μπορείς να με πεις και ντόπια

Τα απογεύματα συναντάω την Ντία και την Μαρία στο Comet Coffee, το οποίο έχουμε ονομάσει επιτελείο. Είναι μέσα στην στοά με τα παλαιοπωλεία και τα ανθοπωλεία και καθώς τις περιμένω κάνω ότι διαβάζω αλλά συνήθως χαζεύω την βιτρίνα απέναντι ή τους αμήχανους αγαπούληδες με τα κόκκινα τριαντάφυλλα στο χέρι.

(το απόγευμα ένα αγοράκι αποφάσισε να κλέψει τον cheesy διακοσμητικό αρκούδο δίπλα στα μπαλόνια και τις καρδούλες)

Η Ντία ετοιμάζεται για το ραντεβού της στο κομμωτήριο, η Μαρία για το ραντεβού της, τελεία. Πηγαίνουμε στο Aveda School για μανικιούρ στις εκπαιδευόμενες που τρέμει το χεράκι τους μην σου στραβοβάψουν τον αντίχειρα και στο τέλος μας χαρίζουν και τα μανό που είχαμε διαλέξει. Φεύγουμε φορτωμένες με σαμπουάν και μάσκες αργύλου.

Συναντώ τον Will και τρέχουμε ως το Rackham Auditorium με τα πράσινα εισιτήρια του Concertante στο χέρι και περνάμε το απόγευμα αγκαλιασμένοι ακούγοντας υπέροχη μουσική.

Χειροκροτούμε όρθιοι και ο πιανίστας επιστρέφει για ένα ανκόρ και διαλέγει το κομμάτι του Chopin που μου παίζει κάθε πρωί ο Will όταν με ξυπνάει. Χαμογελάμε συνομωτικά.

Βγαίνουμε έξω και έχει ακόμα φως, μεγάλωσε η μέρα φίλη και είναι τόσο όμορφα, τώρα καταλαβαίνω τον ενθουσιασμό για την αλλαγή των εποχών, είναι συγκλονιστικό όταν το βλέπεις έτσι ξεκάθαρα. Χαζεύουμε το ηλιοβασίλεμμα στην πόλη μας και αποφασίζουμε ότι η ζωή είναι ωραία. Δηλαδή εγώ το αποφασίζω και το φωνάζω δυνατά ενώ ο Will δίπλα μου χαίρεται που μετά από 4 μήνες μέσα στο χιόνι και τον πάγο υποστήριζω ακόμα τέτοιες αισιόδοξες θέσεις.

Φίλη, όλα έχουν επιστρέψει στους κανονικούς τους ρυθμούς. Δεν νιώθω πια επισκέπτρια, αλλά ντόπια. Δεν νιώθω ότι είμαι σε μεταβατικό στάδιο, αλλά ότι έχω ρουτίνα. Ανοίγω την τσάντα μου και βρίσκω πάλι εισιτήρια μουσείων και κονσέρτων. Το κινητό μου χτυπάει και οι φίλες μου παραγγέλνουν cappuccino στο επιτελείο. Κανονίζουμε πότε θα ξαναπάμε στο happy hour του The Earl για κρασί και μύδια. Αναρωτιόμαστε αν είναι νωρίς ν’ αρχίσουμε το ψάξιμο για τα τέλεια summer dresses. Μου προτείνουν βιβλία και τους προτείνω συμβουλές ομορφιάς. Η αντζέντα μου είναι γεμάτη. Ξεκίνησα μαθήματα Ιαπωνικών. Έχω διάβασμα, δουλειές, ραντεβού με φίλες, appointments σε σπα. Έχω γράψιμο, όρεξη για γράψιμο και καινούργιες ιδέες. Μπορείς να πεις ότι έχω ζωή.

 

 

 

6 Comments

Filed under Ann Arbor story, On leaving.

6 responses to “μπορείς να με πεις και ντόπια

  1. meniamenia

    Τι τέλειο post. Πάντα τέτοια εύχομαι ♥

  2. DIA (ksereis poia dia!)

    pali kala pou irthes k exoume k emeis zwi! Zwi gemati polyxrwmes konkardes!

    • ναι, ναι, ναι, θα βάλουμε χρώμα πααααντου!

      (όπως καταλαβαίνεις τώρα γύρισα σπίτι από το επιτελείο και έχω πιει 10 καφέδες, είμαι έτοιμη να βγω να βάψω όλο το Ann Arbor μωβ από την υπερένταση).

  3. DIA (ksereis poia dia!)

    stratige perimenw pantws na me enimerwseis gia tis ekselikseis/apofaseis. den mou stelneis ligi yperentasi k emena? prospathw na diavasw ayto to dolio to vivlio bas k grapsw tpt tis prokopis ws ta mesanyxta, k kleinoun ta matia mou. se periptwsi pou exeis aypnies pantws, tha se ftiaksw egw mia xara. to exw KAI se pdf….

  4. mpempa

    Δε θα μπορούσα να φανταστώ καλύτερη περιγραφή μίας ευτυχίας από αυτό το ποστ! Να είστε καλά!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s