Cosmo Girls

Το post της Χριστίνας καταλήγει:

ΥΓ. Αφιερωμένο στη Μόλλυ Ανδριανού, την πιο larger-than-life διευθύντρια περιοδικών στην Ελλάδα (κι όχι μόνο).

και συγκινούμαι διπλά και με το ωραίο ποστ και με το ωραίο υστερόγραφο, γιατί ξέρεις η Μόλλυ ήταν η πρώτη μου διευθύντρια ever. Στο γραφείο της μπήκα το 2002 ως φοιτήτρια, χωρίς να έχω δημοσιεύσει τίποτα προηγουμένως, χωρίς καν να σπουδάζω κάτι σχετικό και όχι μόνο μου εξήγησε προσεκτικά τι ζητούν στο περιοδικό και τι πρέπει να κάνω, αλλά μου εμπιστεύτηκε και κείμενο. Μπορώ να σου περιγράψω με κάθε λεπτομέρεια το γραφείο της, τι φορούσε, πόσα άκυρα αστεία έκανα από την αμηχανία μου, πόση κατανόηση έδειξε. Την ίδια κατανόηση που έδειξε και  η Νατάσσα λίγο αργότερα που με μάζεψε, με πότισε καφέ και με ξαναέστειλε πίσω στο μεγάλο γραφείο για το meeting του τεύχους.

Θέλω να φανταστείς για λίγο, να είσαι 22 και να μπαίνεις στα γραφεία του αγαπημένου σου περιοδικού, για την ακρίβεια να μπαίνεις για πρώτη φορά σε γραφεία περιοδικού, με όλους τους συντάκτες που διαβάζεις και ξαναδιαβάζεις γύρω σου και να πρέπει να αρθρώσεις λέξεις στην σειρά με προτάσεις θεμάτων χωρίς να κάνεις σαρδάμ ή να κλάψεις. Πήρα το πρώτο μου assignment. Και μετά έπαιρνα assignments κάθε μήνα. Ξεκίνησα την στήλη των φοιτητικών. Και 2 χρόνια αργότερα που υπήρχε μια κενή θέση στο γραφείο, με πήρε τηλέφωνο η Μόλλυ και μου πρότεινε να πάω —για να δώσει αμέσως το τηλέφωνο σε κάποια άλλη λέγοντας “αχ, καλέ τσιρίζει, δεν την καταλαβαίνω τι λέει”.

Μου έδωσε την ευκαιρία να γράψω και αντίθετα με το τι ισχύει στον τύπο σήμερα, πληρώθηκα από την πρώτη λέξη που δημοσίευσα. Έπαιρνε τα θέματά μου τυπωμένα στο γραφείο της και όταν κάτι δεν της άρεσε έγραφε τις παρατηρήσεις/προτάσεις δίπλα και μετά έβγαινε και μου εξηγούσε τι ήθελε. Αυτό ξέρεις είναι μεγάλη ανακούφιση. Να έχεις έναν προϊστάμενο που ξέρει ακριβώς τι θέλει και να σε κατευθύνει με σαφείς προτάσεις. Όταν έφτιαχνε το πλάνο του τεύχους με τις εκτυπώσεις στον τοίχο, πήγαινα σιγά σιγά πίσω της για να ακούω όσα λέει και πάντα έμενα κολλημένη εκεί, σαν να βλέπεις έναν καλλιτέχνη την ώρα της δουλειάς του. Μου φώναζε όταν με έβλεπε να τρώω ανθυγιεινά και φυσικά η μοίρα το είχε πως την μία φορά του μήνα που θα ξεσπούσα σε γεμιστά μπισκότα, η Μόλλυ θα έμπαινε στο γραφείο να μου πει κάτι. Υπέγραψε την συστατική μου για το πρόγραμμα δημοσιογραφίας στο UCLA, με ρωτούσε πάντα τι κάνω και πώς πάει η ζωή μου, με ενθάρρυνε να φύγω, να ταξιδέψω, να ερωτευτώ, να φάω τα μούτρα μου και να ξαναρχίσω από την αρχή. Από τα πρώτα της εντιτόριαλ που διάβασα σαν αναγνώστρια του Cosmo ως τα 8 χρόνια που δούλεψα γι’ αυτήν, μπορώ να σου πω το μεγαλύτερο μάθημα που μου έδωσε: dream big.

