“you damn Greeks”

επιστρέφοντας από το σούπερ μάρκετ κραδαίνω περιχαρής ένα πακέτο φρέσκιας γαλοπούλας, δύο οργανικά μπούτια σε τιμή ενός συμβατικού, ανακοινώνω περήφανη στον Will και συνεχίζω για να τον καταπλήξω με το ταλέντο μου στην οικιακή οικονομία: “το ήξερα ότι θα έχουν προσφορές στην γαλοπούλα μετά το Thanksgiving”.

“You damn Greeks” απαντάει με ύφος, “σε λίγο θα γιορτάζετε και τα Χριστούγεννα μια εβδομάδα μετά για να παίρνετε τα στολίδια στις εκπτώσεις”.

Ξεκαρδίζομαι και τον αγαπώ λίγο παραπάνω, επειδή ακριβώς μπορεί να μου απαντήσει με ατάκα του Sedaris που ξέρει ότι τον λατρεύω και ας μην διαβάζει εκείνος τις ιστορίες του. Κάποια στιγμή είχα τρέξει γελώντας και του είχα διαβάσει το απόσπασμα με την μητέρα  που έλεγε ότι οι Έλληνες γιορτάζουν το Πάσχα μια εβδομάδα μετά για να παίρνουν τα πάντα σε εκπτώσεις και όπου να ‘ναι θα κάνουν το ίδιο και τα Χριστούγεννα κι Εκείνος το θυμήθηκε στην καλύτερη στιγμή.

Συνεχίζουμε να γελάμε για πολλή ώρα, και βάζω αυτή την απάντηση στην άκρη, μαζί με τα γέλια μας, εκεί που μαζεύεις ωραίες αναμνήσεις για απόθεμα ώστε να βγάλεις τον χειμώνα ανώδυνα, όταν Εκείνος είναι κλεισμένος στην βιβλιοθήκη και σου λείπει και θέλεις να του γκρινιάξεις ενώ είναι το τελευταίο που πρέπει να κάνεις.

You damn geeks.

4 Comments

Filed under Ann Arbor story, Mr. Right

4 responses to ““you damn Greeks”

  1. Sorry alla tora agapo ki ego ton Will kyrios giati agapo ton Sedaris. An i xarmolypi ton giorton mporouse na xoresei se lekseis, tha tis eixe grapsei autos. To holidays on ice einai to mono pou leipei apo tin syllogi alla molis prostethike sto Christmas wish-list.
    Tous giortinous xairetismous mou na doseis, kali sinexeia🙂

  2. Ναι, ναι, ναι, το καλύτερο χριστουγεννιάτικο δώρο! Αχ, χαίρομαι που βρίσκω ομοϊδεάτες! (κι άλλο θαυμαστικό, είμαι πολύ ενθουσιασμένη).
    Πολλούς γιορτινούς χαιρετισμούς και από εδώ🙂

  3. natalia

    Ουφ τελείωσα! Διάβασα όλα οσα έχεις γράψει και έφτασα επιτέλους στο σήμερα! Θέλω να πω οτι μου κράτησες παρέα σε δύσκολες στιγμές, που απογοητευμένη απο τις καταστάσεις που βιώνει αυτή η έρημη η χώρα, αναρωτιέμαι αν πρέπει να μείνω ή να φύγω. Ανεξαρτήτως απο το τι θα γίνει τελικά, τα γραπτά σου μου έδωσαν κουράγιο και μια διαφορετική οπτική για τα πράγματα! Γιώτα θα ήθελα να σε ρωτήσω εαν υπάρχει κάποιος άλλος τρόπος να πάει κανείς στην Αμερική εκτος απο τις περιβόητες κληρώσεις για την πράσινη κάρτα. Έχω ακούσει οτι είναι τόσες πολλές οι συμμετοχές που είναι σχεδόν αδύνατο να κληρωθείs. Give me sthg positive pleaseee!!
    Καλά να τα περνάς!

    • Αχ, κάτσε να βρω ότι θετικό ξέρω: πράσινη κάρτα μπορείς να πάρεις αν σου κάνει πρόσκληση συγγενής Α’ βαθμού, αν παντρευτείς Αμερικάνο πολίτη, αν προσληφθείς από Αμερικάνικη εταιρία και σε σπονσοράρει. Επίσης, αν σε δεχτεί πανεπιστήμιο εδώ, μπορείς να δουλέψεις μετά την αποφοίτησή σου για έναν χρόνο νόμιμα μέχρι να βρεις εργοδότη να υπογράψει σαν σπόνσορας. Δεν είναι δύσκολο ξέρεις. Θέλει μόνο λίγο ψάξιμο. Δεν ξέρω σε τι φάση της ζωής σου είσαι, αλλά σκέψου σοβαρά ένα διδακτορικό εδώ (αν σε δεχτούν είναι σχεδόν παντα με υποτροφία και πληρωμένα έξοδα διαβίωσης). Σκέψου το και ψάξε το όσο μπορείς για να φύγεις να αρχίσεις να χαμογελάς βρεις και πάλι την αισιοδοξία σου! Επίσης, το μέιλ μου είναι giota.tachtara@gmail.com αν έχεις απορίες ή απλώς θέλεις λίγη συμπαράσταση.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s