so you think you can tell heaven from hell

Είδα λοιπόν το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα για την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Ναι, άργησα τόσες μέρες, το ξέρω, αλλά είχα φανταστεί πως θα είναι απλώς μια εκπομπή που θα εκμεταλλεύεται το συναίσθημα και θα με κάνει να δακρύσω για “το αδικοχαμένο παιδί”.Την βρήκα online όμως και είπα να την δω, έτσι επετειακά.

Και τώρα ξέρω πώς νιώθει ένας άνθρωπος όταν βλέπει το σπίτι του να καίγεται και να καταρρέει ο σκελετός στις στάχτες.

Και δεν θα αναφερθώ καν στον αστυνομικό που τράβηξε το όπλο. Αυτός θα πάει φυλακή και τελειώσαμε, δεν προσφέρει άλλο πρωτοσέλιδο, εκτός αν αυτοκτονήσει με την ζώνη του. Το γεγονός όμως ότι ένα σύστημα έχει σαπίσει τόσο πολύ και σε τόσα διαφορετικά επίπεδα που μπορεί ένας ένστολος να παρακούει διαταγές, να κάνει βόλτες πυροβολώντας όποιον του αντιμιλάει, να συνεχίζει να κυκλοφορεί ελεύθερος κι οπλισμένος για ώρες και να μην έχει επίγνωση ότι αυτό είναι κακό, είναι απλώς εξωφρενικό. Είναι πέρα από κάθε όριο. Είναι αυτό που λέει στο τέλος: ο Αλέξανδρος δεν πίστευε ότι θα μπορούσε να σκοτωθεί. Σε κανέναν δεν περνάει αυτή η σκέψη στο κέντρο της Αθήνας, έτσι; Μέτρα όμως σε πόσες γωνίες έχουμε στοίβες αρκουδάκια τα τελευταία χρόνια. Το σπίτι μας έχει καταρρεύσει κι εμείς δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι.

Ο πρωθυπουργός λέει σκέφτηκε σαν “Κώστας” και όχι σαν πολιτικός. Αν ήθελα την γνώμη του “Κώστα” θα τον έκανα φίλο στο facebook, ηγέτη με πολιτικές ικανότητες χρειαζόμουν όταν το έσκαγα στην μέση της ημέρας από την πίσω πόρτα του γραφείου —άσε μας που θα τον βγάλετε και ήρωα στο τέλος.

Και ο νεωτεριστής Τσίπρας που κλαίει τα χαμένα ποσοστά του;

Και όλοι, όλοι, όλοι τους.

Αλλά, σου λέει, γιατί να ανησυχήσουν ιδιαίτερα; Εδώ έσκασε ο κοινωνικός αναβρασμός που περίμεναν και το χειρότερο που έγινε ήταν ένα καμμένο δέντρο στο Σύνταγμα, που το γιόρταζαν κιόλας οι δήθεν αναρχικοί χοροπηδώντας γύρω γύρω σαν τους πρωτόγονους που μόλις ανακάλυψαν την φωτιά.

Με φωτιές στους σκουπιδοτενεκέδες και πλιάτσικο στα μαγαζιά του Κολωνακίου δεν λύνεται το πρόβλημα. Κι ελπίζω να μην γυρίσατε σπίτι περήφανοι πως κάνατε καμιά επανάσταση.

Γιατί, δύο χρόνια μετά οι ίδιοι πολιτικοί παίρνουν τους μισθούς και τα επιδόματά τους από τους φόρους μας, οι ίδιοι αρχηγοί, υπαρχηγοί και χίλιοι δυο με γαλόνια είναι στα αστυνομικά τμήματα, άντε να άνοιξε η μύτη κανενός ΜΑΤατζή, που τι να κάνει κι αυτός, βρώμικη δουλειά, αλλά κάποιος πρέπει να την κάνει. Δυο χρόνια μετά καίτε σκουπιδοτενεκέδες που εσείς θα πληρώσετε για να αντικατασταθούν. Κάποιος προμηθευτής του δημοσίου τώρα τρίβει τα χέρια του κι εύχεται να υπήρχαν περισσότεροι “αναρχικοί” στην Αθήνα για να πάνε καλύτερα οι δουλειές του.

Λέει, σκέφτηκαν το στρατιωτικό νόμο ως λύση. Στρατιωτικό νόμο. Τανκς στους δρόμους φίλη, στην Αθήνα του 2008.

Είχα δει τανκς στους δρόμους, στο Νογκάλες του Μεξικό το 2006, και είχα μείνει άφωνη. Λίγο αργότερα διάβασα στους Times ότι επιβλήθηκε στρατιωτικός νόμος σε όλο το Μεξικό και αφαιρέθηκαν τα όπλα από τους αστυνομικούς, λόγω πολλών περιστατικών κατάχρησης εξουσίας. Και τότε σκέφτηκα πόσο τυχερή είμαι που το σπίτι μου, η πόλη μου, η χώρα μου, είναι προηγμένη, έχει ξεφύγει από το χάος της διαφθοράς. Σκέφτηκα.

Πάντα θεωρούσα την Αθήνα παράδεισο. Ξέρεις, η πόλη στην οποία μεγαλώνεις, ενηλικιώνεσαι, ζεις τα φοιτητικά σου χρόνια, την βλέπεις να ξημερώνει, την βλέπεις να βραδιάζει, την βλέπεις καλυμμένη από χιόνια αυτές τις σπάνιες φορές ή λαμπερή από τα χριστουγεννιάτικα στολίδια, τη βλέπεις να λιώνει στον καύσωμα, την βλέπεις με τα καλά της στους Ολυμπιακούς, την βλέπεις από πάνω, από κάτω, από μέσα παίρνοντας το μετρό, την νιώθεις να σου κρατάει παρέα όταν είσαι μόνος σου και να σε καλεί πίσω όταν είσαι μακριά, αυτή η πόλη είναι το πραγματικό σου σπίτι. Και εγώ είδα το σπίτι μου να καίγεται και να καταρρέει.

