οι όμορφες πόλεις

στην έκθεση του Rembrandt  στο DIA η ξεναγός μας ζήτησε να κλείσουμε τα κινητά μας. Μείνανε κλειστά για πολλή ώρα, όση χρειάζεται για να περιηγηθείς μπροστά από τα 67 έργα της έκθεσης. Είχανε μείνει σιωπηλά και παραμελημένα και νωρίτερα, στο Βrunch with Bach όταν ξεχαστήκαμε στην μουσική και τον αρωματικό καφέ. Τα κινητά μας μείνανε κλειστά και αργότερα, καθώς μιλούσαμε για το Άμστερναμ του 17ου αιώνα και παραδοσιακά τραγούδια κι ακόμα πιο μετά όταν περπατούσαμε δυο τρία χιονισμένα τετράγωνα στο Ντιτρόιτ, την πόλη που όλοι σου λένε ότι κάποτε ήταν όμορφη, ασφαλής, πλούσια. Η όμορφη πόλη που όλοι νοσταλγούν. Κι ανοίγεις το κινητό σου, εδώ στην άλλη άκρη του ατλαντικού γιατί έχεις αυτό το ενοχλητικό συναίσθημα ότι κάτι ξέχασες, ίσως τον θερμοσίφωνα ανοιχτό και θα καεί το σπίτι; Και ξέρεις πως κάτι γίνεται που πρέπει να το μάθεις και θυμάσαι πως είναι η μέρα της ψηφοφορίας, Η μέρα, η μέρα για την οποία ετοιμάζονταν τόσες μέρες τα προσανάμματα των σκουπιδοτενεκέδων και αρχίζεις να κατεβάζεις φωτογραφίες και να ανοίγεις email και τελικά ο χειρότερος εφιάλτης σου είναι αλήθεια, όντως ξέχασες να σβήσεις το μάτι της κουζίνας και το σπίτι έχει πάρει φωτιά.

Οι δρόμοι, τα σινεμά, τα νεοκλασσικά, οι πλατείες, οι εικόνες που φτάνουν στην οθόνη σου σε πείθουν ότι αυτοί που έβαλαν τις φωτιές δεν είναι Αθηναίοι, δεν μπορεί να έχουν περπατήσει αυτήν την πόλη τότε που ήταν όμορφη, ασφαλής και πλούσια και να θέλουν να την δουν έτσι, δεν γίνεται να έχεις σταθεί στην ουρά στις νύχτες πρεμιέρας, να έχεις πάρει τσιπς από το περίπτερο απέναντι για να τα κρύψεις στην τσάντα σου, να έχεις τρέξει σ’ αυτά τα πεζοδρόμια για να προλάβεις το τελευταίο μετρό, να έχεις ερωτευτεί, πληγωθεί, γελάσει σ’ αυτούς τους δρόμους του κέντρου και να θέλεις να τους γεμίσεις χημικά, καπνούς, σπασμένα τζάμια και αποκαϊδια. Και ξέρω τι θα πεις για τα ΜΑΤ, αλλά όταν βλέπω αστυνομικούς να καίγονται κι αυτοί, σκέφτομαι τις μειώσεις των μισθών τους, τα άσχημα ωράρια, την αναξιοκρατία που υπάρχει στην δική τους δουλειά και δεν μπορώ παρά να αναρωτηθώ αν πάει χαμένη τελικά αυτή η μολότοφ, κάθε μολότοφ που δεν είναι στραμένη προς την Βουλή αλλά οπουδήποτε αλλού. Και όχι στην Βουλή σαν ιστορικό κτίριο, αλλά σε όσα την συμβολίζουν, σ’ αυτούς τους γραβατωμένους άντρες που κάθονται παλικαρίσια σταυροπόδι ενώ έξω ο κόσμος καίγεται κυριολεκτικά, και περιμένουν απλώς να χτυπηθούν οι πολίτες με τους αστυνομικούς μέχρι να εξαντληθούν και στο διάλειμμα να το σκάσουν και να επιστρέψουν στα ήσυχα προάστιά τους, όπου το μόνο που καίγεται είναι μερικά κούτσουρα στο πολυτελές τζάκι τους.

Και με ρωτούν οι ξένοι εδώ να τους πω τι γίνεται, περιμένουν μια εξήγηση, αυτές οι εικόνες δεν ανήκουν στην Αθήνα των καλοκαιριών τους, και δεν έχω τίποτα να πω παρά να νοσταλγήσω εκείνη την όμορφη πόλη μου.

