εν τω μεταξύ

μιλάω με τον μπαμπά μου στο skype και η αισιοδοξία του είναι το αντίδοτο στον κυνισμό μου, ενώ έχει αποχαιρετήσει τα 3/4 της σύνταξής του με βεβαιώνει πως θα την ξαναχτίσουμε την Ελλάδα, καλύτερη και ομορφότερη και μέχρι το καλοκαίρι του 2013 που θα ξαναβρεθούμε στην Αθήνα, όλα θα έχουν βελτιωθεί. Με κλείνει γιατί έχει να βγει στον κήπο να κόψει τριαντάφυλλα για την μαμά μου, δεν υπάρχουν χρήματα για ανθοδέσμες-υπερπαραγωγή, αλλά πιστεύει πως αυτή που θα φτιάξει θα είναι η πιο όμορφη του κόσμου. Από μέσα μου σκέφτομαι who are you?, γιατί ο πρώην αεροπόρος 65χρονος πατέρας μου δεν είσαι, και μετά σκέφτομαι πως αυτή είναι η σωστή αντιμετώπιση, η αισιοδοξία, η πίστη πως στις εκλογές σε μερικές εβδομάδες όλοι θα κάνουν το καθήκον τους και με δουλειά και σοβαρότητα η χώρα θα επιστρέψει στο μεγαλείο του 2004, κάθε δρόμος κι ένα γλέντι, χωρίς τις σπατάλες ίσως του 2004, αλλά με την ίδια σιγουριά πως ζούμε στην πιο ωραία χώρα του κόσμου. Η οποία μπορεί να μην είναι χώρα-υπερπαραγωγή, αλλά θα την έχουμε φτιάξει με τα χεράκια μας.

7 Comments

Filed under Athens story

7 responses to “εν τω μεταξύ

  1. mystickland

    Πόσο συμφωνώ με το μπαμπά σου..Θέλει δύναμη,πολύ κόπο και δουλειά για να χτίσουμε απο το μηδέν,μια Ελλάδα, όπως την έχουμε φανταστεί..
    Και πρέπει να το κάνουμε, αντλώντας ενέργεια, ο ένας απο τον άλλο!!
    Μακάρι να τα καταφέρουμε!!

    • Θα τα καταφέρουμε, αν έχει τόση ενέργεια ένας άνθρωπος 65 χρονών, εμείς δεν έχουμε καμιά δικαιολογία!

  2. ξένια

    Πότε έχουμε εκλογές;

  3. A

    Είναι ακόμη πιο ωραίο όταν η αισιοδοξία βγαίνει τόσο φυσικά! Οι περισσότεροι αισιόδοξοι πια έχουν πέσει στη μάχη. Για να μη σου πω ότι επιβάλλεται να μην είσαι, γιατί οι γύρω σου θεωρούν ότι δεν ξέρεις τι σου γίνεται. Άσε δε την ερώτηση “πως πάνε οι δουλειές” που δεν ξέρω πλέον πως να απαντήσω. Να πω αυτό που όλοι περιμένουν, “άστα, χάλια, παλεύουμε για να μας τα τρώει το κράτος” για να νιώσουν την ταύτιση και να αρχίσει μια συζήτηση του τύπου “πέφτω να πεθάνω τώρα”. Ή να πω την αλήθεια, ότι υπάρχει μια μικρή άνοδος από πέρυσι και να γουρλώνουν τα μάτια προσπαθώντας να εξηγήσουν το φαινόμενο, κοιτώντας σε ταυτόχρονα με δυσπιστία, γιατί – καλά δε βλέπεις τηλεόραση? – αύριο χρεοκοπείς και δεν το ξέρεις. Συνήθως, λοιπόν, απαντάω “Καλά” με μια τεράστια τελεία για να μη συνεχιστεί η συζήτηση.

    Πολλά είπα. Το συμπέρασμα είναι Μπράβο Πατέρα!

    • Σε καταλαβαίνω! Κι εγώ δυσκολεύομαι να απαντήσω χαρούμενα όταν έχω μια καλή μέρα και μιλάω με ανθρώπους στην Αθήνα. Σχεδόν νιώθω τύψεις αν κάτι μου πάει καλά και θέλω να το μοιραστώ. Αλλά πρέπει να κρατήσεις το οχυρό της αισιοδοξίας. Μην τους αφήσεις να νικήσουν!
      Πολλούς αγωνιστικούς χαιρετισμούς.

  4. A

    Να μη νιώθεις καθόλου τύψεις!!! Είναι υπέροχο να βλέπεις ευτυχισμένους ή έστω χαρούμενους ανθρώπους! Και ακόμη περισσότερο αν είναι δικοί σου άνθρωποι. Άσε σου λέω, το έχω πάρει πολύ προσωπικά, χαμογελάω σε ανθρώπους περισσότερο από ποτέ! Και συνήθως πιάνει (όταν βέβαια δεν πιάνει θέλω να τους ρίξω σφαλιάρα απεγνωσμένα, αλλά δεν παίζει κανένα ρόλο). Μοιράσου την ευτυχία-χαρά σου ελεύθερα. Αν όχι όλοι, οι περισσότεροι θα σκάσουν ένα χαμογελάκι (τουλάχιστον).

    Και λέγοντας όλα αυτά, μας εύχομαι να υπάρχει κάποιος να μας τα θυμίζει όταν έχουμε τις μαύρες μας.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s