Είναι συντρίμμια όταν ένας άνθρωπος που έχει ορκιστεί να με προσέχει, πυροβολεί έναν έφηβο και μετά παίρνει τηλέφωνο την γυναίκα του να της πει απλώς “φάτε, μπορεί να αργήσω λίγο στη δουλειά” –και δεν αναρωτιόμαστε έξαλλοι, “πώς έτυχε και έμεινε στο σώμα ένας ψυχοπαθής;”, δεν το θεωρούμε εξαίρεση, ατύχημα του συστήματος, αλλά μέρος του, και περιμένουμε όλοι ότι θα μείνει ατιμώρητος, το λέμε κυνικά στα καφέ, ότι θα τον καλύψουν όπως καλύπτουν τα πάντα.

Και μεταξύ μας, θα είχε μείνει ατιμώρητος αν ήταν έφηβος μετανάστης.

Αναρωτιέμαι αν απολογήθηκε ο ανώτερός του. Ή ο υπεύθυνος των ψυχολογικών τεστ που περνούν όσοι κρατούν όπλα. Αν τιμωρήθηκαν οι υπεύθυνοι αξιωματικοί για την καθυστέρηση της σύλληψης του δράστη. Αν υπήρχε έκθεση αξιολόγησης για τον συγκεκριμένο αστυνομικό και ποιος την υπέγραφε. Αν αυτός που την υπέγραφε λογοδοτούσε σε κάποιον ανώτερο κι αυτός στον υπουργό και αυτός με την σειρά του στον πρωθυπουργό. Αλλά ξέχασα, δεν είχαμε πρωθυπουργό, είχαμε τον Κώστα με το ανθρώπινο πρόσωπο.

Έτσι κι εγώ νόμιζα πως η Αθήνα είναι Παράδεισος. Πως η Ελλάδα είναι το ασφαλές σπίτι μου.

7 Comments

Filed under Homesickness and other maladies, What's wrong with you?

7 responses to “so you think you can tell heaven from hell

  1. myrtw

    pragmatika symfwnw para poly me polla artha pou grafeis k me polles apopseis pou ekfrazeis…
    k egw mexri proteinws pisteva oti i ellada einai enas paradeisos…
    mono pou twra thelw oso tipota na fygw gia tin alli akri tis gi k to organwnw oso kalytera ginetai..k as xerw to timima…

  2. για αλλη μια φορα, φιλη, ευτυχως που υπαρχεις. Φυσικα το ειδα και εγω το σχετικο βιντεο και φυσικα ενιωθα τις ριζες των μαλλιων μου να φτανουν στο ταβανι με το “φατε, θα αργησω για κατι ετυχε στην δουλεια”. Bεβαια ειναι αυτο ακριβως που λες και που ειπαν και στο βιντεο, κανεις τους δεν θεωρησε οτι εκαναν κατι κακο και αξιοποινο, αφου και οι δυο τους ζουσαν το παραμυθι που προσπαθησαν να πουλησουν ολοι μετα πως ταχα μου βρεθηκαν σε συμπλοκη και αναγκαστηκαν να κανουν χρηση οπλου. H απολυτη παρανοια δηλαδη που ευλογα σε κανει να σκεφτεσε καλα αυτοι οι ανθρωποι εχουν εξεταστει ποτε απο γιατρο?Eυτυχως λοιπον που υπαρχεις και γραφεις τα σοβαρα που εγω ακομα δεν μπορω να ακουμπησω γιατι αν το τολμησω το μονο που θα βγει απο το κειμενο θα ειναι ολο το ελληνικο υβρεολογιο. Και οπως θυμασε ειναι πλουσιο.

    • Xaxaxaxaxa,mporw na fantastw tin lista me tis pi8anes ekfraseis pou pernoyn apo to myalo sou ka8ws skeftesai to peristatiko. H otan evlepes tin ekpompi. Ksereis re, einai tromera 8livero telika. Kserame oti einai xalia ta pragmata, alla den kserame POSO. Simera 8a mou epitrepseis na eimai ki egw Eksalli.

  3. Έλλη

    Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας. Και κυρίως με το σχόλιό σας <>? Όπως μετανάστρια ήταν και η Κούνεβα, της οποίας η υπόθεση έχει μπει πια στο αρχείο. Όπως παιδί μεταναστών ήταν και ο μικρός Άλεξ, του οποίου τους δολοφόνους-ηθικούς και φυσικούς-ίσως να μη μάθουμε ποτέ. Δεν φταίει ούτε ο Κώστας, ούτε ο Γιώργος, ούτε ο Τσίπρας. Φταίνε ο Μπάμπης, η Γιώτα, η Έλλη που τους ψηφίζουν ξανά και ξανά χωρίς πραγματικά να μπορώ να καταλάβω το γιατί. Το σύστημα αυτό είναι από την φύση του εκφυλιστικό-χρεοκώπησε. Μέσα στον πανικό μας πάμε να κανουμε αυτό που περιγράφει ο Κώστας Τριπολίτης:<>. Απλά παρατείνουμε τον χρόνο μέχρι να μας πνίξει όλους η σαπίλα.

  4. Έλλη

    Oι προτάσεις μέσα στα εισαγωγικά ήταν <> και <>

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s