οι λέξεις των άλλων

Έλα μαμά, πού να στα λέω, δημοσιεύτηκε ένα δικό μου essay στ’ αγγλικά, για το διάβασμα και το γράψιμο σε δύο γλώσσες, ναι, ναι, είδες τελικά άξιζε η επένδυση στην Παγουλάτου-Βλάχου και την Ρασσιά, μπορείς να σταματήσεις να αναρωτιέσαι τι να το κάνεις το proficiency σήμερα με τον βασικό μισθό όσο ένα ζευγάρι πλαστικά παπούτσια, τα δερμάτινα είναι μόνο για υψηλόμισθους, και ίσως χωρίς proficiency ή ένα πτυχίο, αλλά ξέφυγα ρε μανούλα, είδες αυτή η τάση για γκρίνια δεν μπορεί να ξεριζωθεί από την νεοελληνική ψυχή μου, σου έλεγα λοιπόν ότι σήμερα γιορτάζουμε την πρώτη μου δημοσίευση εδώ στις ΗΠΑ, όσο εσύ βουτάς το τσουρέκι σου στον καφέ και μεταφέρεις τις ευχές μου στην Ξαδέ και τον Μικρό Ανιψιό για τη γιορτή τους, εγώ καμαρώνω το όνομά μου στα εγγλέζικα, εδώ.

Τώρα, αν με ρωτήσεις γιατί το λέω essay και δεν χρησιμοποιώ την ελληνική του μετάφραση, πρέπει να σου ομολογήσω μητέρα ότι δεν το κάνω, όχι επειδή άρχισα να μιλάω με μισά ελληνικά και μισά αμερικάνικα σαν να έχω περάσει 20 χρόνια στην Αστόρια, αλλά γιατί η μετάφραση είναι δοκίμιο, δοκίμιο ρε μητέρα, που από μόνο του φέρνει τον συνειρμό εκείνων των τόμων με τις σελίδες που έπρεπε να κόψεις μόνος σου, σελίδες γεμάτες λέξεις όπως “αλλοτρίωση” και “ερείσματα” και “ποταπός” που μου είχαν γίνει εφιάλτης, τότε που κόντεψα να μεταμορφωθώ σε “φερέφωνο” του Παπανούτσου και του Πλωρίτη, ζωή σε λόγου μας, τότε που υπήρχαν ακόμα δέσμες κι εγώ έπρεπε να γράψω μια καλή έκθεση για να περάσω στο πανεπιστήμιο, μόνο μία, λες και οι άλλες 987984658764387653 εκθέσεις που είχα γράψει σε 12 χρόνια σχολείου δεν έπρεπε να μετρήσουν. Αλλά, να, γκρινιάζω πάλι, τα έχουμε πει αυτά, τρίζουν τα κόκαλα του Παπανούτσου καθώς τα ξαναλέμε, αναρωτιέμαι τι διαβάζουν οι μαθητές σήμερα, αν έχουν τις ίδιες αρνητικές συσχετίσεις με τη λέξη “δοκίμιο” και αν η “αλλοτρίωση” είναι ακόμα sos για τις εξετάσεις.

Τέλος πάντων, διάβασέ το μητέρα και νιώσε περήφανη, τώρα ξέρεις πως δεν πέρασα όλο τον χρόνο μου εδώ στην Αμερική σε εμπορικά κέντρα και μπαρ, δούλεψα και λιγάκι, με έχουν βάλει ακόμα και στην λίστα με τους contributors, εδώ, κατέβα κάτω στη σελίδα γιατί αυτό το T στο επώνυμο με ρίχνει στα τάρταρα, αλλά δεν πειράζει, στο σχολείο το εκτιμούσα γιατί ήμουν στο τέλος του καταλόγου και δεν με ρωτούσαν συχνά οι καθηγητές, έτσι απέφευγα να χρησιμοποιώ τις ξύλινες λέξεις που δεν σήμαιναν τίποτα για μένα αλλά ήταν τόσο σημαντικές για την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο.

