Lost in Austen

Όταν μετακομίσαμε στο Hollywood με την Sol, άρχισα να εξερευνώ την γειτονιά μας με τα πόδια –άλλωστε αυτός ήταν και ο λόγος που φύγαμε από την Santa Monica, θέλαμε την αίσθηση της πόλης, την δυνατότητα να περπατήσουμε κάπου, έστω κι αν ήταν μέχρι το 7/11 της γειτονιάς. Το σπίτι μας ήταν πολύ κοντά στο κέντρο των πάντων, δύο τετράγωνα από την ιστορική γωνία Vine και Hollywood.Έπαιρνε μόνο μισό τραγούδι στο ipod μου για να φτάσω να χορεύω πάνω σε πεζοδρόμια με αστέρια και ονόματα θρύλων. Έτσι ξεκινούσα τις Κυριακάτικες βόλτες μου λοιπόν. Περπατούσα την Vine κουνώντας το κεφάλι μου με την Macy Gray, χαιρετούσα την οικογένεια που είχε την καντίνα με τους The best tacos in Hollywood και μας είχαν μάθει πια, απέφευγα το φανάρι με την Santa Monica BLVD που ποτέ δεν άναβε για τους πεζούς (αν στρίψεις αριστερά είναι το ταχυδρομείο που έστελνα τα δακρύβρεχτα γράμματα στον Will εκείνη την άνοιξη) και πατούσα στην ιστορική γωνία με την αίσθηση του θριάμβου που μόνο το κέντρο μιας μεγάλης πόλης σου δημιουργεί, αυτή την αίσθηση που θέλεις να φωνάξεις σε όλους, είμαι εδώ, είμαι εδώ, στο κέντρο των πάντων. Αφού έκανα μερικούς κύκλους γύρω από τον εαυτό μου χαρούμενη και ξεκινούσε το επόμενο τραγούδι της Macy στα αυτιά μου, περπατούσα ακόμα ένα τετράγωνο και έφτανα στην γωνία της Vine με την Sunset BLVD, γνωστή και ως Strip, το μέρος όπου κάθε βράδυ δημιουργούνται σκάνδαλα, τελειώνουν ή αρχίζουν καριέρες, κάπως πεθαίνει από OD, κάποιος αποφασίζει να κυνηγήσει το όνειρό του, οι σελέμπριτις παραπατούν πάνω στα Louboutin τους, τα περιπολικά στήνονται έξω από τα μαγαζιά στις 2 για να σιγουρευτούν ότι αδειάζουν και οι άσχετοι όπως εγώ παρατηρούν λεπτομέρειες, όπως ότι ο δεύτερος όροφος των περισσότερων κτιρίων είναι ψεύτικος, μια πρόσοψη από χαρτόνι σαν τα κινηματογραφικά στούντιο. Στην γωνία αυτή λοιπόν, υπάρχει ένα τεράστιο Borders στο οποίο έμπαινα κάθε φορά, παρασυρμένη από την μυρωδιά των καινούριων βιβλίων και του καφέ στο ισόγειο. Εκεί χάζευα με τις ώρες βιβλία, θυμόμουν όλα όσα ήθελα πάντα να διαβάσω (Έρωτας στα χρόνια της Χολέρας; Ντουπ, μέσα στο καλάθι. Λολίτα; Ντουπ, μέσα στο καλάθι. Όλα τα μυθιστορήματα της Όστεν μαζεμένα σε έναν τόμο; Ντουπ, μέσα στο καλάθι με ζητωκραυγές ευτυχίας).

Όταν έβγαινα και πάλι έξω στο φως του ήλιου και συνέχιζα την βόλτα μου ως το Kodak και το Chinese Theater, κι άρχιζα να νιώθω το βάρος της σακούλας να κάνει ριγέ το χέρι μου, αναρωτιόμουν γιατί δεν έκανα τα ψώνια μου στην επιστροφή, ώστε να μην κουβαλάω τους τόμους όοοοοολη μέρα. Αλλά ποτέ δεν έβρισκα λογική απάντηση. Και σου έχω και καλύτερο: την επόμενη Κυριακή που ακολουθούσα την ίδια διαδρομή (η μόνη εβδομάδα που παραστράτησα ήταν η Κυριακή των Όσκαρ που όσο να πεις, τα πλήθη σε κάνουν να αλλάξεις λίγο την ρουτίνα σου) έκανα πάλι το ίδιο λάθος. Πρώτα στο Borders για καφέ και βιβλία και μετά η υπόλοιπη βόλτα. Και την επόμενη. Και όλες τις Κυριακές ώσπου τα ροζ ριγέ χέρια μου μάζεψαν τόσα βιβλία που όταν επέστρεψα στην Αθήνα, πλήρωσα για έξτρα βαλίτσες, για υπέρβαρο και άφησα και μία δώρο στην Σολέρο να μου την φέρει λίγους μήνες μετά που θα ερχόταν κι εκείνη στην Ελλάδα.

