου κι ένας ακόμα μπαμπάς, ο dad, μπαμπάς του William. Ο οποίος με κάνει να γελάω κάθε Σάββατο μεσημέρι που μιλάμε στο skype και στέλνει links με ενδιαφέροντα άρθρα στο inbox μου και προσφέρθηκε να μου μάθει ιππασία τα Χριστούγεννα. Πόσο τυχερή μπορεί να είμαι που έχω δύο μπαμπάδες τόσο ξεχωριστούς; Πολύ.
Αύριο ο George έχει γενέθλια και ηχογραφούμε τον Δον Κιχώτη στα Ελληνικά γιατί ο Will του κάνει μαθήματα.

Η ζωή στην Happyville γίνεται κάθε μέρα και πιο όμορφη.

Current Location:
Athens
Current Mood:
happy happy
Current Music:
to my ears
* * *

Leave a comment

Filed under Dear diary, Random days and nights

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s