ruins of Detroit

Το Detroit όπως καταλαβαίνεις είναι η καινούργια μου εμμονή. Να μην στα λέω πάλι, είναι η γοητεία της παρακμής, η ιστορία του Motown, η urban culture, η σημασία που είχε για την οικονομία της Αμερικής αλλά και για την μετατροπή της από χώρα σιδηροδρόμων σε χώρα αυτοκινητόδρομων, άσε σου λέω, πολύ με συναρπάζει.

Η Δέσποινα που με είχε δει να ακούω τις ιστορίες της από τότε που δούλευε στο Detroit με ανοιχτό το στόμα, μου έστειλε αυτό το link. Οι Yves Marchand και Romain Meffre φωτογράφισαν τα ιστορικά κτίρια και καθημερινά σπίτια στην παρακμή τους και να σου πω τι βρίσκω πολύ τρομακτικό; Αυτή την post-apocalyptic αναστάτωση, τα βιβλία και τα χαρτιά στα σχολεία που δεν εκκενώθηκαν με τάξη και συντονισμό, αλλά σαν να έτρεξαν όλοι να σωθούν και δεν κοίταξαν ποτέ πίσω, οι πολυέλαιοι που κρέμονται ακόμα στην όπερα, η τηλεόραση στο διαμέρισμα. Έχω ακούσει να λένε πως έχει πια ολόκληρες συνοικίες-φάντασμα, αλλά περίμενα άδεια σπίτια, εντελώς άδεια, που οι κάτοικοι απλώς μάζεψαν τα πράγματά τους κι έφυγαν για άλλες πολιτείες όπου υπήρχαν ακόμα δουλειές. Μου θυμίζει αυτά τα εγκατελειμένα παλιά πέτρινα σπίτια στο Πήλιο που εξερευνήσαμε με τον Will και βρήκαμε ρούχα, λογαριασμούς της ΔΕΗ από τα ’70s, περιοδικά και σχολικά αναμνηστικά από τα 50s, λες και οι ιδιοκτήτες τους έφυγαν για ένα σαββατοκύριακο και δεν γύρισαν ποτέ. Τότε τους φανταστήκαμε να κλειδώνουν το σπίτι και να μεταναστεύουν στην Αμερική με σκοπό να γυρίσουν πίσω, αλλά όπως φάνηκε από τα σπασμένα πατζούρια και τα σαπισμένα μπαούλα, δεν τα κατάφεραν. Μπορεί να μετακόμισαν στο Μίσιγκαν και να βρήκαν δουλειά στα εργοστάσια εδώ και ίσως, ίσως λέω, να εγκατέλειψαν πάλι τα σπίτια τους στο Detroit με την ίδια βιασύνη –ή αισιοδοξία, ότι θα γυρίσουν σύντομα.

Το προηγούμενο Σάββατο λοιπόν, πήγαμε στο Detroit Institute of Arts Museum, αφενός για να ξεναγήσουμε τον επισκέπτη παύλα ομιλητή Γκάζι Καπλάνι στις ομορφιές της περιοχής, αφετέρου για να θαυμάσουμε το mural του Diego Rivera από κοντά.

Κι ενώ είχαμε διασχίσει ένα highway με μισογκρεμισμένα κτίρια, άδειες γειτονιές με καμένες προσόψεις και χιονισμένα πάρκα, μπήκαμε στο DIA και ήταν σαν μια μαγική λαγότρυπα σε έναν άλλο κόσμο.

Κι εκεί που είχαμε μείνει άφωνοι να χαζεύουμε το έργο, μας πλησίασε ένας κυριούλης με την μπλε κονκάρδα του volunteer και άρχισε να μας αποκαλύπτει τα μυστικά του δημιουργού: τα κρυφά μηνύματα κατά του καπιταλισμού και της μαζικής παραγωγής που έκαναν έξαλλους τους εργοδότες του και ρίσκαραν την καταστροφή του έργου, τις διάφορες μορφές που είχε δώσει στις μηχανές επίτηδες (τεράστιο ρομπότ δίπλα σε μικροσκοπικά ανθρωπάκια ή ένα τεράστιο οργουελικό αυτί πίσω από τον κουστουμαρισμένο ιδιοκτήτη γιατί όποιος μιλούσε για σωματεία των απέλυαν κλπ, κλπ), ακόμα και το σημείο που ο Rivera είχε ζωγραφίσει τον εαυτό του.

Ο ξεναγός μας λοιπόν, όχι μόνο ήξερε τα πάντα για τη τοιχογραφία, αλλά είχε ζήσει και όλη του την ζωή στο Detroit, οπότε ήταν κάτι σαν ζωντανή ιστορία.

Και του άρεσε να μας αποκαλύπτει τα πάντα με γρίφους, οπότε έδινε ένα clue και έπρεπε εμείς να βρούμε την απάντηση στο έργο. Για λίγο φοβήθηκα ότι είναι από αυτά τα φαντάσματα που εμφανίζονται ξαφνικά και σε οδηγούν στην λύση του μυστηρίου του θανάτου τους.

Σ’ αυτό το σημείο σκέφτηκα κι εγώ αυτό που σκέφτηκες εσύ, ότι είχαν πέσει τα επίπεδα καφεϊνης στο αίμα μου και πήγαμε για refill στο πιο όμορφο σημείο του κτιρίου, το Kresge Court Coffee Shop όπου νιώθεις πώς θα ήταν τα Starbucks μέσα σε μια μεσαιωνική αυλή.

Εκεί λοιπόν φίλη, έμαθα πως μία φορά τον μήνα, μια Κυριακή οργανώνουν το περίφημο Brunch with Bach, που είναι ακριβώς αυτό, παίρνεις το brunch σου ακούγοντας Bach, και πολύ θέλω να σε πάω για να νιώσεις αυτό το σοκ της αντίθεσης που σου έλεγα, από τα γκρεμισμένα, στην συμφωνική ορχήστρα.

Η καινούργια μου χώρα είναι πολύ συναρπαστική.

5 Comments

Filed under American woman?, Art

5 responses to “ruins of Detroit

  1. Mary

    ωραία παρουσίαση κ φωτό..!

  2. DIA (ksereis poia dia!)

    pou to pas pou to ferneis, emena pali eksw m’ afineis! Kalytera omws, giati tha anagazosoun na peis oti imoun pali zanta……
    se filw,
    d.

    • diaksereispoiadia, etoimaza ksexwristo post me tis fwtografies ARISTOYRGHMATA pou traviksa, alla den perimeneis ligo, ekei, anypomoni!
      kai nai, pali zanta isoun.😀

  3. DIA (ksereis poia dia!)

    episis: oi prwtes fwtographies den einai sa na vlepeis ton titaniko vithismeno, alla xwris to nero?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s