school spirit

Σήμερα λοιπόν επιστρέφαμε από το νοσκομείο περπατώντας με τον Mr. Right και είχα πολλές χαρές γιατί το τιτάνιο έπιασε και η ακοή του είναι σχεδόν φυσιολογική πάλι, χοροπηδούσα στον δρόμο και του έλεγα βλακείες, ενίοτε τραγουδούσα κιόλας διασκευάζοντας τα πάντα ώστε να έχουν μέσα την λέξη ακοή ή αυτί, ώσπου φτάσαμε στο κέντρο και χόρτασε το μάτι μου μπλε τήβεννους με κίτρινες φούντες. Α, η μέρα της αποφοίτησης! Μια ολόκληρη πόλη γεμάτη καλοντυμένους γονείς, φορτωμένα τζιπ και υπερβολικά βαμμένες 22χρονες που πανηγυρίζουν γιατί δεν ξέρουν πως από εδώ και πέρα όλα θα είναι πιο δύσκολα. Συγκινήθηκα όμως και στο κλίμα της δικής μου ευθυμίας ορκίστηκα στον Mr. Right ότι η δική του αποφοίτηση θα γίνει το κοσμικό γεγονός της χρονιάς, θα του ετοιμάσω δεξίωση και ένα πάρτι που θα κρατήσει 40 μέρες και 40 νύχτες. Πριν του υποσχεθώ και ένα γλυπτό πάγου στο σχήμα των Βαλκανίων, με προσγείωσε με την σοβαρή φωνή του, ότι σημασία στους διδακτορικούς δεν έχει η αποφοίτηση αλλά η “άμυνα” της διατριβής τους. Άμυνα ακούω. Εντάξει, θα την αμυνθούμε την διατριβή σου, το πάρτι θα έχει θεματάκι από τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Όταν πια προσποιήθηκα το κέρας του δάσους Λοθλόριεν, είδα πραγματικό τρόμο στα μάτια του. “Ελπίζω ν’ αστειεύεσαι.”

Καλά, αστειευόμουν, αλλά μόνο κατά το 50%, αν μου έδινε το okay θα το έκανα το ξέρεις.

Δεν ξέρεις πόσο ψοφάω για ό,τι έχει να κάνει με το school spirit. Μπορείς να το πεις και school merchandise. Εδώ πήρα t-shirt του UCLA πριν γραφτώ και για να είμαι ειλικρινής, πιο συχνά ήμουν στο ειδικό κατάστημα να διαλέγω φόρμες και ντοσιέ με το λογότυπο, παρά μέσα στην τάξη. Κι εδώ φίλη, τα χρώματα είναι ακόμα πιο φανταστικά. Αυτό το κίτρινο και το μπλε, πολύ μου αρέσουν σου λέω. Εχθές που διάλεγα μέντες, μαγνητάκια, κούπες και πετσέτες για την παραλία με το λογότυπο του πανεπιστημίου και το γνωστό σύνθημα go blue για να σου φέρω την Τρίτη, είδα ότι το είχαν τυπωμένο σε διάφορες γλώσσες. Έψαξα τα ελληνικά και κατάλαβα πως έπαιξε πολύ google translator, χάλια το σύνθημα:

Αλλά ακόμα κι αυτό δεν με νοιάζει, πεθαίνω για κάτι τέτοια, είμαι αυτή που όταν αναρωτιέσαι “μα, ποιος τα αγοράζει αυτά τα πράγματα;” μπορώ να φωνάξω “εγώ, εγώ, εγώ!”.

Τελείωσε λοιπόν κι επίσημα ο Mr. Right την πρώτη χρονιά του στο UMich. Μόνο 6 του έμειναν, καλέ πριν το καταλάβουμε θα ορκιστεί. Και τότε θα τον λέω Dr. Right. Μόνο και μόνο για να βλέπω αυτό το ύφος όταν θα μου λέει “ελπίζω ν’ αστειεύεσαι”.

Μόνο κατά 50%.

Leave a comment

Filed under Ann Arbor story, Back to school, Mr. Right

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s