ιζ δατ γιου σαντα κλοζ;

δεν ξέρω πότε το “-θα βγούμε βόλτα; -μπα, χιονίζει”, μετατράπηκε σε “-χιονίζει. -πάμε βόλτα να το χαρούμε!” (με Πολλά Θαυμαστικά που δεν πληκτρολογώ για λόγους αρχής). Είναι αστείο πόσο εύκολα προσαρμόζομαι στις καινούργιες συνθήκες, στην καθημερινότητα εδώ. Και σήμερα, πάνω από ένα κάπκεϊκ με σοκολάτα και φυστικοβούτυρο, δίπλα στην υφασμάτινη τσάντα (επαναχρησιμοποίηση λέμε) γεμάτη γλυκοπατάτες από το φάρμερς μάρκετ, μπροστά από το παράθυρο του χιονισμένου πεζόδρομου, έκανα σχέδια για τα Χριστούγεννα σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα, σαν να έχω περάσει όλες τις γιορτές της ζωής μου σ’ αυτό το time zone, σαν να μην ξέρω τίποτα πέρα από την γαλοπούλα με τα κράνμπερις και τις ανταλλαγές δώρων τύπου σίκρετ σάντα. Είχα υποτιμήσει αυτή τη σαρωτική αίσθηση ευτυχίας που παγώνει και καταχωνιάζει μέσα σε φωτογραφικά άλμπουμ κάθε προηγούμενη ανάμνηση, ενώ εντείνει το παρόν, αυτό που φτιάχνεις εσύ με τα χεράκια σου, αυτή την ωραία καθημερινότητα που κυνηγήσαμε κι αποκτήσαμε όταν το σκάσαμε από την άλλη, την κορνιζαρισμένη.

Η κορνιζαρισμένη καθημερινότητα όμως, έχει τρόπους να εισβάλει στην χρωματιστή, την φρέσκια, την DIY και είναι συνήθως ύπουλοι. Όπως το τηλεφώνημα που ήρθε νωρίτερα. “Ο παππούς σου πέθανε” ακούω κι ενώ αναγνωρίζω τις λέξεις, δεν πιάνω το νόημα, γιατί δεν ήμουν εκεί, δεν πήγα στην κηδεία, δεν θα δω το άδειο σπίτι του για ενάμιση χρόνο ακόμα μέχρι να ξαναεπισκεφτώ την Ελλάδα, δεν θα καταλάβω την απουσία του. “Μου τέλειωσαν οι παππούδες λοιπόν” λέω, “μου έμειναν μόνο οι Στρόβιλοι.”

Ο Τελευταίος Παππούς, ήταν ο παππούς των σαββατοκύριακων. Όλα τα παιδιά της Αθήνας έχουν και έναν τέτοιο, έναν εξωτικό παππού που βλέπουν μόνο στις γιορτές και τους ανοίγει την πόρτα σε έναν ολοκαίνουργιο κόσμο με μυστηριώδη υπόγεια, τερατόμορφα γεωργικά εργαλεία και χοντρά βαρέλια με κόκκινο κρασί.

Τον δικό μου Εξωτικό Παππού τον αποχαιρέτησα από κοντά το περασμένο καλοκαίρι, λίγο πριν φύγω από την Ελλάδα, όταν ήταν ήδη άρρωστος και ξέραμε και οι δύο ότι δεν θα τον ξαναδώ. Και εκείνη την μέρα, μάζεψε όλες του τις δυνάμεις και διηγήθηκε ψιθυριστά στον Γουίλ, για εκατομμυριοστή φορά ίσως,  πως όταν ήμουν μικρή έσπαγα όλα τα ποτήρια που έβρισκα μπροστά μου και γελούσα δυνατά λέγοντας “κακ!”. Και ο Γουίλ γέλασε για εκατομμυριοστή φορά σε όλα τα σωστά σημεία και του έσφιξε το χέρι για να του δείξει ότι άκουσε και κατάλαβε τα πάντα, επειδή ο Εξωτικός Παππούς πάντα μπερδευόταν με τον Ξανθό Αμερικάνο μπροστά του, δεν ήξερε πόσο καλά καταλαβαίνει την γλώσσα, παρά τις διαβεβαιώσεις μας.

Δοκιμάζω να ψιθυρίσω “κακ” μόνη μου, αλλά δεν είναι αστείο τώρα που μπορώ να πω το ρο, και ο παππούς του σαββατοκύριακου δεν θα είναι εκεί όταν επισκεπτώ την κορνιζαρισμένη πραγματικότητα, ένας συνδετικός κρίκος που χάθηκε, ένας ακόμη λόγος που η καινούργια καθημερινότητα με τον ήχο του φρέσκου χιονιού και το κάλεσμα από το καμπανάκι του salvation army σε κάθε γωνία της πόλης, γίνεται η μόνη πραγματικότητα που αναγνωρίζω.

4 Comments

Filed under Homesickness and other maladies, On leaving.

4 responses to “ιζ δατ γιου σαντα κλοζ;

  1. τα συλλυπητήρια μου. =/
    με συγκίνησες.
    κοίτα να περνάς όμορφα στη νέα σου πραγματικότητα, δεν την έχουν όλοι! =)
    καλά Χριστούγεννα!

  2. Μ

    συλληπητήρια κοριτσάκι… και ένα φιλί. Μ.

  3. Στην αρχή μου φάνηκε σαν ένα χαρούμενο post, αλλά τελικά δεν ήταν.
    Με συγκίνησες πραγματικά γιατί κι εγώ πλέον έχω μείνει με μία γιαγιά και αν και είναι κοντά και μπορώ να την βλέπω, δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα είναι αν την χάσω κι αυτήν.
    Θερμά συλληπητήρια πραγματικά και να κρατήσεις ζωντανές τις αναμνήσεις σου μαζί του.

  4. natalia

    Γιώτα συλλυπητήρια και απο εμένα. Ξέρω πως είναι να χάνεις τους παππούδες σου, ειδικά οταν είσαι συνδεδεμένος μαζί τους,
    Σου εύχομαι να περάσεις αυτές τις γιορτινές μέρες ωραία!.
    Άλλωστε είμαι σίγουρη πως όπου και αν βρίσκεται τώρα,θέλει να σε βλέπει χαρούμενη.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s