shopping time

Νομίζω πως λέω “do you have essential oils burners?” αλλά ακούγεται κάτι σαν “doo yoo haf ethenthial oiyyyls balkdfglrts?”. Μόλις έχω βγει από τον οδοντίατρο και το δεξί μου μάγουλο, μαζί με το μισό σαγόνι και τη μισή γλώσσα είναι μουδιασμένα. Όταν λέμε μουδιασμένα, εννοούμε δεν νιώθω τίποτα, μέχρι και η γιατρός μου είπε να μην φάω για να μην δαγκωθώ κατά λάθος. Εννοείται πως το να πιω κάτι είναι out of the question. Δεν μπορώ να φάω, δεν μπορώ να πιω, τι να κάνω, πήγα για ψώνια.

“Where are you form?” με ρωτάνε οι κυριούλες στο Ten Thousand Villages τον παράδεισο του δίκαιου εμπορίου. “Griyese” τους απαντάω και συγκινούνται, μάλλον έχουν πετύχει κι άλλους Έλληνες μετά από σφράγισμα και ξέρουν να διαβάζουν (μουδιασμένα) χείλια. Παίρνω ένα σακουλάκι καφέ, μυρίζω τα κουτάκια από ξύλο κανέλας, αλλά φεύγω πριν παίξω με όοοοολα τα διακοσμητικά γιατί έχει έρθει ένας ενοχλητικός αποφασισμένος να δοκιμάσει ΟΛΑ τα παραδοσιακά όργανα που έχουν αραδιασμένα εκεί —και υπάρχει ένα όριο στο πόσες φορές μπορείς να ακούσεις το ξύλλο της βροχής μέσα σε ένα μεσημέρι. Για να με παρηγορήσω μπήκα φουριόζα στο Peaceable Kingtom που έχει μόνο μικρά χαριτωμένα αντικείμενα και τα περιέργαστηκα όλα. Όλα. Έφυγα ικανοποιημένη και μυρίζοντας λεβάντα/ βανίλια/ γιασεμί σε διάφορες στρώσεις ανάλογα με τις κρέμες που δοκίμασα.

Η αποφασιστικότητά μου εξαντλήθηκε λίγο πριν φτάσω στον προορισμό μου: Crazy Wisdom. Όταν ανοίγω την πόρτα αυτού του μαγαζιού και με ζαλίζει η μυρωδιά του σανδαλόξυλου από τα στικ (ναι, καλά άκουσες) νομίζω ότι κάποιος θα έρθει έξαλλος και θα με διώξει ουρλιάζοντας πως δεν ανήκω εκεί μέσα και μέχρι να ξεκολλήσω το ειρωνικό χαμόγελο από την μούρη μου να μην ξαναπατήσω στον ιερό τούτο χώρο. Να σου πω. Αν και αγαπάω το tea room που έχει στον 2ο όροφο, το new age βιβλιοπωλείο του ισογείου με τα σύνεργα για witchcraft και τα κεριά για αρμονία και ξεβούλωμα των τσάκρα με μπερδεύει. Κυρίως με μπερδεύουν αυτοί που δουλεύουν εκεί που μπορεί να σου μιλήσουν για κάτι που στον δικό μου κόσμο λέμε μόνο για να γελάσουμε (για ενέργειες και αύρες και τέτοια) κι εκείνοι κρατούν poker face που δεν τους το χαλάς με τίποτα. Εκεί λοιπόν με τα δάκρυα από τα στικ (σχεδόν μου έλειψε το Μοναστηράκι φίλη) πήρα τελικά το oil burner που χρειαζόμουν, γιατί σαν οργανωμένη μετανάστρια έφερα από την Αθήνα όλη την συλλογή από αιθέρια έλαια, αλλά ξέχασα το βασικό αξεσουάρ και έτσι τα έχω τόσο καιρό να κάθονται εκεί και να με κοιτάνε στην σειρά κατά μέγεθος.Τέσσερις μήνες σ’ αυτό το σπίτι και μια λεβάντα δεν την είχα κάψει σου λέω.