6 Comments

Filed under American woman?, Reading, Writer's block

6 responses to “οι λέξεις των άλλων

  1. Eleni

    Μου άρεσε πάρα πολύ το essay σου, συγχαρητήρια!
    Δεν με γνωρίζεις αλλά εγώ νιώθω πως σε ξέρω πολύ καλά (χωρίς να θέλω να ακουστώ creepy!), αφού τα άρθρα σου στο Cosmo ήταν πάντα τα αγαπημένα μου, ένιωθα σαν να μου μιλούσε κάποια καλή μου φίλη που πάντα ήξερε τι να πει για να μου φτιάξει το κέφι. Το blog σου συνεχίζει να με συντροφεύει, και πολύ μου αρέσει να διαβάζω για τη ζωή σου στο America! Kαταλαβαίνω απόλυτα όσα λες για το δέσιμο των δύο γλωσσών και πολιτισμών, όντας κόρη Ελλήνων μεταναστών που μεγάλωσε στην Αμερική αλλά τώρα ζει μόνιμα στην Ελλάδα. Τα άρθρα σου πάντα μου μεταδίδουν το συναίσθημα ανθρώπου παγιδευμένου ανάμεσα σε δύο μέρη που αγαπά και δεν μπορεί να ξεχωρίσει, που δύσκολα καταλαβαίνει όποιος δεν το έχει ζήσει (ωχ, σαν σαχλό ποίημα ακούστηκε το rhyme!). Προσπαθώ και εγώ για να δραπετεύσω ίσως από την πατρίδα Ελλάδα και να ξανα “μεταναστεύσω” στην πατρίδα Αμερική (καταλαβαίνεις και εσύ ότι πιθανόν είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις ποια είναι πραγματική πατριδα).
    Με συγχωρείς που σε κούρασα με όλα αυτά ήθελα απλά να εκφράσω τον θαυμασμό μου, ελπίζω να συνεχίσουμε να μαθαίνουμε τα νέα σου με τον τρόπο που μόνο εσύ ξέρεις να τα διηγείς! Congrats και πάλι!!
    Μια φίλη από τα παλιά, Ελένη

    • Ελένη μου σ’ ευχαριστώ τόοοοσο πολύ που μου έγραψες για την εμπειρία σου, είναι σαν να βλέπω την δική μου ζωή στον καθρέπτη, όλα ακριβώς αντίστροφα. Φυσικά και δεν με κούρασες, δεν ξέρεις πόσο μ’ αρέσει να κούω ιστορίες άλλων, ειδικά όταν μπορώ να ταυτιστώ τόσο πολύ.
      Η σχέση σου με την γλώσσα ποια είναι; Σε ποια γλώσσα κάνεις λίστες; Σε ποια μαλώνεις; Εγώ με πιάνω να κάνω λίστες στα αγγλικά πια, αλλά να μαλώνω στα Ελληνικά (άλλη ευχαρίστηση οι λέξεις βρε παιδί μου). Ελπίζω να καταφέρεις να γυρίσεις πίσω στην Αμερική. Σε ποια πολιτεία; Τι σκέφτεσαι να κάνεις;
      Σ’ ευχαριστώ και πάλι για το μήνυμά σου και ελπίζω να τα λέμε πιο συχνά!

  2. mpempa

    Είναι πολύ ωραίο! Congratulations!!

  3. Μέλια

    Τι ωραίο το δοκίμιό σου (επίτρεψέ μου την ελληνική λέξη, λατρεύω Παπανούτσο!) κ τόσο ενδιαφέρον! Είδα το link του blog από τη σελίδα του cosmo που ανέβασαν φωτό από την επιστροφή σου εδώ! Το είχα πετύχει κ παλαιότερα αλλά μετά δεν το έβρισκα! Άσχετη από τεχνολογία! Τώρα όμως θα το βάλω στους σελιδοδείκτες να παίρνω επιπλέον δόση από Γιώτα! Τα καλύτερα εύχομαι για τη ζωή σου κ την προσωπική κ την επαγγελματική! Είναι τόσο όμορφο κ ενθαρρυντικό να βλέπω ανθρώπους να κάνουν μεγάλα βήματα (θυμάμαι το άρθρο σου για το πώς είναι να ακολουθείς τον σύντροφό σου στο εξωτερικό, το τι σε οδηγεί εκεί κ το πώς το βλέπει η ελληνική οικογένεια) κ να τα απολαμβάνουν κιόλας! Θα ήθελα πολύ να κάνω έξω μεταπτυχιακό, όχι για το επίπεδο σπουδών αλλά για την επαφή με μια διαφορετική θεώρηση των πραγμάτων! Παρεπιπτόντως αύριο δίνω proficiency!🙂 Φιλάκια κ πάντα επιτυχίες!
    υγ. η “αλλοτρίωση” ήταν ακόμα sos όταν έδωσα πανελλήνιες, 3 χρόνια πριν- σταθερή αξία!

  4. Essay, και πάλι essay.

    Το πρόβλημα είναι όμως με εκείνες τις λέξεις που (πια) δύσκολα μεταφράζονται στα ελληνικά (optimism, sincerity,… pension κτλ).

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s