η ελληνική ιστορία

Είναι μια συλλογή από ιστορίες που ήρθε σαν housewarming present, μαζί με ψωμί, αλάτι και ένα μπουκάλι κρασί (για να μην μας λείψουν ποτέ τα βασικά). Τώρα εσύ ξέρεις πόσο χάρηκα γιατί μάλλον ξέρεις πόσο μου αρέσουν τα διηγήματα, μπορεί και να θυμάσαι τη μέρα που χάθηκε ένας New Yorker μου στο κτίριο της Μιχαλακοπούλου πριν διαβάσω το fiction και πήγαινα για ώρες από τον 1ο στον 3ο και μετά πάλι στην είσοδο ρωτώντας αν τον έχει δει κανείς και περιγράφοντας το εξώφυλλο στον μεθυσμένο φύλακα. Είναι 20 ιστορίες που δημοσιεύτηκαν σε λογοτεχνικά περιοδικά και συγκεντρώθηκαν εκεί ως οι καλύτερες του 2010.

Φυσικά ξεκίνησα από την ιστορία της Natalie Bakopoulos γιατί εκτός του ότι κατά βάθος είμαι Ελληνάρας και όταν βλέπω ελληνικό όνομα καμαρώνω, η Ναταλία είναι και φίλη μας. Πήγα λοιπόν στην σελίδα 246 και ξεκίνησα το διάβασμα. Είναι μια ιστορία για εξόριστους της Χούντας. Περίμενε, μην χαμογελάς, όποια και αν είναι τα συναισθήματά σου για το θέμα, σου έχω μια έκπληξη. Αυτό που κάνει την ιστορία της Ναταλίας πραγματικά συναρπαστική είναι πως δεν ανήκει σε κανένα από τα δύο στρατόπεδα που κρατούν πένες στην Ελλάδα, δεν πέφτει στην παγίδα να παρουσιάσει τους εξόριστους ούτε σαν ήρωες, ούτε σαν άπλυτους losers. Για τους Έλληνες συγγραφείς το θέμα είναι πολύ κοντά στην μύτη τους και δεν μπορούν να το δουν καθαρά, αλλά η Ναταλία καταφέρνει το ακατόρθωτο: λέει μια ιστορία για την εξορία ΧΩΡΙΣ να σου χτυπήσει ευαίσθητες χορδές, καλλιεργημένες από χρόνια πλύση εγκεφάλου από τους μεν ή τους δε και το κυριότερο: δεν χρησιμοποιεί ούτε μία φορά την λέξη σύντροφος (ή την αντίστοιχή της στα αγγλικά). Για την ακρίβεια δεν χρησιμοποιεί καμία από τις λέξεις που θα υπήρχαν σίγουρα στην ιστορία ενός γηγενή, όπως αγώνας, ελευθερία, προκύρηξη. Δεν δίνει δίκιο/άδικο σε κανέναν, δεν παρουσιάζει τους φύλακες ούτε σαν τέρατα αλλά ούτε και σαν καλοσυνάτους νησιώτες με κόκκινα μάγουλα και παχιά μουστάκια, δεν έχει κανένα από τα κλισέ που μας έχουν συνηθίσει τα τελευταία 30+ χρόνια. Είναι μια ιστορία για ανθρώπους. Τόσο απαλλαγμένη από τον προκατειλημένο συναισθηματισμό που μας φόρτωσαν 12 χρόνια δημόσιας παιδείας με την ηχογραφημένη φωνή της Δαμανάκη στην αίθουσα τελετών, που ούτε τα βιβλία μας δεν το καταφέρνουν. Όχι δηλαδή πως τα βιβλία μας θα άγγιζαν ποτέ το θέμα. Αλλά, μέσα σε ένα φορτισμένο πολιτικά περιβάλλον, καταφέρνει να σου πει μια ιστορία χωρίς πολιτικό μήνυμα. Στ’ ορκίζομαι θα πάθεις σοκ.

Εύχομαι να μπορούσα να σου εξηγήσω και όλα τα άλλα στοιχεία που κάνουν το Fresco, Byzantine τόσο ωραίο (γλώσσα, δομή, εικόνες) αλλά δεν είμαι κριτικός, είμαι αναγνώστρια, οπότε θα σου πω μόνο αυτό: την αγάπησα και μερικές σκηνές της θα με συνοδεύουν σε κάθε ταξίδι μου σε νησί.

Μπες στο amazon τώρα, ΠΡΕΠΕΙ να την διαβάσεις.
Σ’ αφήνω, έχω άλλα 19 διηγήματα να τελειώσω.

 

8 Comments

Filed under Reading

8 responses to “η ελληνική ιστορία

  1. ALIA

    Γιωτάκι καλημέρα από Ρεθυμνο….Μία ερώτηση…Τα βιβλία που έχει το amazon τα βρίσκεις μόνο εκει? Δηλαδή (δε ξέρω βέβαια και αν το έχεις προσπαθήσει) δε παίζει να πας σε βιβλιοπωλείο και να το βρεις ή να στο παραγγείλουν? Φαντ’αζομαι πως αν τολμήσω να πάω σε βιβλιοπωλείο και τους πω “θέλω το μπλα μπλα μπλα βιβλίο…ναι αυτό που είναι τόσο καλό και έχει τόσο καλές κριτικές ….” θα αρχίσουν τα ματακια τους να παίζουν κουλοχέρι με τη διαφορά οτι οι εικόνες που θα ανεβοκατεβαίνουν στα γουρλωμένα ματια τους θα είναι κατι τεράστια ερωτηματικά…ή το απόλυτο λευκο…ε? τι λές? μήπως είμαι προκατειλημμένη αρνητικά απέναντι στην ενημέρωση ελλήνων βιβλιοπώλων…?

