καλώς τα παιδιά

βλέπω παντού πρωτοετείς, γέμισε η πόλη, ήρθαν με όρεξη και φέτος να κατακτήσουν τον κόσμο, φοράνε τα καλά τους και εξερευνούν τα πάντα, βάζουν τα πιο cool μπλουζάκια τους, σηκώνουν τους γιακάδες, σκαρφαλώνουν σε τακούνια και τινάζουν τα μαλλιά τους με σιγουριά, γελάνε δυνατά με τους καινούργιους τους φίλους καθώς κουβαλάνε κρεμάστρες και λαμπατέρ γραφείου πέρα δώθε. Τους βλέπω και τους καμαρώνω, αλλά ξέρω πως μέχρι την μέση του εξαμήνου, εκεί στα πιο κρύα σκοτεινά πρωινά του χειμώνα όλα θα είναι διαφορετικά, τότε θα κυκλοφορούν με τις χοντρές πιτζάμες τους χωσμένες μέσα σε uggs και σκουφιά που θα καλύπτουν τα αυτιά τους, θα σέρνονται χωρίς ίχνος αποφασιστικότητας και τσαμπουκά, τότε θα μισήσουν τα πρωινά και τις δευτέρες με ένα πάθος που δεν θα ξεπεράσουν ποτέ. Και τότε θα τους καμαρώνω ακόμα πιο πολύ, γιατί θα είναι επιτέλους ενήλικες.

Leave a comment

Filed under Ann Arbor story, Back to school

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s