όταν η Αθήνα στροβιλίζεται

άφησα την Αθήνα του βασανίζομαι και γύρισα να βρω την Αθήνα του στροβιλίζομαι, ένα σύνθημα τόσο δικό μου ώστε να νομίζω ότι τα βράδια έχω κρυφή ταυτότητα υπερήρωα και βγαίνω και τα γράφω εγώ.

Στο σπίτι με τον Σύζυγο (ΑΚΑ ο Μεγάλος Στρόβιλος) και με τον Υιό (ΑΚΑ ο Μικρός Στρόβιλος) και στο δρόμο, σε κάθε τοίχο που χαζεύω, έτσι τυχαία, ας πούμε σηκώνω το κεφάλι για να πιω νερό από το πλαστικό μπουκαλάκι του περιπτέρου σαν τουρίστας, κι έτσι πέφτει το μάτι μου σε κάτι άλλο εκτός από το πεζοδρόμιο και τη λίστα με τις δουλειές που εκκρεμούν, κι εκεί η γνωστή γραμματοσειρά με περιμένει να μου θυμίσει ότι δεν πρέπει ν’ αγχώνομαι, μόνο να στροβιλίζομαι σαν να μην υπάρχει κέντρο βάρους.

την αγαπώ λίγο παραπάνω αυτήν την Αθήνα, είναι κομμάτι της στροβιλοοικογένειάς μας πια, εδώ ο Σύζυγος είπε μεταξύ αστείου και σοβαρού, αλλά περισσότερο σοβαρού για να ήμαστε δίκαιοι, να ελληνικοποιήσουμε το επώνυμο του Υιού και από Στρόεμπελ να γίνει Στρόβιλος, έτσι τον φωνάζουμε δηλαδή, αχ, σου λέω, είμαστε στην πόλη μας. Ε, και για πρώτη φορά μετά από 30+ χρόνια, θα περάσω κι Αύγουστο εδώ.

images

Leave a comment

Filed under Athens story, Mr. Right, The maternity leave

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s