σαμερ ντέιζ

το παθαίνεις κι εσύ αυτό που κοιτάς μια μέρα την ημερομηνία στο iCal εκεί ύπουλα κάτω κάτω στην οθόνη και αναπηδάς επιτόπου στην καρέκλα σου, δεν μπορεί να είναι σωστή, λάθος κάνει η apple όχι εσύ, ΜΑ ΠΟΥ ΠΗΓΕ Ο ΙΟΥΛΙΟΣ;

σε λίγο θ’ ανατωτιέμαι και πού πήγε το καλοκαίρι μου, το ξέρω, το έχω ξαναδοκιμάσει το πιοτό τούτο, ο χρόνος είναι περίεργος τώρα που το μετράω σε mommy years, άλλες μονάδες μέτρησης, άλλη αίσθηση, παράλληλο σύμπαν.

τουλάχιστον φέτος έχω και μια δικαιολογία, φιλοξενήσαμε τους μισούς αμερικάνους τουρίστες που πέρασαν να αφήσουν τα ντόλαρς τους στο μουσείο της Ακρόπολης, δεν υπάρχουν άνθρωποι που να έχουν δουλέψει πιο σκληρά για το μέλλον του τουρισμού.

Και οι φίλοι μας νομίζουν ότι τους κάνουμε χάρη που τους ξεναγούμε, αλλά δεν θα άλλαζα ποτέ αυτήν την  στιγμή που ξεφορτώνεις τον Ξένο από τον ηλεκτρικό και τον περπατάς από το Μοναστηράκι στο Θησείο, απολαμβάνεις τα επιφωνήματα ενθουσιασμού του ενώ περικυκλώνετε την Ακρόπολη, γελάς καθώς ποζάρει συγκινημένος μπροστά από το Ηρώδειο κι εκεί λίγο πριν βγείτε στις Στήλες του Ολυμπίου Διός τον χώνεις στην Πλάκα και τον αποτελειώνεις.

και οι βόλτες τις επόμενες μέρες, η ζωή, τα μουσεία, οι καφέδες με θέα και αεράκι κάτω από τον Αττικό ουρανό, αχ, τι ωραία αίσθηση να είσαι περήφανος για την πόλη σου, φουσκώνω και καμαρώνω σαν να έκανα εγώ με τα χεράκια μου όλα αυτά τα ωραία γκραφίτι που φωτογραφίζουν με μανία και ανεβάζουν στο ίνσταγκραμ, κάθε κλικ και μια υπενθύμιση γιατί αγαπάμε την Αθήνα τόσο πολύ.

skyline-Athens-Greece

Leave a comment

Filed under Athens story

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s