αμερικάνικο όνειρο

Το πρωί τα περισσότερα κορίτσια στον δρόμο έχουν βρεγμένα μαλλιά. Δεν το είχα παρατηρήσει ποτέ. Μάλλον γιατί δεν ήμουν ποτέ έξω τόσο νωρίς. Το λεωφορείο των 8.37 μυρίζει σαμπουάν και σαπούνι και ζεστό καφέ που αχνίζει μέσα από BPA free θερμος και μπορώ να φανταστώ την πρωινή ρουτίνα των συνεπιβατών μου: τρέξιμο, ντους, υγιεινό πρωινό με όλες τις σωστές ομάδες από την πυραμίδα των ειδικών, οργανικό καφέ σε επαναχρησιμοποιήσιμο δοχείο και μετά λεωφορείο για να μειωθεί το carbon footprint τους. Αυτό που οι αμερικάνοι της αμερικής δεν έχουν καμία σχέση με τους αμερικάνους του σινεμά με μπερδεύει πάρα πολύ. Όταν ζούσα στην άλλη άκρη του πλανήτη, ένιωθα απέναντί τους αυτήν την τρομερή υπερηφάνεια του έλληνα που νομίζει ότι κουβαλάει μέσα του τον ανώτερο γενετικό κώδικα αιώνων. Όταν ζούσα στην Αθήνα οι αμερικάνοι ήταν πολεμοχαρείς, παχύσαρκοι, ρατσιστές κι αμόρφωτοι. Τώρα που ζω εδώ, σαν να άλλαξε το πράγμα. Οι τυχαίοι, μέσοι αμερικάνοι που κουνιούνται ρυθμικά με τις στροφές του λεωφορείου μου κάθε πρωί είναι ευγενικοί, αδύνατοι, υγιείς, διαβάζουν βιβλία (πρωί, πρωί επιμένω) και φοράνε κονκάρδες με συνθήματα εναντίον του πολέμου.  Ναι, ναι, ξέρω τι θα πεις, υπάρχουν κι αυτοί και οι άλλοι και οι παράλλοι, μπλα, μπλα, μπλα, ας μην γενικοποιούμε, κι άλλα μπλα, μπλα, μπλα. Απλώς, να μωρέ, αν με αφήσεις να σου πω την αλήθεια μου, τα βάζω με τον εαυτό μου που υπέκυψε κάποτε στην παγίδα των κλισέ. Και σ’ αυτό το εύκολο κόλπο ενίσχυσης αυτοπεποίθησης: μειώνουμε-τους-άλλους-για-να-νιώσουμε-εμείς-καλύτερα. Αλλά εκεί, μέσα στο λεωφορείο των 8 και 37 ακριβώς που μυρίζει σαπούνι και καφέ, δεν γίνεται να ξεφύγω από την αλήθεια της δικής τους ανωτερότητας. Το πανεπιστήμιο που τους περιμένει στην στάση είναι καλύτερο από αυτό που πήγα εγώ, έχει σύγχρονα βιβλία, ερευνητές και δωρεάν περίθαλψη. Το γραφείο που τους περιμένει στην άλλη στάση έχει παιδικό σταθμό και τμήμα ανθρώπινου δυναμικού και πρόγραμμα συνταξιοδότησης που δεν θα τους το πάρουν πίσω μόλις το ΙΚΑ χρεωκοπήσει. Η βιβλιοθήκη που τους περιμένει στην στάση με την ελεύθερη ράμπα έχει μαλακούς καναπέδες για διάβασμα και δωρεάν σεμινάρια για όλη την πόλη. Το πάρκο που τους περιμένει στο τέλος της γραμμής έχει τραπεζάκια πικνίκ, ελάφια και ένα καθαρό ποτάμι που κάνει τον Ασωπό του δικού μου εξοχικού να μοιάζει με το “μετά” στα έργα πυρηνικής καταστροφής. Κάθε μέρα που τους περιμένει αφού κατέβουν με τάξη και ηρεμία από το λεωφορείο των 8.37 είναι καλύτερη, ευκολότερη, πιο απλή και δημιουργική από την μέρα μου όταν ζούσα στην Αθήνα και ένιωθα τόσο υπέροχη και ανώτερη από τους αμερικάνουςφονιάδεςτωνλαών (μια λέξη). Κι αυτό νομίζω ότι είναι το υπέρτατο προϊόν τους. Ούτε τα iphones, ούτε τα all star, ούτε το hollywood. Το Μεγάλο Αμερικάνικο Κόλπο είναι αυτό ακριβώς, μας αφήνουν να ζούμε στις μολυσμένες σκατοπόλεις μας τυφλωμένοι από ένα σύννεφο αλαζονείας, ενώ εκείνοι πίνουν τον οργανικό καφέ τους χαμογελαστοί και υγιείς προστατευμένοι πίσω από τα στερεότυπα που χτίσαμε εμείς οι άλλοι. Σκέψου τι θα γινόταν αν ξαφνικά συνειδητοποιούσαμε ότι δεν είμαστε τόσο γαμάτοι, ότι η χώρα μας δεν είναι η πιο ωραία χώρα του κόσμου, ότι δεν είμαστε εμείς οι εκλεκτοί του θεού ενώ όλοι οι άλλοι υποφέρουν από τον σατανικο καπιταλισμό και ότι μπορεί, λέμε τώρα, μπορεί κάποιοι να φάνηκαν πιο έξυπνοι και να έχτισαν καλύτερη καθημερινότητα από την δική μας. Σκέψου τι θα γινόταν αν ζητούσαμε όλοι μια τόσο ωραία μέρα αφού κατέβουμε στην στάση μας. Σκέψου τι θα γινόταν αν ξυπνούσαμε, τρέχαμε, τρώγαμε το υγιεινό πρωινό μας, παίρναμε το λεωφορείο στην ώρα του, λέγαμε καλημέρα στον χαμογελαστό οδηγό και ξεκινούσαμε την ζωή που μας αξίζει.

