Δευτέρα καλή, μόνο η Καθαρή

εσύ που ξέρεις πόσο μισώ τις Δευτέρες, καταλαβαίνεις πως η μοναδική Δευτέρα που θα μπορούσα να συρθώ από το κρεβάτι μου με σχετικά καλή διάθεση είναι η Καθαρά, με διπλό δέλεαρ την αργία και τα μύδια που είναι το αγαπημένο μου φαγητό έβερ. Αλλά η ξενιτιά μου την πήρε κι αυτήν την χαρά, αυτήν την χαρά να έχω μια Δευτέρα τον χρόνο που μπορεί να συμπαθήσω, μόνο με έστειλε εδώ στους άπιστους που άφησαν ολόκληρο καρναβάλι να περάσει χωρίς να κρεμάσουν μια νέον μάσκα στα φανάρια, χωρίς να πετάξουν μια σερπαντίντα στις πλατείες, χωρίς να βρεθεί ένας χριστιανός να με χτυπήσει στο κεφάλι με το made in china πλαστικό σφυρί που κάνει τον πιο εκνευριστικό θόρυβο του κόσμου. Και όχι μόνο δεν είδα ούτε έναν επίσημο καρνάβαλο (γιατί ανεπίσημους είδα πολλούς), αλλά δεν έληξε και όλο αυτό το πανηγύρι με τις καρκινογόνες πλαστικές μάσκες στο πιο αγαπημένο τραπέζι, το τραπέζι με τα θαλασσινά και τις λαγάνες.

Δύσκολη η ζωή του μετανάστη φίλε μου, δύσκολη, σχεδόν ανυπόφορη. Γι’ αυτό σου έχω ένα δωράκι, την animated ταινία μικρού μήκους που πήρε το όσκαρ εχθές, έτσι για να χαμογελάσει το χειλάκι σου:

Leave a comment

Filed under Homesickness and other maladies, Random days and nights

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s