Δύο από τους τόμους που έμειναν πίσω ήταν οι συλλογές της Austen και των αδερφών Bronte. Ο ένας είχε έρθει από εκείνο το Borders και ο άλλος από το βιβλιοπωλείο του UCLA και είχε ακόμα το μπλε αυτοκόλητο της φοιτητικής προσφοράς. Αυτοί οι τόμοι με τα χρυσά γράμματα στο εξώφυλλο μου έλειπαν από την βιβλιοθήκη στην Πεύκων, όπως σου λείπουν οι καλοί φίλοι.

Όταν έφτασαν τελικά, ξαναδιάβασα τα πάντα από την αρχή. Ο Will μου διάβαζε το Mansfield Park το βράδυ κάνοντας αστείες βρετανικές προφορές. Τα άγγιζα και τα χάιδευα ταξιδεύοντας για λίγο σε εκείνα τα πεζοδρόμια με τα αστέρια, σε εκείνες τις Κυριακές με τη φωνή της Macy Gray στα αυτιά μου. Έφτασα να αγαπάω τα αντικείμενα όσο και τις ιστορίες μέσα τους. Κάθε φορά που γυρνάω αυτές τις λεπτές, πυκνοτυπωμένες σελίδες κι ακούω τον ήχο τους, νιώθω σαν να θυμάμαι κάθε τι ωραίο από την ζωή μου και να ξεχνάω τα άσχημα.

Εντάξει, επειδή ακριβώς θα σε γεμίσω τόσα αηδιαστικά κλισέ (“θυμάμαι τα ωραία της ζωής και ξεχνάω τα άσχημα”, α, μπα, αλήθεια;;;), καταλαβαίνεις τώρα γιατί ποτέ δεν σου μιλάω γι’ αυτά τα βιβλία. Είναι από τα μικρά μυστικά, αυτές οι λεπτομέρειες που με όρους τουίτερ θα έπαιρναν την hashtag #out_of_your_culti_closet.

Φυσικά, όταν φτιάχναμε τα κουτιά με τα βιβλία που θα έρχονταν ως την Αμερική με πλοίο, ήταν οι πρώτοι τόμοι που βάλαμε μέσα. Και όταν τους στόλισα τελικά στις βιβλιοθήκες μας, ένιωσα σαν να εγκατασταθήκαμε πια, εδώ στο Ann Arbor, που κοίτα να δεις σύμπτωση, είναι η πόλη από την οποία ξεκίνησε η αλυσίδα Borders, από ένα μικρό βιβλιοπωλείο στο κέντρο. Εδώ στην πόλη των Borders λοιπόν, κουβαλάω αυτό το μικρό μυστικό ανάμεσα σε ακαδημαϊκούς και διδακτορικούς στατιστικής, πάντα κρυφό –μέχρι εχθές που οι περιστάσεις το έφεραν έτσι ώστε να το ξεστομίσω.

Εχθές λοιπόν, είχα μάθημα και μετά ένα μεγάλο κενό μέχρι να συναντήσω την Δέσποινα για καφέ. Στην βιασύνη μου να φύγω το πρωί, ξέχασα να πάρω το βιβλίο που ήδη διαβάζω και για λίγο πανικοβλήθηκα για το πώς θα περάσω αυτές τις ώρες μέχρι το ραντεβού μου, μέχρι που θυμήθηκα το καινούργιο αγαπημένο μέρος: την βιβλιοθήκη.

Πήγα ως εκεί, κάθισα μπροστά σε ένα mac και έμεινα να κοιτάω την κενή φόρμα του search μερικά λεπτά.