  2. jerry

    ασε μας κυρα άλια μου με τις απορίες σου!!!!!

    έλα στις 3-12 στην πρωτεύουσα και θα τα βρεις όλα!!! μουαχαχαχαχα!!!
    σε περιμένω να ξέρεις

  3. Alia

    Loipon madame metaptuxiakou kai de xerw ti allo exeis valeis to mualo s ( ase k kanan allo na parei kana rimadoxartaki…) ftanw 2/12 Pemtpi -8elw polu na sas dw ….

    Elpizw na ta kataferoume ayth th fora kai na mhn exeis sunaxia, faruggitides kai anemovlogies gt 8a r8w ekeia pou 8a sai xapla kai 8a se dernw ki apo panw!

    To kako einai oti feugw Kuriakh bradu me karabi….diladi mono 4 meres,……..Oso gia tis apories m…etsi paw mprosta tosa xronia…futozww panw stis gnwseis twn allwn…Megaleio anwterotitas kalh m

  4. Alia

    A na sou pw! De giortazes simera e?????????????

  5. otan ftaseis A8ina, na pas ston Eley8eroudaki kai na to paraggeileis. An den to exoun. Alla giati den 8eleis amazon, einai toso agapimenoi!
    Ostoso, san ypostiriktis tou “shop locally”, 8a sou proteina na vreis ena wraio vivliopwleio sto Re8ymno kai na arxiseis na paraggelneis ola ta vivlia sou ekei (sigoura mporoun na to kanoun) kai na xtiseis etsi mia sxesi filias –wste na klapseis otan kleisei to ntopio magazaki gia na anoiksei akoma mia Zara. :))

    Re, na perasete teleiaaaaaaaaaaaa!!!

    Kai 8imi8eite: don’t do anything that I wouldn’t do.

  6. jerry

    κοιτάξτε τώρα τι γίνεται.. αν κάνουμε μόνο αυτά που θα έκανε η ξαδέ… έχουμε μεγάλες πιθανότητες να ξεσαλώσουμε..

    επίσης λούλου μου όχι δε γιόρταζα σήμερα και άστα αυτά γιατί το χρησιμοποιείς πολλά χρόνια ως δικαιολογία γιατί με ξεχνάς τον δεκαπενταύγουστο που είσαι κάπου πάνω σε μία μπάρα και πίνινγκ και χορεύινγκ και δεν με παίρνεις ποτέ τηλέφωνο. επίσης να σου υπενθυμίσω πως δεν γιορτάζω σήμερα γιατί -σσσσσσσσσσσσσσ μην το πείτε σε κανέναν- πάνε χρόνια που έχασα αυτό το “πολυτιμότερο που έχει μία γυναίκα” σύμφωνα με τη γιαγιά μου.. τώρα που μάθατε την αλήθεια θα με κάνετε ακόμα παρέα????????????

  7. Alia

    Εγώ λέω να κάνουμε κάτι που δε θα έκανε η Γιώτα…μπορεί να ναι πρωτόγνωρη εμπειρία…..

    Από τότε που “τα άκουσα” για τις μπερδεμένες στο κεφάλι μου γιορτές (φταίει η Κρητική μου καταγωγή, που εδώ τις γιορτάζουμε όλες σήμερα μιας και όπως πολύ ξεκάθαρα αντιλαμβάνεσαι είμαστε ΚΑΛΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ εδώ στην Κρήτη και κανένας δεν αμφισβητεί την γενετήσια αθωώτητα μας…..) σε θυμάμαι πάντα παλιοτζερούλι…φέτος από που σε πήρα θυμάσαι? Φαλάσσαρνα κυρίες και κύριοι! Αλλά η συζήτηση (μιας και έχουμε επίπεδο ) κυμάνθηκε σε μεταπτυχιακά και τίτλους σπουδών….ε ρε γέλια….με τη μπυρα στο χέρι και τον υπέροχο νότο μπροστά μ και να μη μπορώ να ξεφύγω απ το ανώτατο επίπεδο ρε φιλαράκο όταν σου μιλάω…

    Ναι ναι…πριν 5 χρόνια…μα ακριβώς όμως ρε ατιμούτσικο! Α !!!!!!!αυτό θα κάνουμε. τώρα που θα ρθω..θα γιορτάσουμε επετειακά τη χαμένη σ αθωώτητα εν έτει 2005…5 χρόνια από τότε υπολόγισε πόσο πρέπει να πιούμε σ αυτό…κ αν πιούμε στην αλήθεια??? ε τότε δε θα μπορείς να υπολογίσεις το πόσο!

  8. δεν ξέρω για ποιο πολύτιμο μιλάτε, αλλά αν γυαλίζει και το ξαναβρείτε, θέλω κι εγώ ένα. κατά προτίμηση στο δεξί σαν κόσμημα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s