το πακέτο

να προχθές μας περίμενε στο front porch ένα πακέτο από την φίλη και είχε μέσα λουκουμάκια από την Νάξο όπου λιάστηκε στις διακοπές της και ένα CD με φωτογραφίες, από εκείνη την πρωτοχρονιά στην Σύρο, τότε που δεν είχαμε συνδέσει ακόμα τα Χριστούγεννα με χιόνια, αλλά με χειμερινό κολύμπι στο άδειο Δελφίνι.

Και τις κοιτούσαμε με τον Will και μετά κοιταζόμασταν και έπεσε η ερώτηση που και οι δύο τρέμουμε “μήπως κάναμε λάθος που ήρθαμε εδώ;”. Είναι δύσκολο να απαντήσεις φίλε μου, όταν αφήνεις πίσω σου τόσο ωραία ζωή, καλούς φίλους και υπέροχες αναμνήσεις. Ακόμα και μετά το reality check, όταν σου υπενθυμίζεις ότι η καθημερινότητά σου δεν θα ήταν η ίδια με εκείνη του 2009, πολλά πράγματα έχουν αλλάξει πίσω στην Ελλάδα το ξέρω, ακόμα και τότε, υπάρχει αυτή η μικρή αμφιβολία “μήπως κάναμε λάθος τελικά;”

Αλλά, αφού τελείωσε  το CD και κλείσαμε το λάπτοπ και βγήκαμε για την απογευματινή μας βόλτα στο πάρκο εδώ δίπλα, οι αμφιβολίες μας φάνηκαν όλο και πιο μακρινές. Δεν θα έχω ποτέ μια σαφή απάντηση, αλλά θα ξέρω πως η τωρινή μας ζωή με κάνει πολύ ευτυχισμένη. Κι αυτό δεν θα το άλλαζα με τίποτα.

8 Comments

Filed under Homesickness and other maladies

8 responses to “το πακέτο

  1. marianna

    Καθολου λαθος, δε φανταζεσαι ποσο θεριζει η ανεργια εδω, ειδικα στους κατω των 30, στους πτυχιουχους ανθρωπιστικων σχολων αλλα ακομα και σε αυτους που ειχαν καλες δουλειες που ξαφνικα τις χανουν. Και η ΚΟυβα εχει ωραιες παραλιες αλλα δε θα θελες να ζεις εκει ετσι δεν ειναι?

    • Κάθε φορά που θα χρειάζομαι ένα reality check, θα σκέφτομαι την ατάκα σου “Και η Κουβα εχει ωραιες παραλιες αλλα δε θα θελες να ζεις εκει ετσι δεν ειναι?”. Θενξ.

  2. Auti i erotisi telika mou fainetai einai international, de gnorizei synora kai tha se vrei opou kai na’sai. Kai to xeirotero einai oti se vriskei ekei pou de to perimeneis, sta pio mikra, opos ena paketaki loukoumia – poso kairo exo na fao loukoumi, fili. Kales oi anamniseis, akoma kalyteroi oi filoi alla ola auta einai kala giati zoun s’ena sygkekrimeno context, more or less. Adika vasanizesai – to na prospathiseis na ta anaparastiseis i na ta ksanaziseis, de tha’nai to idio. Isos gia ena-dio vradia, alla otan ertheis antimetopi me to poso exei allaksei to context.. Eseis na’ste kala, na ta thymaste kai na xaireste, oxi na sas varainoun. Kalo s.k. kai kalo mina.

