word of advice

μετά τα 30 το χάνγκοβερ δεν αντέχεται φίλη.

μου λείπουν εκείνες οι παλιές αντοχές που μπορούσες να πεταχτείς όρθια μετά από 3 ώρες ύπνου και ενάμιση μπουκάλι κρασί και να τρέξεις στην δουλειά, να περάσεις όλη τη μέρα σαν λάστιχο από το γραφείο στο ατελιέ και πάλι πίσω και το βράδυ να ξαναβγεις.

ακύρωσα τα μαθήματά μου και είμαι στον καναπέ με την Banana Yoshimoto που δείχνει πάντα κατανόηση σε τέτοιες μέρες.

ο Σύζυγος μού έφτιαξε καφέ, πορτοκαλάδα, έφερε νερό σε απόσταση βολής κι έφυγε ηγιής και χαμογελαστός πάνω στο ποδήλατό του για να βγάλει το μεροκάματο, σαν κουβαλητής και κολώνα του σπιτιού μας (το οποίο γυρίζει κάπου κάπου αν σηκωθώ απότομα).

το happy hour δεν είναι και τόσο happy πια.

μ’ αυτά και μ’ αυτά κόντεψα να ξεχάσω την σπουδαιότητα της μέρας. άντε, καλή 25η Μαρτίου συντοπίτες, στο Detroit λέει ετοιμάζουν μεγάλη παρέλαση, αύριο όμως, όχι σήμερα, μην χάσουν και καμιά εργάσιμη μέρα οι εργασιομανείς εξαμερικανισμένοι Ελληνάρες, ούτε που θυμάμαι την τελευταία φορά που πήγα σε παρέλαση, αν εξαιρέσεις ένα Love Parade στο San Fransisco και ένα Halloween Parade στο Hollywood.

Θα επανέλθω όταν φύγει αυτός ο πονοκέφαλος.

 

 

Leave a comment

Filed under Dear diary

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s