Αλήθεια τώρα, αν πρέπει να διαλέξεις ένα βιβλίο, όποιο να είναι, από όοοολα τα βιβλία του κόσμου, τουλάχιστον όσα είναι γραμμένα ή μετεφρασμένα στα αγγλικά, ποιο θα διάλεγες;

Για να μην με περάσουν για τρελή που κάθεται και κοιτάει το mac υπνωτισμένη, πληκτρολόγησα το πρώτο βιβλίο που μου ήρθε στο μυαλό: Pride and Prejudice. Κι εκεί βγήκε η λίστα με τα διαθέσιμα αντίτυπα και το μάτι μου έπιασε κάτι ενδιαφέρον: Pride and Prejudice and Zombies.

Κι έτσι με βρήκε η Δέσποινα να διαβάζω το Pride and Prejudice and Zombies: Dawn of the Dreadfuls που είναι κάτι σαν prequel του άλλου και βγήκε φέτος. Τώρα εσύ σαν κανονικός άνθρωπος να σταθείς σκεπτικός μπροστά σ’ αυτήν την ιδέα, αλλά πρέπει να σου πως ότι με έκανε να γελάω από τις πρώτες σελίδες. Αλήθεια. Τα αστεία είναι πολύ elaborate και απευθύνονται σε hardcore φανατικούς της Austen, αλλά αξίζει την προσπάθεια σου λέω.

Trivia: έμεινα ξύπνια όλο το βράδυ για να το τελειώσω και να πάω σήμερα για την συνέχεια, thankyouverymuch.

H Δέσποινα λοιπόν, όχι μόνο δεν με κορόιδεψε όταν της εκμυστηρεύτηκα την εμμονή μου με την Όστεν, αλλά δήλωσε ομοπαθούσα και μου πρότεινε μια μίνι σειρά, την Lost In Austen, η οποία απ΄όσο έχω δει φαίνεται HILARIOUS. Βέβαια, δεν πρόλαβα να δω πολλές σκηνές, γιατί είχα και ένα βιβλίο να τελειώσω, αλλά όπως φαίνεται ο χειμώνας μου εξελίσσεται πολύ πιο διασκεδαστικός απ΄όσο περίμενα.

Άντε και επειδή πολύ σε έπρηξα με τα βιβλία, πάρε και έναν Colin Firth ως Mr. Darcy στην σκηνή στην λίμνη.

7 Comments

Filed under Reading

7 responses to “Lost in Austen

  1. Despina

    Αχ, αυτός ο βρεγμένος Ντάρσυ…
    Παρεπιπτόντως μιας και βρέχει- χιονόνερο- και η μέρα που ξεκίνησε τόσο φθινοπωρινή και χρωματιστή έγινε ξαφνικά γιακ και χειμώνας, σου στέλνω ένα τραγουδάκι για να σου αλλάξω το κέφι (τόσα ζόμπι και αίματα… Οστενικά βεβαίως αλλά σπλάτερ επίσης).

  2. jerry

    Νομίζω ότι κάπου άρχισα να σε χάνω, ξαδέρφη είσαι καλά???

    Ρε πραγματικά δεν αντεχω να τη διαβάσω μέχρι το τέλος, το έχω προσπαθήσει σαν ευχαρίστηση- δεν έπιασε, σαν αντιβιωση- δεν έπιασε, σαν μία συγγραφέας που πρέπει να έχεις διαβάσει- δεν έπιασε… ειλικρινά προτιμώ Προυστ! φαντάσου…🙂
    Παντως δεμένα είναι φανταστικά!

  3. για άλλη μια φορά ε-ξαι-ρε-τι-κό!

  4. Επειδή είμαι δηλωμένη φαν της Austen, μόλις μου ήρθε το email με την ειδοποίηση για το post αυτό, πρέπει να ομολογήσω ότι έτρεξα να βρω υπολογιστή. Πάτησα επί πτωμάτων (μια φίλη μου πρέπει να χει ακόμη γρατζουνιά όπως την τραβούσα), αλλά ανταμείφθηκα. Τέλειο και το post και ο αγαπημένος Mr. Darcy.😀

    • ax, nomizw pws prepei na kanoume ena club, siga siga mazevomaste! gia ligo nomiza pws imoun moni mou, alla xairomai tooooso poly pou vriskw kai alles files. Fanatikes tis Austen eno8eite!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s