ιστορίες βαγονιών

η φίλη πίνει κόκκινο κρασί κι εγώ ντικάφ και μιλάμε, δεν έχει σημασία τι λέμε, δεν έχει καν σημασία πότε μιλήσαμε τελευταία φορά, κουτσομπολεύουμε και γελάμε και προτείνουμε ταινίες και αναλύουμε τα καλά του swaddling, της δείχνω το καινούργιο μου κούρεμα στην κάμερα, λες και μοιραζόμαστε το ίδιο τραπεζάκι και βλεπόμαστε κάθε μέρα και πιάνουμε την κουβέντα από εκεί που την αφήσαμε πριν λίγο, είναι τόσο ωραία αυτή η αίσθηση, κλείνω το skype και νιώθω ότι μόλις επέστρεψα από βόλτα στην Αθήνα.

Χωρίς τα κακώς κείμενα της Αθήνας.

Best of both worlds, όπως λένε σε άπταιστα εγκλέζικα στο χωριό μου, λίγο πριν βουτήξουν το σούσι τους στη σόγια και το καταβροχθίσουν με απόλαυση.

Εν τω μεταξύ, ήθελα να βγω πάλι στην γειτονιά να φωτογραφίσω στολισμούς με μάγισσες και κολοκύθες με φόντο τα κόκκινα φύλλα για σένα, αλλά να, μία με τη βροχή, μία με την Κυριακάτικη τεμπελιά, δεν τα κατάφερα. Θέλω όμως να σε βάλω στο κλίμα του halloween, γι’ αυτό μπες να διαβάσεις για το Parade του West Hollywood, απ’ το οποίο ακόμα αναρρώνουμε με την Sol, δεν ξέρω τι να σου πρωτοπώ γι’ αυτή τη νύχτα. Όχι τίποτα άλλο, αλλά σε λίγο θα έχω και παιδί και πρέπει να αρχίσω τις λογοκρισίες (που είναι και της μόδας), άντε να τον μαζέψω όταν μεγαλώσει με το γνωστό λογύδριο “εγώ στην ηλικία σου”, αν έχει αποδείξεις ότι εγώ στην ηλικία του έκανα όλα όσα μου είχαν απαγορέψει οι γονείς μου, όλα όσα φοβόντουσαν και μερικά που δεν τα είχαν σκεφτεί καν.

Δεν βγήκα για φωτογραφήσεις φίλε μου, αλλά να έμεινα μέσα με μια κούπα σοκολάτα και τους στίχους του Ναζίμ Χικμέτ, ταξιδεύουμε μαζί με το Ανατόλια Εξπρές και τι να σου πω, με το ζόρι κρατιέμαι να μην μπω σε ένα τρένο και να αρχίσω τις άσκοπες διαδρομές, μόνο και μόνο για να παρατηρώ τον κόσμο γύρω μου.

Αυτή ήταν και η αγαπημένη μας ασχολία με τον Mr. Right όταν πρωτογνωριστήκαμε, ταξιδεύαμε και φτιάχναμε ιστορίες για τους συνεπιβάτες μας, αχ, πόσο ανυπομονώ για τον επόμενο χρόνο μας στην από εκεί πλευρά του Ατλαντικού, αν όλα πάνε καλά θα είμαστε εκεί, μαζί σου, για πολλούς μήνες, να τριγυρνάμε σε τρένα και πλοία, με τον μικρό άνθρωπο στην μέση.

Leave a comment

Filed under Bookworming, Friends connection, Homesickness and other maladies, Mr. Right, Reading

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s