εν τω μεταξύ

δεν ξέρω αν σου έχει συμβεί ποτέ να σε επηρεάζει τόσο πολύ ένα βιβλίο που διαβάζεις που να συμμερίζεσαι, για παράδειγμα, την ναυτία του πρωταγωνιστή, κανονικά, με το ταβάνι να γυρίζει και όλο το σετ λέμε.

Μου συνέβη όταν διάβαζα μια συλλογή του Μπουκόφσκι, αλλά δεν έδωσα σημασία τότε, δεδομένου ότι ζούσα στο Λος Άντζελες και ξυπνούσα περίπου με τα ίδια χανγκόβερ όπως ο πρωταγωνιστής, οπότε δεν με πείραζε, ήμουν στο κλίμα ένα πράγμα.

Και τώρα έχω πάλι έναν αφηγητή που μισεί τα πάντα γύρω του και τι να κάνω στραβομουτσουνιάζω κι εγώ από σελίδα σε σελίδα, έρχεται η Nausea και δεν φεύγει ακόμα και όταν το κλείσω και πιάσω ένα People έτσι για να πάνε τα φαρμάκια κάτω.

Να αυτό ήθελα να μοιραστώ μαζί σου, σαν την περίεργη διαπίστωση της εβδομάδας.

Αλλά τώρα που μιλάμε για βιβλία, ήθελα να σου θυμίσω να ρίξεις στην βαλίτσα σου και το μυθιστόρημα της Ναταλίας μας, Green Shore στα εγγλέζικα ή Το πράσινο ακρογιάλι της πατρίδας (ναι, ναι ο τίτλος είναι Καρυωτάκης, καλά το εντόπισες) από τις εκδόσεις Πατάκη στο πιο ελληνικό του, γιατί θα σου αρέσει. Και γιατί θα ταυτιστείς με τους χαρακτήρες τόσο πολύ που θα το ξεκινήσεις στην ξαπλώστρα και θα προτιμήσεις να μείνεις εκεί και να διαβάζεις παρά να μεταφερθείς στο μπιτς μπαρ –ναι, τόσο ωραίο λέμε.

Leave a comment

Filed under Bookworming

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s