    • Καλό μήνα φίλε, χαίρομαι που όλοι οι μετανάστες έχουμε τα ίδια υπαρξιακά, σε όποια ήπειρο και να βρισκόμαστε. Έχεις TOΣΟ δίκιο για το context, είναι αυτό που πρέπει να θυμάμαι συνέχεια.
      Καλή σχολική χρονιά!😀

  3. marianna

    Κοιταξε να δεις, επειδη κανω γενικα μια βολτα στα ποστ σου επειδη ειχα καιρο να σε επισκευθω, σου εχω στειλει ενα προβληματισμο μου σε ενα μεταγενεστερο του παροντος. Βασικα το θεμα ειναι το σε ποια θεση θα βρισκοσουν αν ησουν ακομα Αθηνα. Κυριως σε θεμα καριερας. Γιατι η καθημερινοτητα σου θα ηταν σιγουρα πιο δυσκολη και τα εισοδηματα σου αισθητα λιγοτερα, μιας που δεν εισαι πολιτικος η μεγαλοεπιχειρηματιας. Το ερωτημα ειναι (κυριως σε γυναικες): Ειναι καλυτερα μια ανετη ζωη αλλα στη σκια του αντρα, η ισοτητα στην καριερα αλλα σε μια φτωχη χωρα που καθε μερα γινεται και φτωχοτερη? Διαισθανομαι οτι θα με προβληματισει πολυ στο μελλον αυτο το διλημμα.

    ΥΓ: Βεβαια μπορει αν ησουν Αθηνα να σου χρωσταγε λεφτα το αφεντικο η να σε ειχε απολυσει οποτε ξεχνα το το διλημμα, μια χαρα εισαι ως φριλανσερ και στην τελικη, εισαι σε μια χωρα που προσφερει πολλες ευκαιριες σε ολους.

    • Νομίζω πως το ξεκινάς από λάθος βάση το δίλημμά σου, παίρνεις ως δεδομένο ότι στο εξωτερικό ζεις “στην σκιά του άντρα” ενώ στην Ελλάδα έχεις ισότητα (σ’ αυτό το σημείο πρέπει να μου επιτρέψεις ένα πικρό γέλιο, γιατί στην δημοσιογραφία μόνο ισότητα δεν υπάρχει στα δυο φύλα). Νομίζω ότι δεν εξαρτάται τόσο από τον γεωγραφικό μήκος και πλάτος, αλλά από τον άνθρωπο. Αν θέλεις μπορείς να αποκτήσεις καριέρα και ζωή και φίλους όπου κι αν βρεθείς –με πολλή περισσότερη προσπάθεια μακριά από τα κεκτημένα σου βέβαια, αλλά δεν είσαι υποχρεωμένη να ζεις στην σκιά κανενός. Καμία από τις φίλες μου που μετανάστευσε με τον/την σύντροφό της δεν κατέληξε να ζει στην σκιά του/της, όλες έχτισαν μια καινούργια καθημερινότητα στην καινούργια τους πόλη. Πάντα στο χέρι σου είναι.

  4. marianna

    (Το κακο ειναι οτι πολλες Ελληνιδες εχουμε κανει ανθρωπιστικες σπουδες που στο εξωτερικο δεν εχουν ζητηση, γι αυτο ακουω πολλες κοπελες να εχουν μεινει τουλαχιστον προσωρινα στα μετοπισθεν ακολουθωντας το συζυγο σε καποια αλλη χωρα)

    • Κοίτα, οι ανθρωπιστικές σπουδές δεν έχουν ζήτηση πουθενά πια –ούτε καν μέσα στην ακαδημία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς να ανοίξεις το μυαλό σου σε μια καινούργια καριέρα, κάτι διαφορετικό, ακόμα και αν δεις στην πορεία ότι δεν σου ταιριάζει και δοκιμάσεις κάτι άλλο. Είναι σοκαριστικό το να αφήνεις μια ρουτίνα πίσω σου και νομίζεις πως όλα είναι πιο δύσκολα εκεί που βρέθηκες, αλλά αν πραγματικά θέλεις να προχωρήσεις, οι ευκαιρίες είναι πολλές. Δεν μπορώ να φανταστώ μια γυναίκα που είναι αποφασισμένη να προχωρήσει, να μένει στο μετόπισθεν για πολύ!.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s