indie scholar ακούω

Δεν σου έχω γράψει μέρες φίλη γιατί είμαι εκδρομή, εδώ στην πανεπιστημιούπολη του Brown στο Rhode Island. Αν αναρωτιέσαι τι κάνω εδώ, με απογοητεύεις, έπρεπε ήδη να το μαντέψεις: Συνέδριο. Όχι δικό μου καλέ, του Συζύγου, ναι, ναι, παρουσιάζει κι ένα paper το οποίο μου έχει διαβάσει πάνω από 20 φορές, αν ξεχάσει καμιά λέξη εκεί πάνω στο έδρανο θα μπορώ άνετα να του το ψιθυρίσω από την πρώτη σειρά, σαν τις μάνες που κάθονται στις σχολικές εορτές και λένε όλο το ποίημα μαζί με τα παιδιά τους, απ’ έξω το ξέρω. Το μυστικό εδώ είναι ότι μου προτείνει -όλως τυχαίως- να διαβάσω τα βιβλία που πρόκειται να αναλύσει και μετά με παγιδεύει, γιατί όσο να πεις, σ’ ενδιαφέρει μια συγκριτική ανάλυση μετά, έστω και για εγκυκλοπαιδική χρήση.

Βιβλίο όμως είπα και θυμήθηκα, ο βασικός λόγος που ήρθα εδώ μαζί του, είναι γιατί θέλω να εξερευνήσω το campus και να με φανταστώ για λίγο μέσα στο βιβλίο του Ευγενίδη The Marriage Plot, που με είχε κακομάθει, όλο για το Michigan και το Detroit έγραφε, κοντοχωριανοί σου λέω, τώρα το απομάκρυνε τον τόπο του εγκλήματος και τι να κάνω, πήρα τους δρόμους κι ήρθα εδώ για επιτόπια έρευνα στο Brown.

Ενίοτε μπαινοβγαίνω και σε πάνελ, όλη μέρα έχει ομιλίες, σε 4-5 διαφορετικά κτίρια, διαλέγεις και παίρνεις, εγώ τις διαλέγω στην τύχη, μία για τους Αλβανούς μοντερνιστές που χρησιμοποίησαν όλους τους συμβολισμούς του Καβάφη –αφού έπεσε το καθεστώς και ήρθαν σε επαφή επιτέλους με την ποίησή του και την αγάπησαν, μία για τον μαγικό ρεαλισμό και το Τούρκικο μυθιστόρημα Dear Shameless Death, δεν βαριέμαι καθόλου.

Ίσα ίσα έχω περισσότερο ελεύθερο χρόνο απ’ ότι περίμενα, γιατί εκτός από το να υποκρίνομαι ότι ζω μέσα σε βιβλίο του Τζέφρι Ευγενίδη, ο άλλος μου στόχος για το συγκεκριμένο ταξίδι ήταν να εντοπίσω την φοιτήτρια Emma Watson και να βγάλω μια φωτογραφία μαζί της, ξέρεις από αυτές που αγκαλιάζεις τον σελέμπριτι και εκείνος χαμογελάει μηχανικά με παγωμένα μάτια. Αλλά η καριέρα μου σαν stalker τελείωσε άδοξα όταν με πληροφόρησαν πως η Έμα, πήρε μεταγραφή, δεν την σήκωσε το Brown, κάθε φορά λέει που ήθελε να πει την γνώμη της στην τάξη, όλοι ψιθύριζαν “way to go Hermione” και άλλα τέτοια ανώριμα, κι έτσι πήγε στο μόνο μέρος που όλοι πάσχουν από το Σύνδρομο του Θεού και έχουν μεγαλύτερο ego από σένα την A-lister για να ασχοληθούν μαζί σου, στο NYU.

Κατά τα άλλα ωραία περνάμε εδώ στην εξοχή, τα ξέρεις τώρα τα αμερικάνικα πανεπιστήμια, όλο ωραία κτίρια και γκαζόν, αλλά στο Brown ζεις και την εμπειρία του Ivy League κι έτσι όταν πας να τσιμπήσεις από τους δίσκους με τα δωρεάν μάφιν στο μπραντς, η χαρτοπετσέτα σου θα έχει τυπωμένο το θυρεό με δόξα και τιμή. Παντού το περήφανο λογότυπο, όπου κι αν κοιτάξεις, σαν φεστιβάλ με σπόνσορα την κοκακόλα ένα πράγμα, φοβάμαι πως στην έξοδο να με μαρκάρουν κι εμένα στο μπράτσο.

Ωστόσο, νομίζω πως το κλίμα εδώ στο Brown με σηκώνει, έμαθα πως υπάρχει ένας όρος “independent scholar” σου λέει και μου ακούγεται πολύ ωραίο, σαν κι εμένα είναι κι αυτοί, δεν ανήκουν σε κανένα πανεπιστήμιο, αλλά συμμετέχουν στα συνέδρια, βέβαια, εκείνοι στρώνονται και καταθέτουν και papers και κάνουν παρουσιάσεις, οπότε οι ομοιότητές μας σταματούν στο γεγονός ότι δεν έχουμε να σηκωθούμε πρωί για μάθημα, οπότε αποφάσισα πως εγώ είμαι indie scholar, ένα καινούργιο είδος που πάει από ομιλία σε ομιλία και κρατάει σημειώσεις μόνο για προσωπική χρήση και φεύγει μασουλώντας μάφιν στο ηλιοβασίλεμμα χωρίς να αφήνει ίχνη πίσω του.

Κατά τα άλλα, έχω ερωτευτεί ένα ροζ σπίτι δίπλα στο campus και από εκείνη την ώρα πρήζω τον Σύζυγο να έρθει να διδάξει εδώ στο μέλλον κι έτσι να πραγματοποιηθεί έναι παιδικό μου όνειρο, να ζω μέσα σ’ ένα ζαχαρωτό.

2 Comments

Filed under Back to school, Mr. Right, Reading, Traveling around the world

2 responses to “indie scholar ακούω

  1. natalia

    Αστεία αστεία εμένα το indie scholar μου ακούγεται καταπλητικό! Συμμετέχεις σε όσες διαλέξεις θέλεις, χωρίς το άγχος των εξετάσεων ή των εργασιών. Χώρια που αποφασίζεις ελεύθερα για το τι θα ακούσεις , με αποκλειστικό γνώμονα τα ενδιαφεροντά σου και μόνο! Δεν το κάνεις μόνο απο υποχρέωση για να πάρεις το πτυχίο. Εγώ ειλικρινά σε ζηλεύω!

  2. Χωρίς άγχος και χωρίς πρωινό ξύπνημα (το πιο σημαντικό!). Ναι, πάντα ονειρευόμουν ένα τέτοιο χόμπι και να τώρα που τα κατάφερα.🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s