6 Comments

Filed under Athens story

6 responses to “οι όμορφες πόλεις

  1. kikokoukla

    Καλημέρα Γιώτα μου!
    το πιστεύεις ότι περίμενα πώς και πώς να ξυπνήσω και να δω την ανάρτησή σου.. ήμουν σίγουρη για το πώς θα χειριζόσουν το θέμα..ήμουν σίγουρη ότι δε θα είχε φανατισμό ούτε θα ήσουν απόλυτη ούτε μελοδραματική χωρίς λόγο.
    εδώ τα πράγματα είναι πραγματικά πολύ άσχημα. και το χειρότερο είναι ότι μέχρι και εγώ που κυριολεκτικά ξεχειλίζω αισιοδοξία ..έχω ένα πολύ καλό προαίσθημα.
    Επίσης, Ντρέπομαι.
    είναι πράγματα τόσο βασικά που ίσως δε τα κατάλαβα ποτέ
    Δε ξέρω γιατί η Ελλάδα βρέθηκε να χρωστάει τόσα πολλά
    Είμαι σίγουρη ότι φταίμε όλοι σε αυτό ..αλλά κάποιοι σίγουρα φταίνε περισσότερο.
    Γιατί οι πολιτικοί μας δεν θέλησαν να κάνουν το σωστό και δέχτηκαν χωρίς καθόλου τύψεις να καταστρέψουν σιγά σιγά αυτή τη χώρα
    Γιατί δε θέλησαν να γίνουν μικροί ή μεγάλοι ήρωες
    Άραγε δεν άκουσαν ποτέ για το Κάρμα …
    Δε ξέρω τι πρέπει να γίνει
    και ξέρεις τι λένε…πρόσεχε τι εύχεσαι
    Το μόνο που νιώθω είναι μουδιασμένη..δε ξέρω με ποιον να θυμώσω.
    Δεν είχα πάει ποτέ στο ΑΤΤΙΚΟΝ.. το ήξερα μόνο σαν όνομα από Αθηναίους φίλους
    Αλλά όταν το είδα στις ειδήσεις πιάστηκε η καρδιά μου…
    Δυστυχώς οι όμορφες πόλεις όμορφα καίγονται…
    και η Αθήνα ..όπως και η Ελλάδα όλη είναι ένα μέρος μαγικό …
    αυτό να συνεχίσεις να λες… με όσο κουράγιο έχεις και εσύ

    • Ούτε εγώ ξέρω τι πρέπει να γίνει. Απλώς ξέρω ότι με τις καταστροφές δεν αλλάζει η οικονομική κατάσταση της χώρας, ίσα ίσα χειροτερεύει. Όσες μολότοφ κι αν πετάξουν σε ΜΑΤ και νεοκλασσικά, οι πραγματικά υπεύθυνοι θα κάθονται στο lounge της βουλής να βλέπουν ποδόσφαιρο. Και το μνημόνιο θα ψηφιστεί. Κι οι “επαναστάτες” θα έχουν ξεσπάσει την οργή τους στα ίδια τους τα σπίτια. Αυτό είναι καλύτερο σχέδιο και από όλα τα άλλα σχέδια διαφθοράς μου μας έφεραν ως εδώ.

  2. Αλήθεια, κι εμένα με ρωτάνε και δεν ξέρω…
    Ή μάλλον, πάντα μου μυρίζει προβοκάτσια, μα, κανείς ποτέ δεν έχει αποδείξεις.

    • Προβοκάτσια ή επανάσταση, όταν γίνεται καθιερωμένη ρουτίνα κάθε πορείας καταντά αδύναμη να περάσει μηνύματα και γραφική. Έκαψαν και τα στάρμπακς στην Κοραή. Γιατί η πραγματική αντίδραση στον καπιταλισμό είναι να μείνουν χωρίς δουλειά σήμερα οι 25 υπάλληλοι του. Και ο Μαρινόπουλος (εταιρία ιδιοκτησίας) είναι κάπου στο Μαϊάμι και λιάζεται και ούτε που θυμόταν ότι έχει κι εκεί ένα μαγαζάκι.
      Αλλά και πάλι δεν ξέρω. Είμαι πολύ μακριά για να ξέρω.