Κι εδώ πρέπει να σου εκμυστηρευτώ ότι τόσα χρόνια μετά συνεχίζω να είμαι κάτι σαν starstruck δίπλα της. Της μιλάω με μισές προτάσεις στον ενικό και μισές στον πληθυντικό, κάνω σαρδάμ, λέω άκυρα αστεία, όπως εκείνη την πρώτη μέρα στο γραφείο της στην Βουλής. Ποτέ δεν βρίσκω τίποτα έξυπνο/αστείο να της απαντήσω και ακόμα και όταν μου είπε πως ο άντρας της σπούδασε στο Ann Arbor, το μόνο που βρήκα να την ρωτήσω ήταν αν έκανε κρύο. Ίσως μια μέρα μαζέψω όοοολο το θάρρος μου και της πω αυτό που πραγματικά σκέφτομαι: ότι είναι ένας από τους ανθρώπους που άλλαξαν την ζωή μου και την έκαναν να μοιάζει λίγο περισσότερο με ό,τι ονειρευόμουν.

 

10 Comments

Filed under Dear diary

10 responses to “Cosmo Girls

  1. Solero

    POSO surreal einai pou efyge i Molly?!
    so wrong

    p.s. thimasai pou pathaina mini-elkos kathe fora meta ta meeting/prin to Altamira?

  2. nas

    yperoxo.
    yperoxo.
    8a ths to steilw, prepei na to diavasei.

  3. τελειο ποστ! με τα κειμενα της με βοηθησε πολυ σε δυσκολες φασεις της ζωης μου! καθε της λεξη κι ενα μηνυμα! γιωτα, θα συνεχισει να γραφει μηπως καπου;

  4. ok ok θα το πω.
    όταν ήμουν 16 διάβασα για πρώτη φορά το cosmo. στο σχολείο.
    το είχαμε πάρει 10 κορίτσια το απλώσαμε στο θρανίο,και σε κάποια φάση περνά ένα αγόρι, μας κοιτά και μας λέει “αντι να διαβάζετε πάτε να ζήσετε” -αυτή τη φράση την θυμάμαι κάθε φορά που αγοράζω το cosmo. Τότε που λες είχα γεμίσει 2 πίνακες ανακοινώσεων με εικόνες από το american, british και greek cosmopolitan και έλεγα πως όταν μεγαλώσω θα γράφω για το cosmo.Ότι θα γνωρίσω την Μόλυ, και μετά θέλω να γνωρίσω την Σολέρο και την Ταχταρά και την Μπίθα. Έχουν περάσει 10 χρόνια και ακόμα θέλω το ίδιο πράγμα. Είναι αστείο, αλλά έχω περάσει από πολλά περιοδικά κι όμως, αυτό αυτό αυτό θέλω. #katathesi_psixis_🙂
    γνώρισα όμως εσένα.:)

  5. Xairomai pou gnwristikame alla gia na sinexisoume na eimaste files prepei na mpoun kapoioi kanones:

    a) den 8a les oti diavazes keimena mas otan isoun akoma sto sxoleio.
    b) den 8a les poooosa xronia exoun perasei apo tote pou mas prwtodiabases.
    c) 8a feresai les kai eimaste oles 26 xronwn.

    *sobs*

    Entaksei, epsaxna to comic relief giati ayto pou egrapses itan pragmatika syginitiko.

    S’ eyxaristw.

    ps. an er8eis gia xmas edw, 8a gnwriseis kai tin Solero. E, e, e?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s