10 Comments

Filed under American woman?, Dear diary

10 responses to “αμερικάνικο όνειρο

  1. kikokoukla

    Καλημέρα από την (όμορφη) Ελλάδα!
    ..Αχ όταν το πρώτο πράγμα που διαβάζεις είναι το άρθρο αυτό και ξες ότι σήμερα θα έχει απεργίες και θα ταλαιπωρηθείς πολύ και ξες ότι στις ειδήσεις τα νέα θα είναι και πάλι άσχημα και ότι ενώ κάνεις ένα μεταπτυχιακό που το λατρεύεις δε θα βρεις δουλειά (τουλάχιστον σύντομα) σου έρχεται να πάρεις ένα αεροπλάνο και να πας στην Αμερική (βλέπε: american dream) ,στην Αυστραλία (λένε ότι εκεί θα είχες δουλειά από χθες), οπουδήποτε.
    Βέβαια εγώ όντας Λιοντάρι (αισιοδοξία στο τέρμα) πιστεύω ότι όλα αυτά θα αλλάξουν!! Μπορούν όμως?
    Αυτό που παθαίνω μ’ αυτή τη χώρα είναι πολύ περίεργο ..εκεί που νιώθω εξοργισμένη, ”αγανακτισμένη” κτλ ..και λέω θα σηκωθώ και θα φύγω (και το λέω και εκδικητικά) …ξημερώνει μια ηλιόλουστη μέρα και τα ξεχνάω όλα!
    Όλοι ξαφνικά μου φαίνονται καλοί, φιλόξενοι και μη σου πω και εξυπηρετικοί.
    ΥΓ. Α!! έχω βρει και το μυστικό για όλες τις δημόσιες υπηρεσίες κτλ
    (μου το μαθε ένας τέλειος Κριός φίλος μου, άτιμοι είναι οι Κριοί να ξες)
    πας με αφέλεια.Σχεδόν παιδική. Δε πας με νεύρα/ ύφος/ θυμό ούτε με παρακαλητά.
    Πας με γλύκα και με το attitude ότι αυτό που ζητάω δεν είναι κάτι δύσκολο και φυσικά ξέρω ότι θέλετε να με εξυπηρετήσετε!
    Αυτά!
    Καλημέρα Γιώτα λοιπόν!

