φορτισμένες μπαταρίες και άλλα κλισέ

πλησιάζουν οι μέρες που θα ακούσεις το πρώτο “καλό χειμώνα” και θα βιαιοπραγήσεις (έστω στην φαντασία σου) εναντίον του ιερόσυλου που θα το ξεστομίσει, νομίζοντας ότι είναι και ευχή. Μάλλον είναι ο ίδιος που θα ρωτήσει αν “φόρτισες τις μπαταρίες σου” και αν “είσαι έτοιμος για την καινούργια σχολική χρονιά”. Υποπτεύομαι ότι αυτοί είναι οι άνθρωποι που πάνε σχεδόν με κέφι στην δουλειά τους τις Δευτέρες πρωί πρωί –για να ξεκινήσει καλά η εβδομάδα– ενώ όλοι εμείς κάνουμε σενάρια και διαπραγματεύσεις στο κρεβάτι μπας και μπορέσουμε να πάρουμε ρεπό.

Δεν θα σου πω ψέματα, αυτό είναι το αγαπημένο μου σημείο του καλοκαιριού. Καταρχήν γιατί είναι ΑΚΟΜΑ καλοκαίρι (τ’ ακούς εσύ Δευτερολάγνε;). Κατά δεύτερον, γιατί σου έχει περάσει η πρώτη μανία να τα προλάβεις όλα, έχεις καεί και γιαουρτωθεί αρκετές φορές ώστε να φτιάξεις το σωστό χρώμα, έχεις ήδη κολυμπήσει/μεθύσει/ταλαιπωρηθεί αρκετά ώστε να αποφασίσεις πώς θέλεις πραγματικά να περάσεις τον υπόλοιπο Αύγουστο. Κι έτσι κάπως καταλήγεις στο πιο ωραίο καφέ, με το πιο ωραίο βιβλίο και την παρέα που θα έπρεπε να έχεις από τις αρχές. Ρίχνεις και μια ριγέ ζακέτα το βράδυ στους ώμους και ανατριχιάζεις από ευχαρίστηση που πέρασε ο καύσωνας.

Τώρα, αυτές τις αγαπημένες μέρες του Αυγούστου, είναι και τα γενέθλιά μου, ξέρεις η μέρα των γλυκών και των ευχών και των αποφάσεων, η μέρα που δηλώνει πανηγυρικά ότι επέζησα επιτυχώς ακόμα ένα χρόνο σ’ αυτόν τον πλανήτη, η μέρα που μπορώ να είμαι όσο παρτάκιας θέλω και να έχω κάθε καλή δικαιολογία.

Από τότε που μετακόμισα στο Ann Arbor, βρήκα ακόμα ένα λόγο να αγαπώ αυτές τις τελευταίες εβδομάδες του Αυγούστου: επιστρέφουν οι φίλοι από τις καλοκαιρινές τους έρευνες ανά τον κόσμο και δεν έχουν αρχίσει ακόμα τα μαθήματα, οπότε περνάμε όλες μας τις μέρες με καφέδες και βόλτες και ψώνια, με κουβέντες και γέλια, ξέρεις σαν κανονικοί άνθρωποι. Δηλαδή εγώ παραμένω κανονικός άνθρωπος και τον υπόλοιπο χρόνο, αυτοί μετατρέπονται σε ακαδημαϊκά γκόλουμ μόλις πάει 1η Σεπτεμβρίου και για να τους τραβήξεις την προσοχή σε μια οποιδήποτε στιγμή της μέρας, πρέπει να αρπάξεις το βιβλίο που κρατάνε με τα δυο χέρια και να τους το φέρεις στο κεφάλι. Με φόρα.

Α, μιλώντας για βιβλία, πρέπει να σου πω την πιο αστεία σειρά που ανακάλυψα πρόσφατα, εντάξει εσύ μπορεί να την ξέρεις ήδη, αλλά δεν μπορώ να κρατηθώ, θέλω να την μοιραστώ μαζί σου, γιατί μόλις τελείωσα  The Eyre Affair, το πρώτο από τα μυστήρια της Thursday Next και να, θα το ομολογήσω, από την ώρα που το ξεκίνησα, δεν έκανα σχεδόν τίποτα άλλο μέχρι να το τελειώσω, είναι ΤΟΣΟ αστείο και πώς να στο πω, witty, και αν είσαι και λίγο Bronte geek (όχι εγώ, μια φίλη μου), θα το απολαύσεις ακόμα περισσότερο. Γιατί πέρασα τόσα καλοκαίρια χωρίς αυτά τα αριστουργήματα, γιατί λέμε;

 

4 Comments

Filed under Ann Arbor story, Bookworming, Dear diary, Look what I found!

4 responses to “φορτισμένες μπαταρίες και άλλα κλισέ

  1. natalia

    Xρόνια πολλά Γιωτάκι! Δεν ξέρω βέβαια την ακριβή ημερομηνία αλλά αφου γράφεις οτι γεννήθηκες τέλος Αυγούστου μέσα είμαι!

  2. Είσαι ΑΚΡΙΒΩΣ στην ώρα σου, σήμερα είναι τα γενέθλιά μου, σ’ ευχαριστώ πολύυυυ!

    • natalia

      Δεν το πιστεύω οτι έπεσα τόοοσο μέσα!
      Να είσαι πάντα καλά σου εύχομαι και να περιστοιχίζεσαι σ’ όλη σου τη ζωη απο ανθρώπους που αγαπάς και σε αγαπούν πραγματικά!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s