Μετά από αυτές τις περιπλανήσεις στην Main, ανέβηκα και πάλι την Liberty μπαίνοντας και βγαίνοντας από διάφορα μικρά μαγαζιά, χαζεύοντας πολλή ώρα στα κουστούμια για το Halloween και γελώντας με τις παρέες αγοριών που έψαχναν τις σωστές αποχρώσεις κολλάν για τις στολές τους (ορντέβ σολωμού), ενώ κάτι κορίτσια προσφέρθηκαν να τους βοηθήσουν μισο-ντυμένες Wonder Women (το άλλο μισό ήταν φοιτήτριες).

Στο τέλος της Main, έκλεισα την πόρτα του Urban Outfitters πίσω μου και ανέπνευσα με ανακούφιση. Πώς νιώθω στα new age μαγαζιά ότι θα με διώξουν; Ε, εδώ νιώθω σαν το σπίτι μου. Αφού έπαθα σοκ με το γεγονός ότι στόλιζαν Χριστουγεννιάτικα παιχνίδια από τώρα κι αφού αποφάσισα πως θα πάρω όλους τους χαρακτήρες του Southpark για το δέντρο μας, πήγα στο πίσω μέρος με τις εκπτώσεις, εκεί που βρίσκεις αυτό που ακριβοπλήρωσες πριν 2 εβδομάδες στην μισή τιμή και βρίζεις. Μια πωλήτρια με είδε να κλαίω μπροστά στα παπούτσια που έχω αγαπήσει από το καλοκαίρι και επιτέλους ήταν οn sale, αλλά όχι στο νούμερό μου, και αποφάσισε να μου φτιάξει την μέρα. Έψαξε, έψαξε, πληκτρολόγησε στο pc, ξαναέψαξε και ήρθε θριαμβευτικά με το size 10 ζωή να έχω. Για να γιορτάσω την μεγάλη επιτυχία, πήρα και ένα ριγέ boyfriend jeans που πολύ συμπάθησα, αν και ξέρεις είμαι πριγκίπισσα και δεν τα πάω καλά με το ανδρόγυνο στιλ. Total $31. Μου έδωσα θερμά συγχαρητήρια.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά πέρασε η αναισθησία και μπορούσα να φάω κι έτσι γύρισα σπίτι σκεφτόμενη ότι το πρώτο που μου είπαν για το Ann Arbor είναι πως δεν έχει ωραία μαγαζιά, αλλά εγώ αποφάσισα πως απλώς πρέπει να ξέρεις να ψάχνεις. Μάλλον μπερδεύονται γιατί δεν έχει μεγάλα εμπορικά κέντρα που χάνεσαι και πεθαίνεις μόνος σου σε ένα GAP χωρίς να μπορείς να βρεις την έξοδο, αλλά έχει τέλεια μικρά μαγαζιά με τα πιο ωραία ρούχα. Και αυτό το προτιμώ.

today's loot

4 Comments

Filed under Ann Arbor story, Shoe <3

4 responses to “shopping time

  1. Solero

    krata merika lefta giati ERXOMAI KAI THA GINEI XAMOS!

    • molis skeftika oti 8a ftiaksoume xristougenniatiko dentro mazi!

      kai s’ ayto to simeio 8elw na 8imi8oume EKEINO to dentro pou valame sto pisw ka8isma tou varwnou kai afisame se agnosti ayli –ton Fevrouario. LOLOLOLOLOLOL.

      pali kala pou ANOIKSE i porta tou varonou otan ekana to eglikma kai i8ela na ksanampw.

  2. jerry

    πολύ γέλασα ρε ξαδέ!!
    η αγριόπαπια και η καμηλοπάρδαλη κατέφθασαν και είναι τρο με ρές!!

    η σολέρο βλέπω έχει άγριες διαθέσεις…!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s