    • Καλημέρα! Δεν ήθελα να συγκρίνω την Ελλάδα με την Αμερική, απλώς να πω ότι γίνεται να έχουμε την ζωή που μας αξίζει. Και να μην χρειαζόμαστε “στρατηγικές” για τις δημόσιες υπηρεσίες και οδηγούς επιβίωσης για τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Ηλιόλουστες μέρες πιο συχνά –αυτό θα γίνει το μότο μας. Και ναι, στο ορκίζομαι, όλα αυτά που σε ταλαιπωρούν μπορούν ν’ αλλάξουν!

  2. Δομινίκη

    Καλημέρα Γιώτα!!πόσο όμορφο αυτό που περιγράφεις!..αν θες,το πιστεύεις, αλλά κάθε πρωί που ξεκινάει μια μέρα που μοιάζει απελπιστικά πολύ με την προηγούμενη,ονειρεύομαι μια αντίστοιχη πραγματικότητα…κ κάπως φτιάχνει η διάθεση,απλά και μόνο με την σκέψη!
    Δομινίκη.

  3. Δέσποινα (η εν λόγω)

    Honey, it *is* because you live in A2. That is why it is known as “the bubble”; which–and do not get me wrong–is a great priviledge to live in. Give me this life in “the bubble” anytime! But A2 is not “America” (whatever this means), it is not even Michigan. Just check out Ypsi or Flint (note: I am not even saying Detroit). We are all extremely fortunate to live in this small protected utopia!

    • Well, my point is that it does exist. Bubble or not bubble it IS here. It’s not a utopia, it’s a real place. So, it’s done before and we can do it again. Besides A2 IS in America, I just google-mapped it.🙂

  4. Σε ζηλευω!!! Σε ζηλευω σε ζηλευω σε ζηλευω!!! Εδω στην Αθηνα η μερα ξεκιναει καπως ετσι… στην σταση του λεωφορειου ολοι οι πικραμενοι-τρελοι-ναρκωμανεις-εργασιομανεις-ψωνια ολοι μια σουμα να περιμενουμε να ερθει το λεωφορειο το οποιο ερχεται μετα απο μιση ωρα και το οποιο φυσικα ειναι ηδη φισκα! Ο οδηγος φυσικα μες στα νευρα βριζει κιολας πρωι πρωι ενω οι υπολοιποι προσπαθουν να αναπνευσουν και να μην παθουν ασφυξια απο την εντονη δυσοσμια. Οι γεροι φωναζουν ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟΟΟΟΟΟ η ΚΑΛΑ ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΣΑΙ ΚΑΘΕΣΑΙ ΕΣΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΘΟΜΑΙ ΕΓΩ ΠΟΥ ΕΧΩ ΠΑΘΕΙ ΚΑΙ 10000000 ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ???!!! ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΝΕΟΙ ΕΙΣΤΕ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΙ!! και καπακι την αμολανε κιολας και βρωμοκοπαει πιο πολυ το ηδη δυσοσμο λεωφορειο! Και φυσικα κανεις δεν διαβαζει οι περισσοτεροι ειτε ασχολουνται με τα καινουργια hi-tech κινητα τους ειτε κοιταζουν νευριασμενα και βριζουν σιγανα (η δυνατα εξαρταται το ποσο φισκα ειναι το λεωφορειο) ειτε ακουνε μουσικη (σκυλαδικα η κλαμπαδικα γιατι ο ελληναρας δεν ακουει ως γνωστον τιποτα αλλο!) Γιαυτο σε ζηλευω τοσο πολυ νευριαζω κι εγω οταν ακουω Α η Αθηνα ειναι η καλυτερη πολη του κοσμου! Που την ειδες την καλυτερη ρε ζωον που το μονο μακρινο μερος που χεις παει ειναι η Κωλοπετινιτσα?! Πως να σχηματισεις αποψη οταν δεν εχεις παει καπου στο εξωτερικο να δεις πως ζει ο κοσμος?! Γιαυτο σου λεω… ΣΕ ΖΗΛΕΥΩ!!! Αυτη ειναι ποιοτητα ζωης! Οχι να πηγαινεις στο Balux και να περηφανευεσαι πως οι αλλοι λαοι ζουν σαν μουχλες κι εσυ που πας καθε βραδυ στα μπουζουκια ζεις την ΖΩΑΡΑ!!
    (Σορρυ για το τεραααααααστιο σχολιο απλα δεν θα μπορουσα να συμφωνησω περισσοτερο μαζι σου!)

