local lokum

πότε νιώθεις πραγματικά ντόπιος σε μια καινούργια πόλη; Είναι η μέρα που σε ρωτάνε στο δρόμο οδηγίες νομίζοντας ότι έχεις ιδέα που πας ή η μέρα που πιάνεις δουλειά στο περιοδικό που δεν είναι άλλο από Τον Οδηγό Πόλης; Όχι, για μένα ήρθε προχθές, σχεδόν 8 μήνες μετά την εγκατάσταση, όταν αυτοσχεδίασα με λεωφορεία και μετρό για να φτάσω στο σπίτι από την άλλη άκρη του κόσμου (που στην περίπτωση της Κωνσταντινούπολης αυτό δεν είναι καν υπερβολή, μπορεί να βρίσκεσαι και σε λάθος ήπειρο).

έχω καιρό να σου γράψω φίλη, κάθε Πάσχα και Χριστούγεννα μπορείς να πεις σχεδόν ρεαλιστικά, αλλά η καθημερινότητα εδώ μαζί με έναν υπερκινητικό μικρό άνθρωπο που θέλει να εξερευνήσει τα πάντα, είναι, πώς να το πω, hectic θα το πω στη μητρική του Συζύγου. Η πόλη που έχεις περπατήσει μόνο περαστικά σαν τουρίστας ή για λίγο μερικές εβδομάδες, γίνεται ένα τελείως διαφορετικό μέρος όταν αποκτάς το μπλε βιβλιαράκι του κατοίκου. Παραμένει όμως πανέμορφη, να τη θυμηθούμε και πάλι την πιο συγκλονιστική στιγμή από την Πολιτικη Κουζίνα, άντε θα το πω, είναι η πιο όμορφη Πόλη του κόσμου, πριν λίγες μέρες μας εξομολογήθηκε ο Έρολ, γέννημα θρέμμα Κωνσταντινουπολίτης, ότι κάθε φορά που αντικρύζει τον Βόσπορο σοκάρεται από την αρχή. Δεν την συνηθίζεις την ομορφιά της, δεν την βαριέσαι και ποτέ μα ποτέ δεν την κατακτάς όπως κατάλαβα.

και τώρα σου γράφω ακούγοντας στο βάθος το κάλεσμα για την προσευχή από το κοντινό τζαμί, εσύ μάλλον ακούς καμπάνες από κάποιο εκκλησάκι, μας χωρίζει μόνο μια ώρα πτήσης, αλλά οι μέρες μας είναι τόσο μα τόσο διαφορετικές, δεν έχω και youtube να παρακολουθώ ό,τι χαζεύεις τα βράδια.

Χάνω τις μέρες εδώ, δεν υπάρχουν αργίες, μαγαζιά και βιβλιοθήκες ανοιχτά εφτά μέρες την εβδομάδα, μπερδεύεσαι, αν δεν μπλέξεις στην κίνηση της Μεγάλης Εβδομάδας δεν κάνεις Πάσχα. Αύριο θα πάρουμε το καραβάκι για την Χάλκη, είμαστε καλεσμένοι στη Θεολογική Σχολή για τους εορτασμούς, να τσουγκρίσει και ο Μικρός Άνθρωπος ένα κόκκινο αυγό, γιατί δεν τον έχουμε μπερδέψει αρκετά με τρεις γλώσσες και τρεις τόπους κατοικίας, ας ρίξουμε στο μίξερ του μυαλού του και διαφορετικές παραδόσεις.

αλλά οι πασχαλιές έχουν ακριβώς το ίδιο χρώμα όπου και να είσαι. Αυτό του λέω όταν νομίζω ότι του λείπουν όσα αφήσαμε πίσω, τον κήπο της γιαγιάς του και το πάρκο στο Ann Arbor που μπορεί να έχει ακόμα χιόνια.

Και σε σκέφτομαι και μου λείπεις και ανυπομονώ να σε δω σε μερικές εβδομάδες.

IMG_1270

 

2 Comments

Filed under Uncategorized

2 responses to “local lokum

  1. Molly Andrianou

    Χρονια πολλα Γιωτα

  2. Χριστινα

    Μου αρέσει πολυ ο τρόπος που γράφεις και ελπίζω το επόμενο post σου να μην το διαβάσουμε τα ερχόμενα Χριστούγεννα!🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s