  3. nassia

    Εγώ ήμουν στη χθεσινή πορεία και αν δεν υπήρχαν οι γνωστοί “μπαχαλάκιδες” δεν θα είχε ανοίξει ρουθούνι. Δεν λυπάμαι κανένα ΜΑΤατζί ούτε πρόκειται να τον λυπηθώ στη ζωή μου.Ακόμα και σε τέτοιες μέρες, με μέτρα που επηρεάζουν πλέον και το δικό τους μισθό σηκώνει το γκλομπ για να χτυπήσει αθώους πολίτες. Είναι και πάλι τυχαίο ότι δεν έχει συλληφθεί κανείς κουκουλοφόρος?Είναι τυχαίο ότι κάναν ανενόχλητοι πλιάτσικο σε καταστήματα λίγα μέτρα μακριά από τα ΜΑΤ. Εγώ χθες είδα στο μετρό παιδιά σοβαρά χτυπημένα, παιδιά με ανοιγμένα κεφάλια που δεν είχαν σκοπό να προκαλέσουν καμία ζημιά, αντίθετα ήταν εκεί μήπως όλοι μαζί καταφέρουμε και αποτρέψουμε μία.
    Για να ξέρεις, δύο μέρες πριν τη μεγάλη διαδήλωση το μεγάλο “νούμερο” της αστυνομίας εξέδωσε ανακοίνωση ότι δεν πρόκειται να βρεθούν απέναντι στα αδέρφια τους, δεν θα πειράξουν κανέναν αδελφό τους που μάχεται για δικαιοσύνη και αξιοκρατία. Τώρα πια έχουμε καταλάβει όλοι ποιοι είναι τ`αδέλφια τους. Σήμερα όλα τα ΜΜΕ της Ελλάδας ασχολούνται με τα καμμένα κτήρια και το σινέ Αττικόν. Κανείς δεν λέει ότι έπρεπε να καούν, όλοι πονάμε γι` αυτό, μπροστά στα μάτια μας καίγονταν τα κτήρια και δεν μπορώ να περιγράψω την απελπισία που νιώθαμε όλοι -νέοι και γέροι- όμως χθες έγινε και μια μεγάλη πορεία διαμαρτυρίας με σχεδόν ένα εκατομμύριο διαδηλωτές και κανείς δεν αναφέρθηκε σε αυτό. Ένα εκατομμύριο Έλληνες που πλέον ματώνουν οικονομικά και ψυχολογικά κι έχουν αποφασίσει να πολεμήσουν για το μέλλον όλων μας.
    Η Ελλάδα δεν είναι μόνο βράδια καλοκαιρινά και φλερτ στους φωτισμένους δρόμους, η Ελλάδα -πλέον- είναι άστεγοι πολίτες, νεόπτωχοι, άνεργοι νέοι, παιδιά που ζουν με σχολικά συσσίτια, χρεωμένες οικογένειες, οικογένειες με τα περισσότερα μέλη άνεργα, η Ελλάδα είναι γεμάτη με πολίτες δίχως όνειρα.
    Το μνημόνιο 2 που πέρασε χθες ελαφρά τη καρδία – γιατί το καμένο σινέ Αττικόν είχε ίσως πιο μεγάλη σημασία- έδωσε το δικαίωμα στον εργοδότη μου ν`ανοίξει σήμερα την πόρτα και να μου ζητήσει μείωση στα 487 ευρώ δίνοντας μου ένα κόκκινο τριαντάφυλλο για να μου απαλύνει τον πόνο.
    Αυτό που υπογράφηκε χθες με έκανε σήμερα να τον ακούω να λέει στο λογιστή πως όλο το βράδυ καρδιοχτυπούσε μην τυχόν και δεν περάσει.
    Έτσι για την ιστορία ο εργοδότης μου έχει ναυτιλιακή εταιρεία.

    • Νάσσια, έχεις τόσο δίκιο. Καταλαβαίνω όλα όσα λες, δεν υποστήριξα ποτέ ότι τα καμμένα κτίρια είναι πιο σημαντικά από τα καμμένα όνειρα. Μπορώ να καταλάβω τον θυμό σου ή τουλάχιστον να προσπαθήσω, γιατί είμαι σίγουρη πως κανείς δεν μπορεί να βρεθεί απόλυτα στην θέση κάποιου άλλου. Μιλάω για την όμορφη πόλη με την νοσταλγία του μετανάστη, όχι γιατί θεωρώ ότι είναι πιο σημαντικό από τα άλλα προβλήματα και τους λόγους που έβγαλαν όλο αυτόν τον κόσμο στους δρόμους. Και από την ασφάλεια της απόστασής μου έχω την πολυτέλεια να σκέφτομαι ότι οι καταστροφές δεν ταϊζουν κανέναν άνεργο, ούτε στεγάζουν κανέναν άστεγο, ίσα ίσα σπαταλούν δημόσια κονδύλια που θα μπορούσαν να πάνε σε καταφύγια κι επιδόματα. Αλλά αυτό είναι μόνο η δική μου εξ’ αποστάσεως γνώμη. Εσύ όμως που τα έζησες από κοντά δικαιούσαι να έχεις διαφορετική οπτική. Κι ευχαριστώ που την μοιράζεσαι μαζί μου, γιατί τελικά δεν υπάρχει πιο έγκυρη πηγή από τους αυτόπτες μάρτυρες.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s