    • Το αστείο είναι πως αν κοιτάξουμε λίγο γύρω μας με τον τρόπο που κοιτάς εσύ, θα αλλάζαμε ΑΜΕΣΩΣ αυτήν την καθημερίνοτητα της μιζέριας. Αλλά δυστυχώς κοιτάμε πίσω από τα κόκκινα wayfarers με την πεποίθηση ότι μόνο στην Αθήνα περνάμε καλά και όλοι οι άλλοι δεν ξέρουν να ζουν. Πόσο ειρωνικό θεέ μου!
      Το σχόλιό σου δεν είναι καθόλου τεράστιο, ίσα ίσα μπαίνει στην κατηγορία “και λίγα λες!”.
      ΧΧΧ

  5. Polu omorfa ta les…taksidepse mas k allo!egw apo tin alli ipokuptw sto allo clise…exodas kanei polla taksidia (siberilambanomenou kai tis amerikis) exw na pw oti exw kourastei na vrizw tin ellada…na drepomai pou eimai ellhnida kai na anazhtw tin tautothta mou se alla merh. O tropos me ton opoio exw ma8ei na zw einai ka8e ti para ellhnikos kai me to “ellhnikos” ennow, oxi diaxronika ellhnikos, alla apo to 1988 pou gennh8hka kai meta (toso kserw toso lew)!Dn m aresei pou pairnw tetoia 8esi apenadi stin xwra mou, alla dn eixa anaptuksei kai pote kanena e8niko sinais8hma…adi8etws megalwsa pio polu me tin ais8hsh oti i xwra mou einai i eurwpi (etsi genika), gt me sernane sinexeia deksia kai aristera oi goneis mou hah!apla anupomonw gia tin mera pou 8a ksupnhsw kai pali me oreksi kai perisia dimiourgikothta, 8a parw kai gw to mosxomirodato 8ermos mou (kai to muffin mou) kai 8a bw xwris distagmo se ena lewforeio me allous an8rwpous, pou 8a skeftodai ligo san kai mena. A!kai idanika dn 8a me vrisoun oute 8a me tsalapatisoun oute 8a me potisoun me tin “gohteutiki” kata t alla essence tous!!Conclusion: zhleuw, alla xairomai pou kapoios to zei kai to leei kai dn eimai egw i treli…ade gt edw kai ta strava isia pane na ta kanoun!Na pernas teleiaaa :)))❤

    • Όχι, όχι, δεν είσαι τρελή, εσύ είσαι η κανονική και πρέπει να κάνουμε κάτι γι’ αυτό, να φτιάξουμε ένα κλαμπ και να γεμίσουμε τον κόσμο μάφιν και δημιουργικότητα! Χαίρομαι τόσο πολύ που βρίσκω κι άλλους που με καταλαβαίνουν!😀

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s