in awe

στο δημαρχείο του Νέου Ηρακλείου είμαι έτοιμη να περάσω πάνω από το τζάμι του γκισέ και να φιλήσω σταυρωτά την υπάλληλο. Είμαστε στο τμήμα αλλοδαπών φίλη και έχουν άλλαξει τα πάντα: μεταφέρθηκε από το υπόγειο στον δεύτερο όροφο, έφυγε ο Αγενής Γέρος που πληκτρολογούσε με το ένα δάχτυλο διστακτικά και προκαλούσε ουρές απεγνωσμένων μπροστά από το γραφείο του, έφυγαν οι Αγενείς Κότες που δεν άνοιγαν καν τους υπολογιστές τους, μόνο μιλούσαν υποτιμητικά σε κάθε φουκαρά που τις ενοχλούσε με ερωτήσεις, αντικαταστάθηκαν οι πιο απαράδεκτοι δημόσιοι υπάλληλοι που έχω δει ποτέ, με τους πιο ευγενικούς του κόσμου. Είναι τρία νέα παιδιά, ευγενικά, μιλάνε ελληνικά αργά και καθαρά και, εχέμ, ξέρεις, κάνουν την δουλειά τους.

Φεύγοντας τους είπα ότι είναι πολύ καλοί κι ευγενικοί και τους ευχαριστούμε, εδώ σκέφτομαι να πάω με γλυκά την επόμενη φορά, μια σπιτική σπανακόπιτα, κάτι.

Είδα κι άλλα θετικά φίλη, ήρθα με τον φόβο του καθημερινού καβγά (όπως αυτόν που έριξα στον σταθμό του τρένου όταν μου πρότειναν να κατέβω με το καροτσάκι του μωρού από τις κυλιόμενες γιατί δεν ξέρουν πότε θα έρθει ο ηλεκτρολόγος για να φτιάξει τον ανελκυστήρα), αλλά δεν χρειάζεται, φυσάει καινούργιος αέρας στα γραφεία με τους γκρι τεράστιους υπολογιστές, ακόμα και όταν σου ζητάνε τα πάντα σε διπλές φωτοτυπίες χαμογελάς, γιατί τέλος πάντων τι ήθελες, κάποιον να στις ζητήσει γλυκά ήθελες.

Η ζωή μας είναι πλέον μια ατελείωτη ουρά σε δημόσιες υπηρεσίες και προξενεία, κάποια μέρα θα σου πω για εκείνη την Γεωργιανή που έβρισε την  υπάλληλο στο Τούρκικο Προξενείο, υποστηρίζοντας ότι θα το βρει από τον Θεό, γιατί αυτή είναι Χριστιανή και η άλλη Μουσουλμάνα και γι’ αυτό θα πάει στον διάολο.

Σε περίπτωση που αναρωτιέσαι, δεν ξέρω πού θα πάνε οι αγνωστικιστές και οι άθεοι, οι βουδιστές και οι ινδουιστές, δεν έμεινε αρκετή ώρα η Εξοργισμένη Χριστιανή να μας στείλει όλους εκεί όπου ανήκουμε, μείναμε χωρίς προορισμό, ίσως το μάθω στον επόμενο διπλωματικό τσαμπουκά.

Κατά τα άλλα, ωραίο το γκρικ σάμερ ρε φίλη, ωραία και η Αθήνα, ωραίες και οι Αθηναίες, βλέπω κορίτσια με κόκκινα κραγιόν και φορέματα στο μετρό και στα μπαρ και θέλω να τις φτύσω μην τις ματιάσω, ξεπλύθηκε αυτή η μπουζουκοαισθητική όσο έλειπα, τόσο περήφανη για την νέα γενιά δεν είχα νιώσει ποτέ.

όχι μπράβο, μόνο καλά πράγματα έχω να πω σήμερα.

 

 

3 Comments

Filed under Athens story

3 responses to “in awe

  1. Να έρχεσαι πιο συχνά, λοιπόν, φίλη, να απολαμβάνεις τις βελτιώσεις και τις μικροαλλαγές, ένα βήμα την φορά.. Baby steps αποτελεσματικά! Να ξεπλυθούν οι παλιές στερεότυπες αντιλήψεις και η απαιδεψιά και θα είμαστε μια χαρά!

    • αν λείπεις καιρό τις προσέχεις πιο εύκολα τις αλλαγές, είμαι πολύ περήφανη σου λέω.

      • Έτσι συμβαίνει! Όπως φίλους που έχεις καιρό να αντικρύσεις και όλα τα όμορφα τα παρατηρείς με την πρώτη ματιά, έτσι και στην φίλη πόλη στην πρώτη ανάγνωση οι διαφορές γίνονται αντιληπτές! Είμαι πολύ χαρούμενη, σου λέω!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s