η ζωή είναι ωραία και άλλα τέτοια

στο στρογγυλό τραπέζι του εστιατορίου, οι τέσσερις φίλες και ο μικρός άνθρωπος μασουλάνε από διάφορα πιάτα του κυριακάτικου brunch και πίνουν σαμπάνια. Γιορτάζουμε γενέθλια, επικείμενες αναχωρήσεις, το γεγονός ότι ήρθε η άνοιξη επιτέλους. Tο Candy Dancer είναι το καινούργιο αγαπημένο μου μέρος πάνω στη γη, ζει μέσα στον ιστορικό σταθμό του τρένου, έχει όλες αυτές τις λεπτομέρειες που κράτησαν στην αναπαλαίωση και όταν περνάει το τρένο δίπλα ακριβώς από τις τεράστιες τζαμαρίες του, όλοι χειροκροτούν. Και θα στο πω, μου αρέσει πολύ η ιδέα του μπουφέ, γιατί ποτέ δεν μπορώ να αποφασίσω τι θέλω, γλυκό ή αλμυρό, φρούτο ή γλυκό, αυγά benedict ή ομελέτα, κι εκεί δεν χρειάζεται να δεσμευτώ βρε παιδί μου, όλα στο πιάτο σε μικρές γωνίτσες και στη μέση ο ανανάς.

Επιστρέφοντας στο κέντρο από το Kerrytown, εκεί στην ανηφόρα που σου κόβει την ανάσα, μαζεύω όλες τις δυνάμεις μου για ν’ ανακοινώσω στη φίλη ότι είμαι τρομερά ευτυχισμένη, ότι η ζωή είναι ωραία και άλλα τέτοια που τα αποφασίζεις κυρίως μετά από ένα καλό γεύμα, αλκοόλ και ένα ποτάμι φρέσκου καφέ. Κι εκείνη δεν μου χαλάει χατήρι, συμφωνεί, καθώς μπαινοβγαίνουμε στα μαγαζιά και ξαναπερνάμε από το Literati, το καινούργιο βιβλιοπωλείο, να τους πούμε πόσο τους αγαπάμε και πόσο χαιρόμαστε που ήρθαν εδώ,  και καθώς πλησιάζουμε την Main St παρατηρούμε ότι ένα ανησυχητικά μεγάλο ποσοστό περαστικών, ακόμα και για το Ann Arbor του “come as you are” και του “προςθεού be yourself”, να κυκλοφορεί με γελοία καπέλα και ρούχα, τα παιδιά έχουν μεταμορφωθεί σε ρομποτάκια με τη βοήθεια χαρτόκουτων, και ο δρόμος έχει κλείσει για τα αυτοκίνητα, ετοιμάζουν ένα είδος παρέλασης. Ε, δεν είναι να το χάσουμε, βρίσκουμε το πιο ωραίο τραπεζάκι στο μπαλκόνι του Felix και καθόμαστε με τη φίλη στην πρώτη γραμμή των γεγονότων και ενώ μοιραζόμαστε ένα cheesecake παίρνουμε μέρος στο πρώτο μας Festifool, με τις τεράστιες μαριονέτες να περνάνε πάνω κάτω και όλοι να χειροκροτούν σε ένα σύννεφο από μπουρμπουλήθρες, ενώ η μουσική, ο κόσμος και τα παιδάκια με τα πολύχρωμα ρούχα έκαναν τον Μικρό Άνθρωπο να τσιρίζει από ευτυχία. Και κοιταζόμαστε με τεράστια χαμόγελα γι’ αυτό το αναπάντεχο, εμείς στα σπίτια μας πηγαίναμε και να που το απόγευμά μας γέμισε από μουσική και art performances και γέλια και είναι ένας από τους λόγους που αγαπώ αυτό το μέρος, συνέχεια οργανώνεται κάτι, blink and you miss it, κάθε μέρα και μια έκπληξη. Ειδικά την άνοιξη. Γιατί κι εσύ αν είχες επιβιώσει ΑΥΤΟΝ τον χειμώνα, στους δρόμους θα ήσουν τώρα με ένα τεράστιο καπέλο του Dr. Seuss να χορεύεις με τα χέρια ψηλά από την χαρά σου που ξεπαγώσαμε.

ποια κυριακάτικη μελαγχολία, γύρισα στο σπίτι χοροπηδώντας, μ’ έναν Μικρό Άνθρωπο που για να επεξεργαστεί όλα αυτά τα καινούργια χρώματα, εικόνες και ήχους έπεσε ξερός για ύπνο, κι ορκίστηκα στον Σύζυγο που είχε κλειστεί στο σπίτι μελετώντας, ότι ζούμε στην πιο ωραία πόλη του κόσμου. Toυς λόγους, τους έχουν βάλει άλλοι σε αλφαβητική σειρά μάλιστα, αλλά θα σου προσθέσω έναν ακόμα, το τμήμα νεοελληνικών σπουδών εδώ που μας κάνει τόσο περήφανους.

και σήμερα Δευτέρα (να μην τα ξαναλέμε πόσο τη μισούμε) έχω ξυπνήσει σχεδόν με κέφι κι ετοιμάζω τον μικρό άνθρωπο για μια επίσκεψη στη δημόσια βιβλιοθήκη, όπου διαβάζουν ιστορίες και λένε τραγουδάκια για τα μωρά, ενώ οι μαμάδες πίνουν καφέ κι ευχαριστούν τους διοργανωτές από τα βάθη της ψυχής τους.

 

7 Comments

Filed under Ann Arbor story, Friends connection

7 responses to “η ζωή είναι ωραία και άλλα τέτοια

  1. A

    Ααααααα είναι Gandy και όχι Candy όπως ακουγόταν… τώρα εξηγείται!!!

    Καλά, τι ωραία, κάθε μέρα και κάτι καινούργιο! Αναρωτιέμαι τι θα βρίσκεις εδώ για να εντυπωσιάζεις συνεχώς τον Μικρό Άνθρωπο… Αλλά να μου πεις.. θα είναι πολύ απασχολημένος να γνωρίζει κόσμο!!

  2. Η εν λογω φίλη

    Φίλη, τελικά τις ωραιότερες στιγμές τις έχουμε περάσει εκεί που δεν το περιμένουμε!!!!! Να μου φιλήσεις τον Μικρό Κύριο Ντάρσυ!

  3. Για μένα θα είναι πάντα Candy Dancer.
    Καλέ ναι, στην Ελλάδα έχουμε να τον συστήσουμε σε ολόκληρη τη ΖΩΗ που αφήσαμε πίσω: φίλους, συγγενείς, μέρη, αγαπημένα στέκια, γραφεία, το διαμέρισμά μας, overdose πληροφοριών θα πάθει.

    • A

      Φαντάζομαι ότι θυμάσαι με τι επιμονή υποστηρίζαμε ότι μαγαζί με όνομα Candy Dancer ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να είναι εστιατόριο…

      Anyways, τυχερός μίνι άνθρωπος λέμε!!!

      • Ακόμα θα το υποστηρίζω μπροστά στον φίλο που δεν έβρισκε το δίκιο του με τίποτα. Είμαστε καλή ομάδα, γιατί δεν είσα εδώ τώωωωωρα;

  4. A

    Αααααχχχχχ…. – είπε εκείνη με νοσταλγία και παράπονο μαζί

  5. H ζωή είναι όχι απλά ωραία, μα υπέροχη, με την οπτική που την παρουσιάζεις! Έχω καταλήξει πλέον! Όλα είναι θέμα της ματιάς που ρίχνεις στα πράγματα, στις καταστάσεις, στους ανθρώπους!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s