Κυριακάτικα

Η σελίδα με τα νέα του facebook έχει γεμίσει γαλάζιο και μπλε σε όλες τις πιθανές αποχρώσεις. Τα κορίτσια που χοροπηδάνε με τα μαγιό στον αέρα είναι το νέο τρεντ έχω να σου πω, σχεδόν αντικατέστησαν τα κορίτσια με ρουφηγμένα μάγουλα μπροστά στον καθρέπτη του μπάνιου. “Καλέ βγαλέ με και μένα μια χοροπηδηχτή” λέω στον Will, μην και μείνω έξω από καμιά τάση, και εκείνος μ’ ανεβάζει σε κάτι βράχια και μου δίνει οδηγίες, εκεί το χέρι, εκεί το πόδι, έτσι το κεφάλι προς την κάμερα. Τζίφος. Δύσκολη δουλειά και να χοροπηδάς και να χαμογελάς και να φροντίζεις να μην γκρεμοτσακιστείς στην προσγείωση.

Γκρεμοτσακιστείς είπα και θυμήθηκα το hiking στην Σύρο που με στόλισε με κάτι ριγέ κοκκινίλες, αν με δεις θα με λυπηθείς φίλη, αλλά τι να κάνω, Εκείνος θέλει βουνά και περιπέτειες κι εγώ πια, που έχω κάνει και χειρότερες θυσίες για τον έρωτα, τον ακολουθώ και υποφέρω σιωπηλά καθώς αφήνω κόκκινους λεκέδες πάνω στους βράχους, έτσι για να βρω πιο εύκολα τον δρόμο της επιστροφής.

Επιστροφή είπα και θυμήθηκα τις βαλίτσες που γεμίζουν σιγά σιγά, ρούχα, βιβλία, δώρα και ένα μπουκάλι κρασί από το σπιτικό του Πατέρα, έχουμε γίνει κάτι σαν ειδικοί στο πακετάρισμα και το ξεπακετάρισμα, ο Mr. Right μου πήρε δώρο μια μοβ βαλίτσα με τέσσερις ρόδες, από αυτές που βλέπεις τις Ασιάτισες να σπρώχνουν στο JFK και πολύ τις μισείς γιατί το κάνουν με το μικρό τους δαχτυλάκι κι εσένα σου έχει φύγει η ανάσα κι ένα τσουλούφι τραβώντας την δική σου. Το μέλλον μας έχει τέσσερις ρόδες φίλη κι εγώ φέτος θα είμαι κουλ και φρέσκια σαν βέρα Πεκινιότισσα.

Σ’ αυτό το σημείο σ’ αφήνω κι ετοιμάζομαι να πάω στο σπίτι της Μητέρας για μεσημεριανό, είναι το αποχαιρετιστήριο πριν την επιστροφή στην Αμερικάνικη ήπειρο, θα αλατιστεί το κρασί με δάκρυα, θα ακούσω συμβουλές όπως “να προσέχετε”, σχεδόν και “μην παίρνετε καραμέλες από αγνώστους” αλλά είμαι σίγουρη πως δεν θα παρασυρθεί γιατί κάποιος χριστιανός θα βρεθεί να την κλωτσήσει κάτω από το τραπέζι.

Καλή επιστροφή στην Αθήνα φίλη, ανυπομονώ να σε δω αύριο!

6 Comments

Filed under Back to school, City girl going rural.

6 responses to “Κυριακάτικα

  1. mpempa

    Τώρα θέλεις να σε λυπηθούμε? Με το κερί ψάχνω για άντρα που να τ’ αρέσει το hiking και όχι το taverning!!
    Καλό ταξίδι, καλή επιτροφή στο υπέροχο Ann Arbor!!!!!!

    • Εγώ πάλι δεν τον έψαξα καθόλου, μου κλήρωσε έτσι κατά λάθος. Την επόμενη φορά θα σε πάρουμε μαζί μας να μου μεταδώσεις κάτι από τον ενθουσιασμό σου. Θα έρθεις για λίγο hiking στις λίμνες του Μίσιγκαν;

  2. Τις ξέρω αυτές τις βαλίτσες και τις έχω ζηλέψει και εγώ πολλές φορές στα αεροδρόμια είναι στη wish list μου καιρό τώρα …Lucky you!!!
    Προφανώς έχεις φτάσει τώρα….Καλή επιστροφή λοιπόν!!!

    • πρέπει να σου πω ότι αξίζουν τον κόπο, μόλις την πάρεις θα αναρωτιέσαι πώς κυκλοφορούσες πριν χωρίς αυτήν. Ναι, είναι το νέο αγαπημένο μου αντικείμενο.🙂

  3. θέλω κι εγώ τέτοια βαλίτσα. Ξενιτεύτηκα που ξενιτεύτηκα, το δικαιούμαι. Τέλος.- (αλλά σε λαδί έχει;)

  4. mpempa

    Αχ ναι, θα μου άρεσε πάρα πολύ!! Αλλά στο τέλος θα εκνευριστείτε από τις ενθουσιασμένες φωνίτσες μου γιατί άμα μου αρέσει κάτι πολύ γίνομαι 5χρονο🙂 Εν τω μεταξύ έχεις τρομερό δίκιο και για τις βαλίτσες, όταν κάποτες ταξίδευα κι εγώ ήμουν η μοναδική με 10 βαλιτσάκια και 10 χειροσακούλες κρεμασμένες ακόμα κι από τα αυτιά μου, ενώ όλοι οι υπόλοιποι σμπρώχναν αυτές τις hi-tech βαλίτσες με τις 4 ρόδες. Δεν ξέρω όμως αν τσουλάνε το ίδιο χαριτωμένα στους τρισχαριτωμένους ανηφορικούς αθηναϊκούς δρόμους🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s