glossies

Στο γραφείο η μέρα ξεκινούσε πάντα με καφέ και περιοδικά. Πολλά περιοδικά. Ό,τι γυαλιστερό έπεφτε στο χέρι μου, ή άρπαζα από το χέρι της διπλανής μου. Ιερή ώρα, όλες έδειχναν κατανόηση. Τα πάντα μπορούν να περιμένουν.  Όταν τελείωνα τις Vogue, το W, το Vanity Fair, το New York, το People, το Rolling Stone, το Bazaar και όλα τα Marie Claire του πλανήτη που έρχονταν στον 1ο όροφο, ανέβαινα στον 3ο για να συμπληρώσω την ενημέρωσή μου με το Nylon, την Teen Vogue, το Seventeen, το Glamour, το i-D και όλα τα Cosmopolitan του πλανήτη. Αν προσθέσεις και τον New Yorker που ερχόταν στο γραφείο μου, κάποια ελληνικά του “ανταγωνισμού”, το LOVE, τα περιοδικά design του ατελιέ, όσα έφερνε ο Πάνος από τα ταξίδια του και το εβδομαδιαίο Time της διπλανής μου, μπορείς να πεις ότι είχα πολυάσχολα πρωινά.

Μου λείπει αυτή η ελεύθερη πρόσβαση στις γυαλιστερές στοίβες που μυρίζουν όπως τα αρώματα που διαφημίζουν, μου λείπει πολύ, τόσο που μπαίνω στα Borders μόνο και μόνο για να σταθώ μπροστά στα τεράστια ράφια του newsstand και να μυρίσω τα φρέσκα περιοδικά, να ξεφυλλίσω τα καινούργια τεύχη.

Σήμερα λοιπόν είχα μερικά λεπτά να σκοτώσω και αντί να παραγγείλω online τα περιοδικά που θέλω να δανειστώ από την βιβλιοθήκη και να τα παραλάβω από την είσοδο όπως έκανα μέχρι τώρα, είπα να ανέβω για πρώτη φορά στον δεύτερο όροφο, εκεί που έχουν τα αρχεία και να διαλέξω μόνη μου.

Φίλη έπαθα σοκ.

Ήταν όλα εκεί. ΟΛΑ. Ακόμα και τα περιοδικά πλεξίματος και συνταγών. Κρύος ιδρώτας αμόκ. Όσο έβλεπε το μάτι μου υπήρχαν ράφια με όλα τα Αμερικάνικα (και μερικά Κορεάτικα και Ιαπωνικά) περιοδικά σε αλφαβητική σειρά. Έτρεχα από το A ως το Z και πάλι πίσω και φόρτωνόμουν με ένα χαμόγελο απέραντης ευτυχίας. Ανοίγοντας ένα μεταλλικό ντουλάπι πίσω από κάθε τίτλο υπήρχε ένα αρχείο με όλα του τα τεύχη των τελευταίων 2 χρόνων. Μπορούσα δηλαδή να δανειστώ και όλα όσα έχω χάσει. Ήταν σαν τα ράφια των Borders μόνο δωρεάν.

Είναι αυτή η φαντασίωση που έχουμε από μικρές, ότι μπαίνουμε σε ένα παιχνιδάδικο και μπορούμε να πάρουμε ΟΛΕΣ τις μπάρμπι, δεν χρειάζεται να διαλέξουμε μία (τι βάσανο κι αυτό), η ίδια φαντασίωση που σε ακολουθεί όταν έφηβη μπαίνεις στο Βody Shop ή τα Sephora και τέλος όταν αποκτάς την πρώτη σου πιστωτική κι αρχίζεις το online shopping και κάνεις κλικ στο Saks ή το Nordstrom. Το έζησα φίλη, τα φόρτωσα ΟΛΑ, όλα ακόμα και το O της Oprah, και τα πήρα μαζί μου, θα κάνω να βγω μερικές μέρες από το σπίτι, αλλά αξίζει τον κόπο.

Πάω να φτιάξω καφέ και να ζήσω την χαρά των γυαλιστερών σελίδων και των paper cuts.

2 Comments

Filed under American woman?, Reading

2 responses to “glossies

  1. Maria

    Kali anagnosi loipon!!
    Ki ego xtes xazeya ta periodika kai shmera piga ki ekana shopping therapy sto DSW: 4 zeygaria papoytsia kai 1 tsanta, eixe de kati prosfores sta sandalia mourlia!!!).

    PS: Lyse mou mia aporia an mporeis: exo kinhto T-mobile kai edo kai kamposes meres den mporo na steilo mhnyma se elliniko kinito. Exei allaksei kati? Symbainei kai se sena kati tetoio? Gia na steilo mhnyma se kinito o kwdikos den einai 011 30 69…..?

    • μεγειά τις αγορές! Το αγαπώ το DSW –ειδικά όταν έχω πολλή ώρα και λίγα χρήματα, δηλαδή συνέχεια.

      αν και είμαι ξερόλας, δεν έχω καμιά καλή ιδέα για το κινητό, εγώ έχω sprint και δεν έστελνε ποτέ μηνύματα στην Ελλάδα, οπότε δεν ξέρω. Αλλά ο κωδικός σου είναι σωστός απ’ ό,τι θυμάμαι από το παλιό μου συμβόλαιο.
      Ναι, εντάξει, δεν βοήθησα και πολύ.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s